Tijdbom onder economisch herstel

vrijdag 08 januari 2010 | 09:42 | Laatst bijgewerkt op: zondag 17 januari 2010 | 11:54

Tekstgrootte

Door de massale uitstroom van 55-plussers zal deze groep niet meer beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt, ook niet wanneer het economische herstel doorzet. foto Lex van Lieshout/ANP

Vorig jaar hebben veel bedrijven hun 55-plussers gestimuleerd – en soms zelfs gedwongen – het dienstverband te beëindigen met een aanvulling op het opgebouwde vroegpensioen.

In sommige bedrijven heeft meer dan de helft van de 55-plussers de werkvloer moeten verlaten. Precieze cijfers ontbreken, omdat deze groep onvrijwillig werklozen buiten de werkingssfeer van de Werkloosheidswet blijft.

De kaalslag onder de oudere werknemers levert op korte termijn een flinke kostenbesparing op, maar houdt geen rekening met de effecten op langere termijn. Als de economie verder aantrekt en de inzet van deze ouderen meer dan gewenst zou zijn, zal blijken dat deze afgedankte groep niet meer beschikbaar is voor de arbeidsmarkt. Overigens ervaren enkele bedrijven nu al dat veel ervaring verloren is gegaan. Daarom moet de positie van de oudere werknemers bij noodzakelijke personeelsreducties met grote zorgvuldigheid worden beoordeeld.

Daar komt bij dat onze overheid de verhoging van de AOW-leeftijd wenst te beperken tot de huidige 55-minners. Weliswaar is er het afgelopen jaar naar gestreefd om met financiële prikkels oudere werknemers langer aan het werk te houden, maar met financiële prikkels en een volledige vrijblijvendheid redden we het niet. Omdat de babyboomers tot nu toe alleen maar hebben geprofiteerd van een voortdurende welvaartsgroei en veelal weinig tegenslag hebben gekend, mag van hen met enige dwang worden verlangd dat zij hun steentje bijdragen aan het beoogde economische herstel.

Een bijkomend probleem is het groeiende aantal werknemers dat in de privésfeer mantelzorg verricht (bijvoorbeeld een ziek kind of hulpbehoevend familielid verzorgt) en daardoor verminderd inzetbaar is op het werk. Veel werkgevers voeren tot nu toe geen mantelzorgbewust personeelsbeleid. Daardoor kampt deze groep werknemers steeds meer met emotionele druk, stress en overmatige inspanningen, hetgeen leidt tot nóg minder inzetbaarheid.

Op dit moment verricht een op de acht werknemers naast hun betaalde baan langdurig mantelzorgtaken. Meer dan de helft hiervan voelt zich overbelast en ongeveer 10 procent is minder gaan werken of zelfs (tijdelijk) gestopt met werken omdat de combinatie te zwaar is. Ook blijken werkende mantelzorgers vaker ziek te zijn.

Werknemers blijken op hun beurt vaak angst te hebben om hun mantelzorgtaak kenbaar te maken aan de werkgever, vooral ingegeven door mogelijke negatieve gevolgen voor het loopbaanperspectief. Dit verstoppertje spelen moet worden doorbroken door het invoeren van een personeelsbeleid waarin mantelzorg zonder enige schroom en angst op de werkvloer bespreekbaar wordt gemaakt. Werknemers die daaraan behoefte hebben, moeten via de werkgever een beroep kunnen doen op een mantelzorgmakelaar, die al het regelwerk op zich neemt. Als dit probleem niet wordt opgepakt, leidt dit tot een verdere toename van grijs verzuim, ziekteverzuim of zelfs (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid.

Regeren is vooruitzien en daarom moeten we er nu voor zorgen dat we niet straks worden geconfronteerd met een crisis op de arbeidsmarkt door een ernstig tekort aan ervaren arbeidskrachten. De thans nog steeds toenemende werkloosheid doet daaraan niets af.

Peter Conneman is pensioenspecialist en directielid bij het internationale financieel adviesbureau Mercer

Reacties

Sorteer reacties

Het is wrang en bijna niet te geloven.
Vroeger in de guldentijd konden wij ouderen altijd zeggen: "onze kinderen krijgen het beter dan wij''....... maar dit is nu voorgoed verleden tijd.

Alhoewel onze kleine kinderen nu veelal strondverwend zijn - is een ding zeker:

******onze kinderen krijgen het veel slechter dan wij*******

1. zij zitten met een staatsschuld van 35 miljard en dat hebben ze niet zomaar weggepoetst, zeker niet met een regering zoals dit Kabinet die niet weet wat bezuinigen is
2. wij konden met 56 - 59 jaar in de vut of prepensioen
3. velen van ons kwamen tussen de 40-50 jaar in de wao terecht
4. wij konden een huis kopen tussen de 100 en 200-duizend gulden

Deze dingen zijn niet meer mogelijk, enkel een bijstandsuitkering waarbij je eerst je eigen vermogen moet aanwenden.
Onze kinderen moeten dadelijk tot 67 jaar blijven werken - dit is best wel een zware opgave.

Het vreemde in dit alles dat er nog steeds politici en economen durven te roepen dat onze welvaart nog stijgende is?
Wellicht kijken deze niet nadenkende gasten enkel naar hun eigen ambtelijke loonstrook en naar hun huidige pensioenrechten.

Nee, voor onze verwende jonge kinderen valt weinig te lachen, zij leven straks in een arm en steeds meer verloederend Nederland, waar de criminaliteit flink zal toenemen.

Dit had echt niet gehoeven indien Den Haag wat doelmatiger met onze aardgasbaten en hoogconjuctuur had omgesprongen.
Het geld kon tot oktober 2008 (en ook nu nog) niet op - er wordt nog steeds met miljarden gesmeten alsof het briefjes van 100 zijn... voor het milieu en ook in het buitenland.

Niet de Nederlandse ouderen maar vooral de verspillende overheid is de grote tijdbom voor het economisch herstel.
Tegen mijn kinderen en kleinkinderen kan ik enkel mijn excuus aanbieden voor wat Den Haag hen heeft aangedaan en hen nog zal aandoen...... wij leven nu op de POF waarvan onze kinderen straks de rekening zullen moeten betalen!
Het is jammer en bedroevend dat de heren Balkenende, Bos en Rouvoet dit niet willen inzien - wellicht laten deze 3 heren zich (mis)leiden door onze economen en hoogleraren die deze tijdbom niet in de gaten hebben.

J. Zomers - 17-01-2010 | 11:54

Omdat de babyboomers tot nu toe alleen maar hebben geprofiteerd van de voortdurende welvaartsgroei die ze zelf hebben opgebouwd, mag van hen nu met enige dwang worden verlangd dat zij het werk weer oppakken dat ze onder druk – en soms zelfs gedwongen – hebben beëindigd met een aanvulling op het opgebouwde vroegpensioen. Als ze het te druk hebben met Opaatje en Omaatje te spelen, moeten de bedrijven het probleem "bespreekbaar" maken, zodat ze niet gaan spijbelen.

Je zou bijna denken dat deze burocraat het over zijn veestapel heeft

Ben - 13-01-2010 | 06:47