Fokken zieke rashonden riskant

De zogenaamde liefhebbende hondenfokkers kunnen nu wel roepen dat ze alles doen om hun ras zo gezond mogelijk houden maar ondertussen fokken ze wel met broer en zus of grootvader met kleindochter omdat het zulke mooie pups geeft. Pure inteelt...gaan de rashondenfokkers ook met hun broer of opa naar bed??? Natuurlijk niet dus waarom wel hun honden? En die stamboom zegt niks! Raad van beheer is ook alleen maar op geld uit want als ze echt om de rashonden waren begaand dan hadden ze wel beter controles gehouden.
Meer gezondheidtesten moet er komen. Voorbeeld: bij de Shih Tzu komt 20% HD voor...geen enkele fokker die hun honden daar op test. Lijkt mij toch een keer tijd worden! Bij de mopshonden ligt het percentage nog hoger namelijk 60%. Geen enkel fokker heeft het erover. In een woord schande.

cindy - 26-04-2011 | 03:59

ik vind het prima dat de dierenbescherming ook eens aandacht schenkt aan de vergeten dieren binnen de rashondenwereld.
er zijn sommige rassen die lijden onder hun uiterlijk, neusgaten te nauw, omdat de snuit plat moet zijn, hersenen die niet in de schedel passen omdat het hondje
nòg kleiner gefokt moet worden. het gaat erom hoe sommige rasverenigingen hiermee omgaan. en dat pupkopers onwetend zijn.
een verbod op alle rashonden zou oneerlijk zijn, maar honden die lijden onder hun uiterlijk daar moeten maatregelen komen!
verder zou niet iedereeen zomaar honden mogen fokken! en zou er verplicht moeten worden dat een ieder die wil fokken eerst een diploma kynologische kennis moet volgen!!!

valerie - 25-09-2010 | 19:29

Persoonlijk heb ik hoge achting voor de Dierenbescherming. Echter nu laten zij zich weer leiden door personen met de grootste mond. Met dit artikel komt de Dierenbescherming wederom volkomen onjuist voor de dag. Dit is slecht voor het imago van de Dierenbescherming.
De rashondenfokkerij is weer de boosdoener. Terwijl zij aan handen en voeten gebonden zijn door vele regels en wetten. De werkelijke boosdoeners hebben na het lezen van dit artikel weer een paar dagen pijn in de buik van de lachstuipen. Zij worden namelijk ongemoeid gelaten!
Waar in dit artikel aan voorbij gegaan wordt is namelijk dat de fokker van rashonden voor het verkrijgen van een stamboom zich moet houden aan de regels van de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland en de betreffende Rashondenvereniging. Bij de rashondenvereniging is de meeste kennis van het ras beschikbaar. Zij weten hoe gezond het ras is. Zij weten welke honden wel of niet geschikt zijn voor de fokkerij. Zij kunnen de fokkers met raad en daad bij staan. Zij grijpen in om het fokken met honden met erfelijke afwijkingen en ziektes en dragers van deze erfelijke aandoeningen te voorkomen.
De Raad van Beheer heeft eveneens vele mogelijkheden de fokkers te begeleiden. Zij begeleiden rasverenigingen bij gezondheidsonderzoeken. Zij stimuleren onderzoek naar erfelijke afwijkingen.

Als fokker van draadharige Foxterriers ben zeer begaan met de gezondheid van het ras. Buiten 'mijn' ras ken ik vele andere fokkers die minstens net zo zeer begaan zijn met de gezondheid van hun ras. Ik ken ook fokkers die met meerdere soorten rashonden fokken. Zij zijn net zo begaan met al hun rassen. Er zijn echter daarbij een aantal fokkers die zich in het grijze gebied begeven. Zij fokken zo nu en dan wel eens kruisingen. Waar ik veel moeite mee heb en als ik het tegenkom, zal ik de betreffende rasvereniging(en) daarover informeren.
Maar waar ik de grootste moeite mee heb, is het feit dat broodfokkers, puppyhotels, puppykennels en dergelijke absoluut niet aangepakt worden. Zij vallen buiten alle wet- en regelgeving en niemand pakt ze aan. De puppy's die zij voortbrengen worden geboren uit ouders van hetzelfde ras en gaan door het leven als rashond (zonder papieren). Daarbij wordt niet gekeken naar erfelijke eigenschappen, ziektes of afwijkingen. Het product is belangrijk. En zoals vele puppykopers het vergaat, als de pup een paar weken in huis is, kun je hem niet meer missen. Kassa voor de dierenartsen. En verhaal halen bij de broodfokker: reken er maar niet op!

