Volledig scherm
Louis van Andel, ex-directeur van Tuunte. © Foto Raphael Drent

'Niemand maakt zich zorgen over Tuunte. Tuunte bestaat niet'

InterviewWINTERSWIJK - Modezaak Tuunte Fashion is failliet, maar een enorme groep medewerkers weet door trainingen beter wie ze zijn en wat ze doen. Voor ex-directeur Louis van Andel is dat nu belangrijker dan de 250 medewerkers die op straat staan. ,,Daar zit de pijn niet.’’

Hoe was het om maandag te besluiten dat de stekker eruit moest bij Tuunte Fashion?
,,Je groeit erheen. Voor mijzelf was het een soort... een opluchting is een verkeerd woord, maar wel: hè hè, er gaat weer wat gebeuren. Er zijn allerlei scenario's bedacht om verder te gaan, maar het werd steeds lastiger. We betaalden geen huren. Leveranciers stonden in de wacht, omdat ze niet wisten wat er moest gebeuren.’’

Toch is er in juni nog een winkel geopend in Arnhem. Toen wist u nog niet dat er een faillissement aankwam?
,,Nee, zeker niet. Alleen zit je op een gegeven moment ook naar je financiering te kijken en naar alle ontwikkelingen die er zijn. Dan denk je: dat klopt niet. Je ziet het businessmodel van bedrijven en je ziet je eigen gedrag. Door alle informatie op het internet weet ik precies wat ik wil hebben, maar een winkel heeft het aanbod maanden geleden al bepaald. Ik winkel 24 uur en niet meer tussen tien en zes overdag. Mijn koopgedrag is onvoorspelbaar geworden. Ik geloof erin dat winkels showrooms moeten zijn op plekken waar veel mensen komen. Je moet een stevig merk zijn. Als je station Utrecht ziet en wat daar gebeurt op het ogenblik, dat wordt voor mijn gevoel de toplocatie van Nederland.’’

Quote

Ik geloof erin dat winkels showrooms moeten zijn op plekken waar veel mensen komen. Je moet een stevig merk zijn.

Louis van Andel, ex-directeur Tuunte

Worden de winkels daar allemaal showrooms?
,,Daar zijn plekken waar mensen komen, verblijven, geïnspireerd raken, misschien wel kopen. Ik reis veel met de trein naar Amsterdam en Den Haag en plan bijna twintig minuten extra in voor station Utrecht, om een kop koffie te kunnen drinken bij Starbucks. Ik kan overal koffie drinken, maar toch stop ik bij Starbucks, waar de duurste koffie wordt verkocht. Misschien niet eens de lekkerste en toch doe je dat. Ik voel me daar ineens een wereldburger. Bij Starbucks voel ik me onderdeel van een grote wereld. Tijdelijk. Starbucks is ook een veilige plek. Best raar. Het voelt als een huiskamer, ook als je in Shanghai bent.’’

Even terug naar maandag. U zei dat opluchting niet het goede woord was voor wat u voelde. Wat is het dan wel?
,,Je zet een nieuwe stap waarvan je niet weet wat het wordt. Je bent heel erg bezig met het vertrouwen dat je van heel veel mensen hebt gekregen. Ook twijfel. Razendsnel komt er twijfel. Heb ik de goede dingen gedaan in de afgelopen jaren? En er is er nog iets, je ego, in een flits: jeetje wat zou de omgeving hier van denken?’’

Aan wie denkt u dan?
,,Dat kan zakelijk en privé zijn. Ik neem privé niemand mee in het traject waar we in zaten. Ik ben wel altijd open geweest over of we het goed deden.’’

Uw vrouw wist maandag toch wel: dit kan wel eens de finale dag worden?
,,Ja, dat wel. Ik zie het alleen niet op die manier: het is geen finale dag, want het leven gaat door. Ik vond het vreemd om naar de rechtbank te gaan. Je zit daar en je weet helemaal niet wat er gaat gebeuren. Eigenlijk is het een heel administratieve procedure. En dan stap je naar buiten. Ik was met een collega en dan denk je: wat nu? Toen zijn we een kop koffie gaan drinken met een stukje appeltaart. Want we vonden dat we onszelf ook moesten verwennen in deze tijd.’’

Waarom is dat nodig?
,,Ik denk dat het heel belangrijk is om behalve aandacht voor je omgeving ook aandacht voor je zelf te blijven houden. Je kunt heel makkelijk meegetrokken worden naar beneden.’’

De tekst loopt onder de foto door.

Volledig scherm
© Foto Raphael Drent

Heeft u dat gemerkt in de afgelopen dagen?
,,Er was één moment, toen ik dinsdagavond moe begon te worden. Alle medewerkers stonden buiten en dan zie je best wel... Je ziet eigenlijk iets moois. Je ziet een grote groep vrouwen, het zijn bijna allemaal vrouwen die voor Tuunte werken, en dan voel je weer diezelfde twijfel: ach Jezus, ze zullen mij er toch niet op aankijken?’’

Heeft u de vraag of u het goed hebt gedaan beantwoord?
,,Ik heb gedaan waar ik in geloofde. Ik denk dat dit de weg is.’’

U klinkt bijna zorgeloos. Bent u dat?
,,Nee, natuurlijk niet. Als Louis denk ik dat ik zorgeloos ben. Als individu dat op het station Utrecht zit. Maar als Louis als onderdeel van een gezin kan ik zorgen hebben. En als Louis die 250 mensen begeleidt, kan ik wel zorgen hebben.’’

Heeft u zich zorgen gemaakt in de weken hiernaartoe, als directeur van Tuunte?
,,Nee. Ik denk dat niemand zich zorgen maakt over Tuunte. Tuunte bestaat niet. Het is een groep mensen die je een identiteit geeft vanuit iets wat iemand ooit Tuunte noemde, maar het waren in het begin gewoon Hans en Henk bij wijze van spreken. Dus het is een groep individuen die samen gemakkelijk aan te duiden zijn, in ons geval als Tuunte.’’

Tuunte is de afgelopen jaren wat duurder geworden. Een medewerkster zei: dat begrepen de klanten niet.
,,Vraag het verschillende medewerkers en je krijgt verschillende antwoorden. Vrouwenkleding groeide hard: vorig jaar 25 procent en dit jaar 28 procent erbij. Laatst was ik in Den Haag en ik zag op een van de duurste locaties een Nespresso-store. Ik ging naar binnen en werd opgenomen in de wereld van George Clooney. Fijn gevoel. Maar wat me ook opviel: allemaal Primark-tasjes. Dus aan de ene kant kopen we T-shirts voor een paar euro en aan de andere kant koop je cupjes voor een kop koffie van 40 cent, waarvan je weet dat het te duur is. Maar je koopt alles, je koopt de wereld, het is het station Utrecht-verhaal. Prijs is geen item, als je maar blijft zitten in waar je thuishoort.’’

Heeft u het goede gedaan voor Tuunte?
,,Dat weet ik niet. Ik heb het goede voor mezelf gedaan. Ik denk dat ik voor heel veel mensen het goede gedaan heb. Ik geloof dat er voor Tuunte maar één weg was. Alle andere wegen zijn nog veel doodlopender en veel minder leuk.’’

LEES OOK: Tuunte Fashion mag hopen op doorstart
LEES OOK: Ondernemers: 'Wat jammer dat Tuunte verdwijnt'

Achterhoek