Mick Jagger aan het begin van het Stones-concert in Nijmegen. Foto: ANP
NIJMEGEN - Het had in het grote script van de rock 'n' roll kunnen staan. De
'bigger bang' die al sinds de namiddag boven het Goffertpark bungelde,
knalde toen brompot Van Morrison mocht aantreden.
De Ier moest inrukken voor de donder. Weg was de zwoele parkstemming. De
snerpend koude regen stopte pas anderhalf uur later, bij de aftrap van de
Rolling Stones. Start me up verzachtte de pijn en meer medicinale,
elementaire rock was onderweg. Afgaande op de berichten over de herstart van
de al in 2005 begonnen wereldtournee, was de grootste rockband ter wereld
nog niet helemaal in vorm. In Nijmegen bleek de motor gisteravond
warmgedraaid, al hadden de muziekveteranen waarschijnlijk ook op routine
kunnen imponeren. Dat was ze te min. De Stones speelden voor ons, voor
inspiratiebronnen en helden als James Brown, en niet in de laatste plaats
voor elkaar.
Alles is tot in de perfectie georganiseerd tijdens A
Bigger Bang. Op het podium gaat het er juist speels aan toe. Spontaan en
ruig tegelijk, ondeugend als vanouds. De zestigers hebben schik, met elkaar
en met ons. Kijk hoe Mick Jagger achtergrondzangeres Lisa Fisher eerst
achterna gaat, kronkelend van verlangen, en zie hem terugdeinzen als Fisher
tekeer gaat. De ode aan soulgod Brown, I get crazy, is één van de vele
hoogtepunten. She was hot, met op de videomuur de Stones als deugnieten in
hun eigen sixties, is werkelijk vlammend.
Zie de nuchtere Ron Wood
(die keer op keer de show steelt) en Keith Richards (telkens bij de les)
duelleren, provoceren en knuffelen. Het is genieten van de met blues en soul
doorspekte rock 'n' rollshow. Meer van hetzelfde na Tumblin' dice is in het
geval van de Stones ook echt méér. Honky tonk woman is na anderhalf uur nog
ronkend, Can't you hear me knockin' is een uitgesponnen stamper die zelfs
'zwevend' wordt. De speelvolgorde is anders in vergelijking met het optreden
in België aan het begin van de week. Kaskrakers en 'kleinere' nummers
dringen om een plaats in de setlist. De meesters van de recette studeerden
naar verluidt meer dan tachtig nummers in voor dit Europese gedeelte van de
tour.
Mick Jagger zingt even soepel als hij beweegt. Vurig in
Rough justice, gloedvol in Sweet Virginia. Het voeten- en smoelwerk van de
entertainer is onovertroffen. De talenkennis én zijn geheugen laten hem niet
in de steek. Lijkt hij bij zijn openingszinnen even op de beeldschermen te
spieken, verder is het soepel van 'Hollandse meisjes' en 'Dit is onze derde
keer in Nijmegen'. Prima gastheer. De bezoekers kunnen de Britten praktisch
aanraken als de muzikanten op een rollend podium zo klein als een huiskamer
de Goffertweide oversteken op de klanken van It's only rock 'n' roll en het
oeroude maar krachtige It's all over now.
De Rolling Stones maken
muziek zonder houdbaarheidsdatum, al doe ze in feite al decennia aan de
thans populaire 'retrorock'. Deze veteranenrockers zijn niet alleen
onsterfelijk door wat ze hebben gedaan, maar voorlopig ook groots om wat ze
presteren.
Concert door The Rolling Stones.
Voorprogramma: Van Morrison. Gezien: 8 juni in Nijmegen.
Sorteer reacties
