Cornald Maas: ?Ik begrijp ik niet waarom het zo ingewikkeld is in te zien dat het songfestival wèl een leuk programma is. Het is toch mooi om te zien hoe allerlei nieuwe landen zich op de kaart proberen te zetten?? Foto: Maartje Blijdenstein
AMSTERDAM - Hij was al fan toen kinderbedtijd hem verhinderde te kijken. Cornald Maas maakte krantjes met voorbeschouwingen over het Songfestival voor zijn moeder en vroeg haar tijdens de uitzending de scores per land te noteren.
Die keer in 1974, toen hij als jochie van elf voor het eerst de hele zaterdagavond mocht opblijven, was meteen een memorabele editie. Abba won glansrijk, het duo Mouth and MacNeal bezorgde Nederland een derde plek. Maas is straks voor de dertiende keer aanwezig bij het festival. Inmiddels heeft hij de meeste inzendingen al beluisterd, en groeit zijn klapper met achtergrondinformatie over de 42 deelnemers gestaag.
- Wat heeft je digitale voorwerk opgeleverd?
„Op internet zijn nagenoeg alle liedjes en bijbehorende clips te vinden. De magie van wat er op het podium zal komen, is goeddeels verdwenen. Aan de andere kant: ik ben benieuwd wat er straks bijvoorbeeld van de vampierenact van Zwitserland op het podium overblijft. Wat ook opvalt, is dat veel landen zoiets stukken professioneler aanpakken dan wij. Hoe het vorig jaar is gegaan met Treble, was schandelijk. Zij trokken met een oude bus zes weken door Europa, en keerden pas twee dagen voor de repetities in Athene terug. Ze hadden geen tijd gehad voor de choreografie. Toen viel er niks meer uit te richten, echt tenenkrommend.”
„Zo gaat het vaak met Nederlandse inzendingen; er is zelden iemand die de scepter zwaait en erop toeziet dat het professioneel wordt aangepakt. Maar Edsilia neemt haar act heel serieus. Ze heeft audities gehouden voor de zangers/dansers die meegaan. Guus Verstraete, de regisseur van Paul de Leeuw, komt tijdens de belangrijkste repetitiedagen naar Finland om erop toe te zien dat de regisseur daar zich aan het Nederlandse plan houdt. Edsilia’s eigen showblok wordt per vrachtwagen naar Helsinki vervoerd. Helaas was er geld noch tijd voor een fatsoenlijke clip. Die is vlug, vlug opgenomen, waardoor Nederland in de polls en bij bookmakers alweer ergens onderaan bungelt.”
- Wat zijn de trends van dit jaar?
„Er zijn veel poprocksongs, waarschijnlijk in het kielzog van Lordi dat vorig jaar won. En het valt me op dat West-Europese landen in hun scoringsdrift de nodige ’kermis’ uit de kast halen, terwijl Oost-Europa eigenzinnig heeft gekozen voor volwassen liedjes. Hongarije komt met een bluesy nummer, Moldavië heeft een Anouk-achtig liedje ingestuurd, Rusland brengt iets wat lijkt op de Sugababes en het debuterende Georgië doet iets heel gedurfds. Natuurlijk zit er weer veel rommel tussen. Er is van alles te zeggen over de ontwikkeling van het Songfestival - de orkesten zijn afgeschaft, televoting is ingevoerd en het aantal landen enorm uitgebreid -, maar de organisatie is er wel in geslaagd het evenement te verjongen. Eurovisie is van een evenement waarin ballades en lange jurken lang de dienst uitmaakten, getransformeerd richting popfestival. Er is iets verloren gegaan, zeker, maar ook iets gewonnen. Het nummer van Tsjechië, een lange-harenrockband, kan onverkort op Torhout-Werchter staan.”
- Half Nederland begint te zuchten als het fenomeen ’Songfestival’ valt. Voel je je geen roepende in de woestijn?
„Ja, best wel. Maar ik ben er wat ijzerenheinig onder geworden. Zoveel vooroordelen, over ’kermismuziek’ en al die Oost-Europeanen die elkaar de bal toespelen, kloppen gewoon niet. Maar ze zijn onuitroeibaar, ik weet zo langzamerhand ook niet meer wat ik moet beweren om het tegendeel te bewijzen. Blijkbaar rust deze missie nu eenmaal op mijn smalle schouders. Zelf begrijp ik niet waarom het zo ingewikkeld is in te zien dat het wèl een leuk programma is. Het is toch mooi om te zien hoe allerlei nieuwe landen zich via het festival op de kaart proberen te zetten? Veel Nederlanders hangen nog altijd in de jaren zeventig, zingen nog een keer Ding-a-dong (het nummer waarmee het Nederlandse Teach-In in 1975 won, red.) en vallen weer in slaap.”
„Maar hierdoor hangt de deelname van Nederland steeds weer aan een zijden draad. Er zijn genoeg mensen binnen de NOS die het Songfestival liever zien gaan dan komen. Als Edsilia straks de halve finale niet overleeft, wat helemaal geen schande is aangezien maar tien van de 28 landen doorgaan, zal het geweeklaag weer niet van de lucht zijn. Ik kan je nu al zeggen dat Oost-Europa het dit jaar heel goed zal doen, simpelweg omdat ze de betere nummers hebben. Maar klagers met hun verongelijkte sentimenten zullen de discussie over deelname weer aanwakkeren. Om aan dat scenario te ontsnappen, moet Edsilia het straks heel goed doen.”
- Hoe schat je de kansen van Edsilia’s On Top of the World in?
„De ambitie was om niet met een typisch Songfestivalnummer te komen, maar uiteindelijk is het juist een van de meest typische Eurovisienummers van dit jaar. Nu ik het hele veld overzie, vraag ik me af of het een nadeel is. Het is een solide popsong, en haar performance zal in niks lijken op de wat krakkemikkige uitvoering tijdens het nationaal festival. Wel jammer dat we weer een plek na het reclameblok hebben geloot. En bij de negen nummers vóór Nederland zitten veel sterke liedjes, zoals de inzending uit Cyprus.”
„Je weet niet waar Europa zin in heeft die avond. Ik heb de wijsheid niet in pacht. In Treble had ik nul fiducie, maar ik dacht in 2005 dat Glennis Grace met haar kracht de finale wel zou halen, een jaar eerder had ik daar bij Reunion geen hoop op en lukte dat weer wel. Nederland heeft nog nooit zo slecht gescoord als de afgelopen jaren, voor mij voelt het als ’erop of eronder’, hopelijk ten onrechte. Bij een goede uitslag, zal de stemming direct omslaan in Nederland. Zo niet; dan is het zaak niet mee te gaan met het geklaag. Als we met voetbal de kwartfinales niet halen, roepen we toch ook niet dat we de volgende keer niet meer meedoen? Dan is Nederland echt het pruilende kind in de hoek van de klas.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
