'Dit had nooit mogen gebeuren'

Treinongeval ElstELST - De dood van Bryan Slendebroek en Mahad Shigow kwam hard aan bij degenen die de tieners uit Elst en Herveld kenden.

Quote

Ontzettend stom dat ze dat gedaan hebben, maar we zijn niet boos. Het is gewoon heel erg

Op het station in Elst is tegen de achterzijde van een betaalautomaat een monument van bloemen, kaarsjes en kaartjes neergelegd. Een groepje vrienden van Bryan Slendebroek en Mahad Shigow, de twee 17-jarige slachtoffers van de aanrijding met de trein, rouwt daar in stilte. Na enig nadenken willen ze, alleen anoniem, praten. ,,We zijn hier om ons respect te tonen, om te rouwen en het te verwerken’’, zeggen de jongeren uit Herveld.

Ze kennen de omgekomen Bryan Slendebroek uit Elst en omschrijven hem als 'een heel lieve en sociale jongen'. ,,Hij had echt belangstelling voor andere mensen, vroeg ook altijd spontaan hoe het met je ging. Als er problemen waren, was hij de eerste om je te helpen. Hij stuurde ook sms'jes, om te vragen hoe je dag was geweest. Echt een lieve sociale jongen, maar hij had ook een ondeugende kant'', zegt een jonge Herveldse.

Tekst gaat onder de foto verder.

Volledig scherm
© Erik van 't Hullenaar

Twee jongens uit Herveld willen daar wel over vertellen, maar niet na te hebben benadrukt dat Bryan boven alles een aardige en in en in sociale jongen was. ,,We voetbalden vaak op het trapveldje in Herveld. Dat wilde hij wel eens een fiets in de sloot gooien of zo. Als je dan zei 'dat zou ik niet doen', dan luisterde hij niet.’’

Voor de kick

Een neef van één van hen was vrijdag vlak voor middernacht, toen het fatale ongeval gebeurde, aanwezig. De jongens kwamen van een feestje en werden op het station afgezet. ,,Bryan en Mahad wilden toen op het spoor lopen, voor de kick.’’

De jongens zagen het gevaar wel. Ze hadden op de borden op het station gecontroleerd of er een trein aan zou komen. Maar de intercity die hen van het leven zou beroven, stopt niet in Elst en stond dus niet op de borden boven het perron aangegeven. Toen ze de trein zagen aankomen, hadden ze slechts seconden om van het spoor te klimmen. Die tijd bleek te kort, aldus de jongens. ,,Ontzettend stom dat ze dat gedaan hebben, maar we zijn niet boos. Het is gewoon heel erg’’, zegt een van de Herveldse jongeren, die sinds het noodlottige ongeval al drie keer op het perron is geweest. ,,Het helpt bij het verwerken, je ziet ook hoe snel die treinen voorbij komen. Maar het is ook heel triest, heel overweldigend. Daarom zijn we hier ook, omdat je op dit moment niet ergens anders wilt zijn.’’

Quote

Natuurlijk droeg hij een moeilijke jeugd met zich mee. Maar de laatste tijd ging het juist heel goed

Sabine van Meurs

Moeilijke start

Volledig scherm
Mahad Shigow

Ook in Herveld, waar Mahad Shigow woonde, wordt gerouwd. Hij was een graag geziene jongen, die zijn leven, dat zo'n moeilijke start kende, eindelijk op de rit had. Mahad kwam in het najaar van 1999 in Amsterdam ter wereld, zoon van een Somalische vluchteling. ,,Zijn vader was eigenlijk nooit in beeld’’, zegt Sabine van Meurs. Zij geeft leiding aan de woongroep in de zorgboerderij van Mesa in Herveld, waar Mahad woonde. ,,Toen hij 9 jaar was, zijn hij en zijn zusjes uit huis geplaatst.’’

Mahad kwam in Herveld terecht en bleef daar; met een onderbreking van twee jaar toen hij in Woudenberg en Wageningen werd geplaatst. Bij voetbalclub SVHA was hij een opvallende verschijning: door zowel zijn sportieve kwaliteiten als zijn donkere huidskleur. ,,We noemde hem liefdevol onze zwarte parel. Komend jaar zou hij naar de A1 gaan’’, zegt Erwin Hartman, bestuurslid van de club.

Mahad woonde met tien anderen in het gezinsvervangende thuis van Van Meurs. ,,Natuurlijk droeg hij een moeilijke jeugd met zich mee. Maar de laatste tijd ging het juist heel goed’’, zegt ze. ,,Hij was net geslaagd bij het Briantcollege in Arnhem, een middelbare school voor kinderen met gedragsproblemen. Eigenlijk had hij een hekel aan die aparte status, hij wilde zo graag naar het reguliere onderwijs. Na de zomer zou hij naar het Cios gaan.’’

Bakkerijtje

Ook in de dorpsgemeenschap was Mahad geliefd. ,,Een heel aangename, beleefde jongen. Werkte bij het dorpshuis; stond ook in het bakkerijtje daar. Een tiener die ouderen nog gewoon met 'u' aansprak’’, zegt Andelstenaar Angelo Mulder, die hem ook al vele jaren goed kent. Mahad stond ook achter de toonbank bij de nieuwe Zettense ijszaak. Het Herveldse dorpshuis houdt dinsdagmiddag een herdenkingsbijeenkomst, ter nagedachtenis aan hem.

,,Het ongeluk komt hard aan bij zijn leeftijdsgenoten van SVHA. De jongens en vooral ook de meiden zijn meteen zaterdag even bij elkaar geweest op het veld, om het verdriet te delen’’, weet Hartman. ,,We overwegen om in het clubhuis een hoekje voor een condoleanceregister in te richten. Hebben we ook gedaan toen enkele jaren geleden een jeugdlid op z'n brommer is omgekomen.’’

Quote

Dit had nooit mogen gebeuren. We blijven aan jullie denken en van jullie houden

Feestje

Bij het Mesa gezinsvervangend tehuis is de klap zo mogelijk nog harder aangekomen. Van Meurs: ,,De andere bewoners zijn helemaal over hun toeren; net als het personeel. Een collega heeft hem en een vriend uit Andelst vrijdagavond naar Elst gebracht voor een feestje, ze zouden met de laatste trein terugkomen.''

Op kaartjes bij de bossen bloemen op station Elst laten talloze jongeren weten van de twee te houden en ze nooit te zullen vergeten. Er ligt ook een kaartje van Coen en Wout, twee jongens die er vrijdag bij waren, maar niet aan het rails-lopen mee wilden doen. 'Dit had nooit mogen gebeuren. We blijven aan jullie denken en van jullie houden', schrijven ze.

Betuwe