Foto: Do Visser/De Gelderlander
In meer dan honderd bedrijven komen werknemers in de lunchpauze bij elkaar om te bidden. Voor hun collega's en voor hun bedrijf. God kun je alles vragen. Ook om een hogere winst of om meer salaris? „Bidden voor persoonlijk gewin, dat past niet."
Bidden voor meer klanten? Dat kan wel, als het bedrijf het moeilijk heeft. Maar God vragen om meer salaris? Dat doet Jos van der Wal niet. Bidden voor persoonlijk gewin past niet en bovendien, zegt hij, 'zitgeluk niet in materie'. Maar bidden voor een goed verloop van een reorganisatie, dat doet de werknemer van Rijkswaterstaat wel.
Vaker roepen hij en zijn geloofsgenotenvan de Arnhemse gebedsgroep de hulp van God in voor een collega die ernstig ziek is. Of voor een moeilijke situatie ophet werk. „De laatste keer hebben we gebeden voor de komende gemeenteraadsverkiezingen, dat die goed mogen verlopen. En voor de nabestaanden van een jongeman die is overleden", zegt Daan van Dokkum die bij de Arnhemse bibliotheek werkt. Daan van Dokkum (49) en Jos van der Wal (56) treffen elkaar één keer in de week in hun lunchpauze bij de bidgroep van werknemers in de Arnhemse (semi-)overheidssector. De groep bestaat uit een vaste kern van vijf, zes mensen die bij de provincie Gelderland werken, bij de gemeente Arnhem, de politie, de belastingdienst en bij justitie.
De belangstelling voor 'bidden op het werk' neemt de laatste jaren snel toe. Steeds meer christenen komen in hun dagelijkse werk uit voor hun geloof. Vorig jaar steeg het aantal geregistreerde bedrijven en organisaties met een bedrijfsbidstond naar 105, tien meer dan in 2004, zegt Maarten Pijnacker Hordijk. Op de website www.bedrijfsgebed.nl houdt hij een lijst bij. Philips-Nijmegen, Kema, Plantenkundige dienst Wageningen, Akzo Nobel, ABN AMRO, Arcadis, De Nederlandsche Bank, Fortis, Unilever, bloemenveiling Aalsmeer, Stork, pensioenfonds PGGM, Corus, TPG Post, Rijkswaterstaat, overal wordt gebeden.
Het zijn vaak kleine groepjes van vier,vijf mensen die eens per week, vóór het werk of in de lunchpauze, een halfuurtje de handen vouwen in een leeg kantoortjeof vergaderzaaltje. Of ze maken een gebedswandeling. Het gaat in vrijwel alle gevallen om een particulier initiatief vanaf de werkvloer. „Christenen kruipen steeds meer uit hun schulp", constateert Maarten Pijnacker Hordijk. „Op zondag in de kerk zitten is leuk, maar in het werk loop je tegen allerlei dingen aan. Het is dan prettig om samen te bidden." Pijnacker Hordijk is een van de initiatiefnemers van een gebedsgroep bij de NS in 1986, inmiddels werkt hij bij Prorail. „Met een aantal collega's komen we elke donderdag vóór het werk bijeen. Dan bidden we hardop. Het onderwerp heeft altijd met het werk te maken. Bij ons is nu een reorganisatie aan de gang, er zullen waarschijnlijk ook mensen ontslagen worden. Dan bid je voor wijsheid bij de leidinggevenden, voor billijkheid en rechtvaardigheid in de dingen die gebeuren.
Bidden voor meer klanten? Als het d'r op of d'r onder is voor een bedrijf, dan kun je daarvoor bidden." De Arnhemse bidgroep van werknemers uit de (semi)-overheidssector is een van de veertien bedrijfsbidgroepen in Gelderlande n draait een jaar of twaalf. Een enkele collega is ervan op de hoogte, maar Daan van Dokkum en Jos van der Wal hangen het niet aan de grote klok dat ze deel uitmaken van een gebedsgroep. „En als je het gaat propageren, dan lijkt het of je zieltjes wilt winnen", zegt Van Dokkum. Want dat is toch het vooroordeel. Christenen zijn saaie mensen die vroom met de bijbel onder de arm lopen met maar één doel: de ander bekeren.
Helpt het ook, dat bidden? Zeker weten doe je nooit natuurlijk, maar Daan van Dokkum heeft wel bijzondere ervaringen. „Een logistiek plan dat ik had ingediend, was aanvankelijk afgeschoten maar kreeg toch een herkansing.Ik moest een toelichting geven. Daar bid ik dan voor. Je vraagt de Heilige Geest aanwezig te zijn, dat je de rust hebt om het goed uit te leggen. Mijn plan is ingevoerd. Dat is geen persoonlijk gewin, het plan is bedoeld omde service aan het publiek te verbeteren."
Een collega vroeg Jos van der Wal onlangs te bidden voor een vriend die kanker heeft. Nu gaat het hartstikke goed met hem. „Ik zeg niet dat dat door het bidden komt, maar bijzonder is het wel."
Maar is geloven geen privézaak? Geloven,dat doe je toch thuis? Natuurlijk bidden ze ook thuis. „Maar ik wil niet alleen christen zijn op zondag. Je collega's zijn je medemensen, je let op de ander: zit hij wel lekker in zijn vel?" Het geloof in het dagelijks leven geeft Jos van der Wal inzicht in situaties. „Als je een conflict hebt met je baas, of met je collega, dan ga je bidden voor die situatie. Dan kan de Heilige Geest je inzicht geven: Waarom reageert die anderzo kortaf? Misschien heeft hij een vervelende situatie thuis? Het resultaat is, dat je die last kwijt bent."
Behalve werknemers zijn er ook werkgevers die hun christelijk geloof een plaatsgeven in hun werk. Zoals Gerhard Hobelman (48), eigenaar/directeur van vakantieparken conferentiecentrum de Betteld in Zelhem. Elke maandag en vrijdag na de koffiepauze bidt Hobelman met zijn werknemers. „De ene keer vraag je om de zegen voor een goed verloop van een conferentie, de andere keer voor een zieke schoonmoeder. Maar we bidden ook voor heel praktische zaken. Je kunt God alles vragen."
Gerhard Hobelman heeft gebed en werk altijd gecombineerd. De Betteld is een christelijk bedrijf dus dat maakt het wat minder bijzonder dat er een bidgroep is. Bidden werkt, is de overtuiging van Hobelman. Soms gebeuren er wonderen. „Tot 2002 was de Betteld een gewone camping. We hebben de afgelopen jaren fors uitgebreid met vijftig bungalows, een conferentiehal en een recreatieplas. Dertien vergunningen waren nodig, een heel complexe puzzel. Hoe dat allemaal is afgelopen, daar zie ik echt Gods hand in."
De zaken gaan 'geweldig', zegt Hobelman. „Maar het geloof is geen succesformule. God geeft wat nodig is, geen overdreven voorspoed of rijkdom. Het gaat niet primair om de pegels, het belangrijkste is Liefde."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
