Volledig scherm

Anwar burgert in - Taal

COLUMN - Even over de Nederlandse taal. Als je een Arabier bent, dan voelt de Nederlandse taal soms best armoedig.

Sorry. Wij zijn gewend om alles op ontelbaar verschillende manieren te zeggen, met veel beeldspraak. Ik kan hier geen deugdelijk alternatief vinden voor 'ik hou van jou'. In het Arabisch heb je voor elke fase in de liefde een ander woord. (Jij bent de zuurstof voor mijn longen. Jij bent de pupil van mijn ogen. Zonder pupil zou ik blind zijn. Ik bid voor jou de hele dag.)

Goedemorgen
Hier zeg je in de morgen altijd 'goedemorgen'. In mijn moedertaal heb je varianten waarbij je een mooie ochtend aan iemand opdraagt. (Deze ochtend is als een bloem die zich ontvouwt, deze ochtend is voor jou.)

Dankjewel
Ook als ik een compliment geef in het Nederlands, krijg ik als reactie 'dankjewel'. Als ik in Syrië 'bedankt' zou zeggen tegen een vrouw die me complimenteert, zou ze boos weglopen. Wij zeggen namelijk iets als: 'Jij bent een mooi iemand omdat je met jouw ogen iets moois aan mij ziet.' We ruilen als het ware ons gevoel uit. De een zegt wat aardigs, dus zegt de ander wat aardigs terug. Er zijn woorden en gebruiken voor allerlei nuances in je gevoelens. Niet op elke ochtend past 'goedemorgen', niet op elke avond is 'schat, ik hou van je' geschikt.

Nuances
Ik moet wennen dat ik in het Nederlands dezelfde woorden moet gebruiken, terwijl mijn gevoel allerlei nuances wil aanbrengen. In het Arabisch zijn vele miljoenen woorden. In de Dikke van Dale staan er zo'n 240.000.

Langzaam praten
Goed nieuws eigenlijk, want dan ken ik de taal sneller. Het verstaan lukt steeds beter. Mits jullie langzaam praten. Dus niet van die paar woorden die jullie hebben ook nog eens één woord maken: 'Anwarwagajenatoe?' Maar: 'Anwar, waar ga jij naartoe?' Dan versta ik het.

Nog maar zo'n 200.000 woorden te gaan.

Anwar Manlasadoon (25) is een Syrische advocaat en vluchteling en woont in Arnhem. Deze column komt tot stand met hulp van de redactie.