Home / Archief / Ariane Schluter: 'Acteren is verbeelding'

Ariane Schluter: 'Acteren is verbeelding'

  • Reageer
  • U kunt deze pagina printen door gebruik te maken van de standaard print mogelijkheden in uw browser.

Foto's
1
  • Afbeelding
    Beschrijving
    Actrice Ariane Schluter, genomineerd voor de Theo d'Or voor haar rol van Medea in het gelijknamige toneelstuk. foto Evert Elzinga/GPD
Ariane Schluter (1966) staat momenteel op de set voor de film Terug naar de kust, waarin ze naast Linda de Mol speelt. Tegelijk begint ze bij Het Nationale Toneel aan de tournee van Lange dagreis naar de nacht. Een zware moederrol, die, zoals ze zelf zegt, van een ’ondraaglijke lichtheid’ is vergeleken met die van Medea, waarin ze onlangs schitterde.

'Hoezeer ik ook van die rol en die voorstelling hield, het was uitputtend", zegt Ariane Schluter, als ze terugkijkt op haar rol van Medea in het gelijknamige toneelstuk. De hoogblonde actrice is voor die prestatie inmiddels genomineerd voor de Theo d'Or, de toneelprijs voor de beste actrice, die ze al twee keer won. Samen met Carice van Houten wordt ze tot de beste Nederlandse actrices van dit moment gerekend.

Het is goed dat ze na Medea nu even iets anders doet, vindt ze. "Je moet sommige dingen gewoon niet te lang doen. Afwisseling is goed. Filmen is zo iets anders, dat relativeert de zwaarte van Medea." Ze verwijst naar de opnamen dezer dagen voor de film Terug naar de kust , geregisseerd door Will Koopman (Gooische vrouwen), waarin ze speelt naast Linda de Mol.

Voor Schluter wijkt toneelspelen in de kern niet af van acteren in een film. "Het ligt in elkaars verlengde. Moeilijk met filmen vind ik als je alleen maar moet langskomen voor jouw rol, om even 'je ding' te doen, dan wordt het zo gauw een trucje. In Terug naar de kust heb ik gelukkig een rol waarin je echt je klauwen kan zetten. Dat vergt eenzelfde voorbereiding als bij toneel. Bij film ben je wel veel meer een radertje in een groter geheel."

Terug naar de kust, in het najaar in de bioscoop, is een psychologische thriller naar het gelijknamige romandebuut van Saskia Noort. "Het gaat over zussen. En dat je niet loskomt van waar je vandaan komt, dat je tot je afkomst veroordeeld bent."

Daarin ziet ze raakvlakken met Lange dagreis naar de nacht van de Amerikaanse Nobelprijswinnaar Eugene O'Neill (1888-1953), waarmee ze bij haar vaste gezelschap Het Nationale Toneel nu langs de theaters reist.

In het stuk speelt ze Mary, net als in Medea opnieuw een zware moederrol. "Toch zijn Medea en Mary niet met elkaar te vergelijken. Mary heeft een kind verloren. Ze leeft in het verleden. Steeds keert ze terug naar het moment waarop ze had kunnen besluiten een andere weg in te slaan. Het leven had heel anders kunnen lopen. Geen vrede hebben met hoe het gegaan is. Daar gaat dit stuk over."

Ariane Schluter is zelf ook moeder, van twee jonge kinderen. Komen zulke rollen dan niet heel dichtbij?

"Acteren gaat over verbeelding. Over je verplaatsen in andere werelden. Dat is het leuke en het spannende ervan. Dat heeft verder niets met je eigen leven te maken, wel met de persoon die ik ben, niet met mijn anekdotische leven, dat ik moeder van twee kinderen ben. Het mooiste is als je rollen zo persoonlijk mogelijk kunt maken zonder dat ze autobiografisch zijn, maar dat het wel jóuw Medea en jóuw Mary worden."

Lange dagreis naar de nacht is te zien in onder meer Arnhem (22 april).