Henk Koster tijdens de derde etappe van de Vierdaagse.
Volledig scherm
Henk Koster tijdens de derde etappe van de Vierdaagse. © Eveline van Elk

Doodzieke Koster loopt Vierdaagse en verrast familie

NIJMEGEN - Henk Koster (59) heeft al twee jaar alvleesklier- kanker en weet dat hij aan die ziekte overlijdt. Ondanks zijn ziekte loopt de Nijmegenaar dit jaar voor de eerste keer de Vierdaagse. Tegen zijn familie vertelde hij niks over zijn deelname aan de wandeltocht. Na de eerste etappe vertelde hij zijn geheimpje toch aan zijn gezin: „Ik heb vandaag 40 kilometer gewandeld. Ik doe mee met de Vierdaagse. Mijn vrouw Linda viel bijna van haar stoel. Mijn kinderen foeterden: 'ben je hartstikke gek geworden!'”

Koster onderging op 8 juli nog een zware chemokuur. „Dat was de 33ste keer. Mijn arts zei dat weinig mensen zo'n kuur in één keer overleven. Ik verdraag hem kennelijk goed.”

Nieuwe gympen
Ondanks zijn ziekte vergaat het de Nijmegenaar uitstekend tijdens de Vierdaagse. Hij heeft geen last van blaren en hij heeft zelfs geen trainingsuren achter de kiezen. „Ja, ik sta er zelf ook wel van te kijken. Ik tart alle Vierdaagsewetten. Ik heb vanaf dag twee op splinternieuwe gymschoenen gelopen. En getraind heb ik niet, op elke dag een rondje met de hond na dan.”

Smoes
Om zijn vrouw en familie een beetje voor de gek te houden moest Koster een smoes bedenken. „Ik heb haar wijsgemaakt dat ik vrijwilligerswerk ging doen bij de fietsenstalling in de stad. Het leek me zo'n afgang als ik bij Lent alweer terug had gemoeten. Nu is Linda enorm trots, ze vindt het geweldig.”

Krat bier
Een weddenschap van dertig jaar oud was een stimulans voor Koster om de Vierdaagse te wandelen. „Een kameraad in militaire dienst en ik hebben gewed dat we ooit de Vierdaagse zouden lopen. Ik kom ook nog eens uit Nijmegen, wat de verplichting nog wat groter maakt. Ik heb nog steeds contact met die vriend. Hij woont in Zwitserland. Morgen (vandaag, red.) mail ik hem dat hij dat krat bier kan opsturen.”

Plezier
Koster is van mening dat je beter alleen in een bos kunt wandelen. Door zijn ziekte is hij namelijk een stuk emotioneler geworden. „Met al die mensenmassa's die voor je applaudisseren schiet ik onderweg geregeld vol.” Volgend jaar laat Koster zijn wandelschoenen sowieso in de kast staan. „Ik loop deze Vierdaagse twee keer tegelijk: de eerste en de laatste keer. Dus nee, volgend jaar niet meer.”