Home / Archief / Een hommage aan boerin Anna Reintjes

Een hommage aan boerin Anna Reintjes

Foto's
1
  • Afbeelding
    Beschrijving
    Tiny Keizer bij een van de schilderijen uit de Anna-serie. "Tijdens het schilderen aaide ik over de kont van die koe en dacht: wat jammer dat je er niet meer bent." foto Jan van den Brink
Een bijzondere expositie is deze zomer te zien in het Koetshuis van kasteel Slangenburg bij Doetinchem: een hommage aan boerin Anna Reintjes.
De Doetinchemse kunstenaar Tiny Keizer verbeeldde met kwast en verf het leven van deze wonderlijke vrouw. In een serie schilderijen is te zien hoe zij haar twee koeien melkt. Ook op doek vereeuwigd is haar hoeve, die aan de slopershamer ten prooi dreigde te vallen nadat Anna op 10 januari 2007 op 96-jarige leeftijd stierf.

Zij leefde in eenzaamheid en devotie en liet al haar bezittingen na aan de r.-k. kerk in de wijk de Pas in Doetinchem. Het kerkbestuur wilde de hoeve aan de Holterweg slopen en dat betekende de start van een lange reeks publicaties in onder meer deze krant. Anna's wens - het behoud van haar hoeve - kon uiteindelijk worden gerealiseerd. De zorginstelling Fatima kocht de hoeve voor dagrecreatie van cliënten, die bij de boerderij in huizen komen te wonen.

"Ik zat vorig jaar even op een dood spoor en zocht een thema", vertelt Keizer aan de vooravond van haar nieuwe expositie. "Toen speelde die kwestie rond de hoeve van Anna. Heel interessant. Mijn man Hennie heeft midden jaren negentig een unieke serie foto's van Anna gemaakt. Hij kwam met het idee om haar als thema voor de schilderijen te gebruiken."

Hennie: "Ik was vakfotograaf bij Misset. Ik heb nog steeds altijd mijn fototoestel bij me."

De ontmoeting met Anna was een toevallige. Hennie en Tiny kwamen de boerin tegen toen ze op weg was naar haar twee koeien, gehuld in een blauwe overall, haar fiets behangen met melkbus en emmer. Hennie: "Ik wilde haar fotograferen, maar ze reageerde eerst een beetje kribbig. Het was een excentrieke vrouw en ze zal ook wel gedacht hebben: 'wat een vreemde snoeshanen'."

Al pratend kreeg Anna door dat Hennie wel verstand van koeien had. "Ze vertelde dat ze vroeger een klusjesman had, wiens zoon ook bij Misset werkte. Ik vroeg: 'Hoe heette die?' Zegt ze: 'Keizer.' Bleek het mijn vader te zijn! Nooit geweten dat die bij Anna heeft gewerkt."

Het ijs was gebroken en Hennie mocht Anna fotograferen. Die foto's vormen de basis voor de schilderijen die Tiny nu heeft gemaakt. "Ik schilder meestal lyrisch-abstract, maar dan zou het Anna niet zijn. Ik heb deze schilderijen realistisch geschilderd, een hele uitdaging. Bij de laatste twee dacht ik: o jee, waar ben ik aan begonnen."

Nu de schilderijen af zijn, komen Anna en haar koeien weer tot leven. Tiny wijst op de koe die - tegen de wens van Anna in - na de dood van de boerin werd geslacht. "Tijdens het schilderen aaide ik over de kont van die koe en dacht: wat jammer dat je er niet meer bent."