Anders gaat dat bij de fokkers van rashonden. Zij zijn over het algemeen aangesloten bij de betreffende rashondenvereniging. Zij fokken volgens de regels van de Raad van Beheer, volgens de regels van de rasvereniging en hebben zelf vaak nog strengere eigen regels waar zij zich aan houden. Zij kunnen de aspirant puppykoper informeren over het gedrag van de pup. Zij staan de puppykoper bij bij de opvoeding. Bij hen kun je terecht als je, zelfs na jaren, nog vragen hebt over wat hun hondje nu weer doet of meemaakt. En mocht je als puppykoper door omstandigheden afstand moeten doen van je hondje, dan weet de fokker wel raad. Uw rashond is namelijk op meerdere manieren aan de fokker verbonden. Ten eerste is het een hondje dat door zijn toedoen op de wereld is gekomen. Daarvoor heeft hij voor zijn geliefde teef de juiste reu gezocht. Daarvoor heeft hij haar vertroeteld tijdens de dracht. Daarvoor heeft hij nachten slecht geslapen in afwachting van de komst van de eerste pup. Die meestal bij nacht en ontij zich meldt. Dan begint de zorg om de kroost. Een zorg die de fokker net zo bezig houdt als de teef. 7 weken worden de pups door teef en fokker verzorgd. dat schept een band. In de tweede plaats is de fokker door de chip verbonden aan de hond. Op die chip staat een code waarmee in de database van de Raad van Beheer een koppeling is gemaakt met de fokker. Ten derde is de naam van de fokker vermeld op het afstammingsbewijs. Maar om de eerste reden zal het de fokker pijn doen als er iets mis is met 'zijn' hondje. Al is dat na jaren pas aan de orde.

Als ik dit zo schrijf, bedenk ik dat er eigenlijk een vereniging opgericht moeten worden ter bescherming van fokkers van rashonden, die zich bezig houdt met het voorkomen van oneigenlijke aantijgingen tegen fokkers van rashonden en de broodfokkers werkelijk aanpakt.

De Krosse - 24-09-2010 | 23:52

Als fokker van een echte rashond (de Jack Russell Terrier) en als bestuurslid van de rasvereniging van dit geweldige ras wil ik hier graag wat over zeggen;

Dat ik het jammer vind dat er niet gepubliceerd wordt hoe er juist door veel rasfokkers wel veel gedaan wordt aan screening en zorgvuldig fokken.
Dat het 'enige'probleem is dat er voor een leek slecht zichtbaar is welke fokker dat wel/ en wel niet doet.
Maw; wat/wie is een goede fokker?
Je krijgt bijna altijd een stamboom bij je pups, dat zegt nog niks over de gezondheid. Maar gelukkig: steeds meer fokkers laten zich certificeren door hun rasvereniging. Informeer dan ook altijd bij de betreffende rasvereniging naar een goede fokker.
Dieren blijven altijd levende wezens, gezondheid kan je nooit 100 % garanderen maar je kan wel je uiterste best doen om met gezonde ouders te fokken.

En dan nog een opmerking: rasloze honden; wie doet daar dan aan gezondheidsonderzoek?
Waar zijn de cijfers dat rasloze honden gezonder zijn? Wie houdt dan bij? Who cares? Niemand toch. Het is makkelijk naar rashonden te wijzen omdat die te benoemen zijn, maar de meeste honden die worden verkocht zijn zonder stamboom. (Ik heb het het dan nog niet over het leven van de ouderhonden,bij rashonden mag je bijv. maar 5 nestjes fokken, bij rasloze zoveel als je wilt...)

Al die kruisingen, vaak uit rashonden, de aandoeningen die bij de rashonden worden gevonden komen ook daarin terug hoor, zeker bij het fokken van look-a-likes....want de basis zijn de zelfde rassen.

Misschien kan de Dierenbescherming zich daar eens druk over maken? De meeste rashonden hebben een heerlijk leven, met goed voer, en prima verzorging en opvoeding. Ze belven nog weleens wat.
Die arme teefjes in de broodfok hoeven helemaal niks....er gebeurt ook helemaal niks mee,
Helemaal niks.............

Esther Ibba - 23-09-2010 | 06:42