Pompoenenkweker Jeroen Robbers met de oogst in de opslagloods van zijn bedrijf in Erichem. Foto: Rafaël Drenth
Vrijdag, 22 september 2006 - ERICHEM - Pompoenen sieren in de herfst bijzettafeltjes in menig huis. Maar stiekem verovert de bolvormige oranje en groene vrucht ook de eettafel. De Terp in Erichem voorziet Nederland en een deel van Europa van pompoenen.
Met een doffe klap belandt de pompoen op de betonnen vloer. Jeroen Robbers (47) raapt de gespleten vrucht op en snijdt de vulling eruit. „Hier gaat het om“, zegt hij. „De bast.“ Een groeiend aantal huishoudens bekeert zich tot de pompoen. Niet als pronkstuk op het bijzettafeltje, maar als gerecht op de eettafel. De pompoen is het beduimeld imago van voer voor macrobioten ontstegen. „Heel Nederland heeft inmiddels wel eens soep van pompoenen gegeten“, zegt Robbers. Hij is directeur/ eigenaar van biologisch landbouwbedrijf De Terp in het Betuwse Erichem.
Met 65 hectare pompoenen is De Terp de grootste leverancier van deze eetbare vrucht in Nederland. Robberts: „Wij zijn de hofleverancier van Albert Heijn. Toen we er zes jaar geleden mee begonnen verkochten we hen 25.000 pompoenen in één jaar, nu 150.000 stuks.“
In de grote loods van De Terp worden de pompoenen van de eigen teelt en van contracttelers gespoeld en ‘gelezen’. Twee medewerkers spieden de band af op rotte exemplaren. Daarna worden ze gedroogd, gesorteerd op gewicht en opgeslagen in een grote houten kist.
70 Procent van de pompoenen verdwijnt naar het buitenland. Het gros wordt verorberd door Duitse consumenten. Engeland, Skandinavië, Italië en Frankrijk behoren ook tot de afnemers. De oogst is nog volop gaande. In totaal haalt De Terp negenhonderd ton van de velden af. Robbers: „Zes paar jaar geleden was dat nog tweehonderd ton. De opbrengst is dit jaar buitengewoon goed. Gek genoeg gedijt de pompoen juist bij extra warmte.“ Om de vruchten snel van het veld te kunnen halen heeft De Terp in Nieuw-Zeeland een oogstmachine aangeschaft.
Geleidelijk aan proberen steeds meer biologische boeren de pompoenteelt uit. Financieel is het interessant, zegt Robbers, ‘want ze houden er toch gauw een paar honderd euro per hectare aan over. Zeker als wij de oogst voor hen verzorgen.’
De vraag groeit. Steeds meer supermarkten hebben belangstelling. De teelt is gemakkelijk. Ziekte komt bijna niet voor. De pompoen kan zelf knaagwondjes van muizen en hazen herstellen. Boeren krijgen 24 tot 45 cent per kilo voor een pompoen. Consumenten betalen er in de winkel circa twee euro voor.
De Terp heeft 15 procent van de oogst al verkocht. De rest wordt opgeslagen. De houdbaarheid van de vrucht is beperkt. Na vijf maanden is het voorbij.
Robbers is niet bang dat de pompoen een modegril zal blijken. Wellicht dragen daar enkele onvermoede kwaliteiten van de pompoen aan bij. Robbers: „Het schijnt dat de zaden van de pompoen lustopwekkend werken bij vrouwen. Zeg maar viagra voor vrouwen. Toen dat in de Engelse pers stond waren alle pompoenen daar in één klap uitverkocht. Eigen onderzoek verricht? „Neen. Daar begin ik niet aan.“
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
