Tikkie terug is te leren

Auteur: door Jolenta Weijers |   woensdag 25 maart 2009 | 14:02 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 25 maart 2009 | 14:08

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Na ziekte moeten mensen vaak een andere, langzamere levensstijl aanleren. foto Do Visser

Na ziekte moeten mensen vaak een andere, langzamere levensstijl aanleren. foto Do Visser

Je was ziek en je dacht dat je beter zou worden. Maar nu je weer thuis bent, is alles anders. Je kunt niet meer wat je vroeger kon of je moet echt je levensstijl veranderen. Een tikkie terug, hoe leer je dat? Als Thea haar lymfklierkanker heeft overwonnen, maakt ze haar studie af en vindt een parttime baan.

Ze is 23 jaar en wil weer meedoen aan het leven. Maar op haar vrije dagen slaapt ze bij. Ook haar hobby's en sociale contacten moet ze op een laag pitje zetten.

Veel mensen die ernstig ziek zijn geweest, moeten daarna hun levensstijl aanpassen. Ze kunnen de dingen die ze gewend waren eenvoudigweg niet meer doen. Of - en dat komt veel voor na een burn-out - ze wíllen die dingen niet meer doen. Maar ander gedrag aanleren en het nog leuk vinden ook, is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Gelukkig is er hulp. Om te beginnen in het ziekenhuis, waar behalve artsen en verpleegkundigen ook andere mensen zijn te vinden die je bijstaan. Zoals een diëtist, die je heel praktisch leert een ander voedingspatroon te ontwikkelen. En een maatschappelijk werker, die helpt bij allerlei zorgen: onzekerheden en spanningen, veranderingen in relatie en gezin, geld.

De maatschappelijk werker brengt bovendien lotgenoten met elkaar in contact, zodat zij van elkaars ervaringen kunnen leren.

Volgens ziekenhuis Rijnstaete in Arnhem werkt dat vooral goed bij mensen die hun leven drastisch zien veranderen, zoals diabetespatiënten, dialysepatiënten en hartrevalidatiepatiënten.

Hartrevalidatiepatiënten krijgen bij veel ziekenhuizen, zoals het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen, zelfs een leefstijlcursus aangeboden. Een klinisch psycholoog helpt patiënten én hun partner dan bij het veranderen van leefgewoontes. Patiënten leren stress te hanteren, te stoppen met roken en een nieuwe balans te vinden in hun dagelijks leven.

Thea's ervaring is één van de vele verhalen die elke dag te horen zijn bij het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid (NKCV). Dat instituut, verbonden aan Universitair Medisch Centrum St Radboud, onderzoekt en behandelt chronische vermoeidheid. En niet alleen bij mensen met het Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS).

Zo heeft 80 procent van de multiple-sclerosepatiënten last van ernstige vermoeidheid.

En dan zijn er nog de mensen die genezen zijn verklaard, maar toch moe blijven. Je ziet het vooral bij ex-kankerpatiënten en na een beroerte, weten zij bij het NKCV.

Senior-onderzoeker en psycholoog Marieke Gielissen van het NKCV weet inmiddels dat in dat geval cognitieve gedragstherapie (die gaat ervan uit dat gedachten, gevoelens en gedrag op een bepaalde manier met elkaar verbonden zijn) helpt. Althans, vaak helpt. Na een half jaar therapie is driekwart van de patiënten niet meer ernstig moe. Ze leren begrijpen dat ze hun vermoeidheid de baas kunnen worden. Dat hun middagslaapje hen niet langer helpt, maar nu juist verder van huis brengt. "Het is geen gemakkelijke behandeling. Voor patiënten betekent het hard werken" , zegt Gielissen.

Hard gewerkt wordt er ook bij het revalidatieprogramma Herstel & Balans, dat kankerpatiënten overal in Nederland een groepsprogramma van lichaamstraining en psycho-educatie aanbiedt. Vermoeidheid, pijn, angst en neerslachtigheid worden bij de kop gepakt met fitness en groepsgesprekken, waardoor de levenskwaliteit verbetert. In de Gelderse regio is Herstel & Balans te volgen in Arnhem, Nijmegen, Doetinchem, Wageningen, Culemborg, Tiel en Cuijk.

Behalve een in eerste instantie lichamelijke noodzaak, kan er een mentale noodzaak tot verandering zijn. Wie jaren te veel van zichzelf vergde en daardoor een burn-out kreeg, kan daarover meepraten. Menigeen besluit dat het roer om moet. Maar welke kant op?

"Een lifecoach kan je bij die keuze helpen", zegt Peter Krijger. " Eigenlijk zou iedereen er een moeten hebben, al was het maar voor jaarlijks onderhoud." Krijger ziet de lifecoach als een blijvertje. Zijn Atma Instituut, dat de beroepsopleiding lifecoaching verzorgt, begon vier jaar geleden met een groepje van tien studenten en telt er inmiddels tweehonderd, zegt hij. Een lifecoach helpt je leven opnieuw vorm te geven. Praktisch: is er voldoende balans tussen werk en vrije tijd? Doe ik het werk dat bij me past? En op een hoger niveau: hoe krijg ik meer zelfvertrouwen, hoe leer ik omgaan met stress, hoe kan ik beter communiceren? "Het gaat er vooral om effectiever te leven", zegt Krijger. "De balans te verbeteren. Leren ontspannen, niet altijd maar doorjakkeren. En de keuzes maken die bij je passen."

Met Thea gaat het goed. Via cognitieve gedragstherapie leerde ze dat ze meer kan dan ze dacht. Ze geniet weer van haar leven.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels