ROTTERDAM – Tik, tik, tik, gaat de klok. De tijd verglijdt. Het concert zou
toch om acht uur beginnen? „We hebben hier máánden op gewacht”, zucht
Marianne van de Elshout vlak voor aanvang van het concert. Maar ja, daar
kwam een poliepje tussen...
Marianne is samen met negen vriendinnen uit Made om het concert van hun held bij te wonen, dat al bij voorbaat geslaagd is, vinden ze. „Het is altijd mooi”, valt Lenie Ramstijn bij. Zij kan het weten, want ze heeft nog geen show gemist.
Maar Frans weet de spanning wél op te voeren... Vijf over acht, tien over acht, kwart over acht. Wat is er aan de hand? Er zal toch niets met hem aan de hand zijn? Een handjevol acrobaten en mimekunstenaars probeert de onrust weg te drijven met balspelen en hoepels. Een gigantisch opblaasrad draait voor ze uit.
De tijd verglijdt... Uiteindelijk begint het langverwachte concert, de eerste in een reeks van vijftien, een half uur later vanwege de files die de zojuist aangevangen vakanties hebben veroorzaakt. Typisch Frans: hij wil zijn fans niets laten missen.
Maar dan, één minuut voor half negen, duikt er een bekend kopje op vanonder het podium. Met een bekende stem. „Kom, zet de tijd voor ons stil vandaag...” Veel meer valt er niet te verstaan, want het publiek reageert compleet uitzinnig, joelt en applaudisseert, alsof hij herrezen is uit de dood; terwijl hij eigenlijk ‘maar’ vijf maanden uit de running was.
Is het eigen interpretatie of staat de Fendertenaar toch een beetje strak van de zenuwen, in zijn zwarte pak? Het klopt en Frans legt zijn fans uit waarom: „ De eerste seconden waren voor mij heel emotioneel. Ik heb staan bidden beneden, in de hoop dat jullie vinden dat mijn stem nog oké is.” Een kippenvelmoment, en dat zal niet het enige blijken te zijn gedurende de avond. Nog zo’n moment: zijn zoontjes, die een voor één het podium opwandelen, hand in hand, met papa op het podium. Niet dat ze ook maar enigszins doorhebben hoe groot hun vader is, hoezeer hij op handen wordt gedragen, hoe makkelijk hij de handen in de lucht krijgt en de ene na de andere polonaise op gang weet te brengen met zijn vrolijke liedjes over het leven en de liefde.
En het dak zou helemaal los moeten gaan met het optreden van de Vlaamse latinozangeres Belle Perez, maar toch lijkt het steeds weer alsof de fans alleen maar Frans willen.















Sorteer reacties










