VELP - "Uithuilen en opnieuw beginnen". Zo vat Riet de Koning het nuchter samen.
Zie ook:
Zondagochtend, op open tuinendag, kwamen meer dan honderd mensen kijken naar de prachtige bloemenzee in haar tuin aan de Van Tienhovenlaan in Velp. Tien minuten nadat het noodweer losbarstte, was de kleurenpracht weggevaagd; verpletterd door een oorverdovende regen aan hagelstenen.
Riet wijst naar de kale, ogenschijnlijk keurig afgesneden bloemenstengels in haar tuin. Ze loopt naar de ontbladerde druivenrank achter haar huis en naar de hosta's vol gaten, alsof slakken zich er tegoed aan hebben gedaan.
"Een treurig handeltje", zegt ze. "Alsof er een scheermes door de tuin is gegaan. Maar wij zijn niet financieel afhankelijk van onze tuin. Voor dede appelboeren is het natuurlijk veel erger."
Een dag na het noodweer wordt in tuinen en op stoepen heel wat afgeveegd en geharkt. In de straten van Velp staan propvolle groene kliko's langs de stoep, maar de wegen liggen nog altijd vol gebladerte. "Alsof het ontbladeringsmiddel agent orange over Velp is uitgestort", zegt een Velpenaar.
Volgens groenspecialist Romke van de Kaa hebben eiken en beuken het er nog goed afgebracht vergeleken met platanen. De schade in particuliere tuinen is groot, maar zal zich volgens Van de Kaa snel herstellen. "Ik heb veel vernielde catalpa's (trompetbomen) gezien en waterlelies, want die kunnen niet meebuigen."
Riet de Koning heeft vijf zakken met bladeren van haar dak en uit de goot gehaald. Haar man: "We hadden mos op het dak, maar dat is er nu wel vanaf gezandstraald."
Riet: "Een van onze bezoekers is nog gewond geraakt. Ze vertrok op de fiets, hoewel het donker werd en bleef rommelen. Je denkt al gauw: 'ach, een buitje'. Maar het ging zo snel en zo hard. Die vrouw kwam hier overstuur terug. Haar bril was kapot en op haar armen had ze allemaal sneetjes van de hagelstenen."
Op een schaal in Riets' tuin ligt een dode specht. Toch denkt bioloog Gerrit Jansen dat de meeste dieren een veilig heenkomen hebben gevonden. "Als een kikker opeens zo'n ijsbal op zich krijgt, is hij dood. Maar de meeste dieren – ze voelen noodweer feilloos aan – zullen een schuilplaats hebben gevonden. Zeker in deze tijd van het jaar, met hoog gras en bomen vol in het blad, die zo'n hagelregen temperen."
Koeien en paarden in het veld keren simpelweg hun kont naar een bui. Gerrit Jansen: "Zo staan ze met hun hoofd in hun eigen luwte."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
