U bevindt zich hier › algemeen › Discussie

Het weer vandaag: zwaar bewolkt 15.0ºC zwaar bewolkt| Verkeer: verkeer foto 20 files, 68 km

Soms denk ik: 'Wat een wereld'

woensdag 13 januari 2010 | 09:26 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 16 januari 2010 | 08:27

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
archieffoto ANP

archieffoto ANP

Ik heb geen onaardige buren: twee echtparen, schuin tegenover mij, met elk twee volwassen kinderen. Maar ze handelen ondoordacht. Met kerst en oud en nieuw zat ik alleen. Altijd met de feestdagen, want mijn vriend woont in Amsterdam en heeft twee gehandicapte kinderen van 40 en 43 jaar.

Die zijn met zulke dagen altijd bij hem. Mijn buren weten dat. Ik heb wel vrienden, maar één echtpaar was bij zijn kinderen in Boston in de VS, drie weken lang. Een ander echtpaar was bij zijn kinderen in Heteren, twee weken, en een derde echtpaar was met vakantie in Egypte, twee weken.

Ik ben 85 jaar en heb verder geen familie. Oudejaarsavond heb ik tv gekeken en om twaalf uur 's nachts ben ik naar buiten gegaan om het vuurwerk te bekijken. Mijn buren waren er allemaal en wensten mij hartelijk gelukkig nieuwjaar. Ze hadden allen een glas champagne in de hand, maar er was er geen een die vroeg of ik óók iets wilde drinken. Laat staan of ik later een oliebol wilde komen eten. Ik was een beetje teleurgesteld en ik ben na een kwartiertje maar weer het huis in gegaan en gaan slapen.

Al de tijd dat het nu al flink wintert, vanaf ongeveer 17 december, toen er veel sneeuw was gevallen en het buiten glad was, heeft niet een van mijn buren gevraagd of ze een boodschap voor me konden meenemen of iets dergelijks. Ze denken er niet eens aan! Als ik er om zou vragen, zouden ze het heus wel doen, maar ik vraag niet graag.

Soms zie ik dagenlang niemand. Al zou ik drie weken dood in huis liggen, dan zouden ze het nog niet merken. Ze denken waarschijnlijk: 'Die is nog zo flink, die redt het wel'. Maar soms heb ik het er moeilijk mee en denk ik 'wat een wereld'. Maar goed dat ik al zo oud ben, want het individualisme zal steeds erger worden.

Ik ben geen vrouw die lang bij mensen op bezoek wil zitten, maar enig contact vind ik toch wel belangrijk. Ik houd niet van een 'allemansvriend' of -vriendin, maar verlang naar iemand met wie je zo af en toe kunt praten. Liefst op een intellectueel niveau, want ik heb een goede opleiding gehad en sta nog volop in het leven.

Zo iemand is moeilijk te vinden. Hopelijk lukt het in 2010.

Naam en adres bij de redactie bekend.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Nu krijgt mevrouw nog eens enkele trappen na. neem het heft in eigen 85-jarige hand, doe niet zielig,schaf een computer aan, ga oudjaar bij uw vriend vieren. Alles eigenlijk om de 'schuld' bij mevrouw te leggen. Is het dan zo moeilijk om te vragen lust u ook een glaasje en een oliebol, krijgt iemand dat pas als hij/zij er eerst om vraagt? Wat een onattente en onnadenkende suggesties. We weten niets van de omstandigheden van deze mevrouw.Laat haar situatie wel het aanschaffen van een computer toe? En zo ja is het mogelijk voor haar om zonder begeleiding zo'n apparaat te bedienen? Haar vriend heeft twee gehandicapte kinderen, het zal niet voor niks zijn dat mevrouw niet bij die familiebijeenkomst is - moet zij daar eerst verantwoording voor afleggen, voor ze haar verdriet over een koude omgeving mag voorleggen? Mevrouw is opgegroeid in een tijd dat sociaal contact tussen buren vanzelfsprekend was. Ze wil zich niet op de voorgrond dringen maar wel gezien worden. Ik vind het dapper dat ze deze brief gestuurd heeft. Ik hoop dat ze volgend jaar durft te zeggen; "ik zou ook wel een glaasje lusten ook al ben ik 85" en dat ze vervolgens met de ndige verontschuldigingen binnen wordt gehaald, waar ze kan vertellen over haar omstandigheden waardoor haar eenzaamheid verlicht wordt. En dat ze aan het einde van het bezoekje vrolijk kan roepen: "Als ik er ben , volgend jaar bij mij".
Yvonne Gerrits - 16-01-2010 | 09:54
Als die mevrouw het rond kan krijgen met de redactie van de Gelderlander,dan wil ik wel met haar corresponderen.Ik hoop te mogen veronderstellen,dat zij ook een computer heeft,anders wordt het wel een dure boel.Ik voel me niet eenzaam,maar kan wel haar eenzaamheid begrijpen.Geestelijk een free spirit zijn maar lichamelijk beginnen de problemen zich op te stapelen.Ervaring hierin doet me haar begrijpen.En als ik daar verlichting aan kan brengen,dan zou het mijn bestaan ook kunnen verrijken.
Euripides - 16-01-2010 | 09:53
Waarom schaft deze oude dame geen computer aan, dan kan ze met veel mensen in een gelijke omstandigheid chatten.Er zij altijd wel mensen te vinden die graag haar eenzaamheid willen doorbreken. Ook zou ze de volgende keer haar buren kunnen vragen bij haar oud en nieuw te vieren.
Jan Hamer - 15-01-2010 | 16:43
Misschien eens zelf initiatief nemen en niet afwachten. Vraag een keer of ze boodschappen mee willen nemen ,leg die contacten van het een komt vaak het ander. Maar kruip niet in het vel van zieligheid. Laat het niet op die ene dag aankomen. Zoek ook eens contacten buiten je buren. Kom zelf met een fles champagne naar buiten met zo avond, wie weet werkt het.Vaak zijn mensen ook bang om door je afgewezen te worden.Handel gewoon zo als je het gedaan had als je jonger was geweest.
Klaas - 14-01-2010 | 23:06
Het is misschien vreemd om te vragen waarom ze geen oud en nieuw vierde bij haar vriend en zijn kinderen.
En .. in deze tijd.. worden idd mensen die nix vragen.. overgeslagen.
uit het oog uit het hart is in deze tijd al snel vergeten.

Oude waarden en normen zijn niet meer 'vanzelfsprekend'.
Buren woonden vaak al generaties op dezelfde plek in de tijd van mijn Opa en Oma.
Bij mijn ouders kenden we nog iedereen in de straat, en wisten ook welke kinderen waarbij hoorden of waar ze werkten..
Ikzelf groet mijn buren, en heb er in bijna 10 jaar ook al wat zien komen en gaan.

De meesten werken, sommigen zitten in hun uppie thuis te vereenzamen.
Deze tijd is idd erg jachtig.
Wonen, werk, en gezin op rails houden was vroeger zorg.
Nu meer een kwestie van invullen/aanvullen lijkt het.
Tja,
Ik hoop dat Mw volgend jaar bij haar vriend In Amsterdam zou kunnen vieren.



FeeX - 14-01-2010 | 12:09

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels