Volledig scherm
Joop Sars, op het podium van zijn laatste Stadsfeest. © theo kock

Stadse Fratsen: Joop

ColumnJe schoondochter belde maandagmorgen om 10.00 uur. Ik had net ontbeten. Ze zei dat ze iets droevigs moest vertellen.

Volledig scherm
© Joost Hoving

Ik klapte de laptop open, begon te tikken en er biggelde af en toe een traan over mijn wang. Voor het eerst tikte ik een stukje terwijl ik huilde. Maakte voor het verhaal niets uit, merkte ik.
Tien jaar geleden kwam ik je voor het eerst tegen. Je was een gebouw aan het slopen in de binnenstad. Ik tikte er een kritisch artikel over want het was een oud gebouw dat niet mocht worden afgebroken. Ik stelde je wat vragen en vond je erg vriendelijk voor iemand die zo'n oud gebouw tegen de vlakte werkte.
Je vriendin stuurde een paar dagen later een vinnig mailtje. Van jou dacht ik de wind ook van voren te krijgen. Maar dat gebeurde niet. De volgende keer dat ik je tegenkwam, was je net zo aardig als op de dag van de sloop.
Ik herinner me dat ik bij je in de auto zat naar Schalkhaar. Voor ons reed een stateloze gevluchte familie. Het gezin met een handvol kinderen had je in een rijtjeshuis ondergebracht en de vader werkte in de garage van je zoon. Maar dat mocht niet langer, het gezin moest terug naar het land van herkomst. Dus reden we naar het asielzoekerscentrum. Je nam me mee om de lezers van de krant te laten zien hoe we met mensen omgingen.
Gisteren sprak ik je zoon. Hij vertelde over een andere autorit. Naar Frankrijk om antiek te kopen. Je reed tot de grens. Daarna gaf je het stuur over aan je toen 16-jarige zoon en ging slapen. Kort voor Parijs wekte hij je en nam je het stuur weer over.
We zullen nog lang, veel verhalen over je vertellen. