Volledig scherm
Uitbundig Feyenoordfeest in Rotterdam. © Bart Hoogveld

Stadse Fratsen:
Feyenoord?

ColumnDe zoon van mijn vriendin draagt op bijzondere dagen Ajax-sokken. Ik heb hem dan ook nooit durven vertellen van mijn verleden met Feyenoord. Een klein verleden dat we vooral niet groter moeten maken dan het is, maar toch.

Volledig scherm
© Joost Hoving
Quote

Eén keer, dat moet ik toegeven, ben ik thuis geweest bij Giovanni van Bronckhorst

Ik was aanvankelijk Ajax-supporter. Totdat Feyenoord in 1970 de Europacup won. Rond die tijd switchte ik, 8 jaar oud, naar de Rotterdamse club. Of dat nou kwam door die cup of dat de populairste jongens in mijn klas voor Feyenoord waren, weet ik niet meer. Het duidt in elk geval niet op een standvastig karakter.
Bij het supporterschap hoort het bekijken van wedstrijden in De Kuip. Heb ik gedaan. Ik herinner me een Europacup-wedstrijd zonder veel glorie. En de enige keer dat ik Cruijff zag voetballen was ook in De Kuip, in Feyenoord-shirt. Cruijff deed weinig opzienbarends die avond.
Eén keer, dat moet ik toegeven, ben ik thuis geweest bij Giovanni van Bronckhorst. Dat was op een zonovergoten dag in 1994 in Krimpen aan de IJssel, waar hij in een rijtjeshuis woonde. Ik was toen al lang geen supporter meer van wat dan ook maar schreef voor een landelijk tijdschrift. Van Bronckhorst was uitgeleend door Feyenoord aan RKC en speelde daar de sterren van de hemel. Als Achterhoeker vroeg ik natuurlijk waar zijn achternaam vandaan kwam. De gemeente Bronckhorst bestond nog niet, het stadje Bronkhorst wel. Hij wist het niet.
Heb ik de zoon van mijn vriendin allemaal nooit verteld tijdens die vele uren dat we samen voetbal keken. Maar toen het zondag na 40 seconden 1-0 werd, ontsnapte mij iets dat zat tussen een vreugdekreet en een uitroep van verbazing. De zoon van mijn vriendin uitte een korte krachtterm. Ik geloof niet dat hij iets van mijn Feyenoord-verleden merkte.

Eerdere columns van Henny 

Achterhoek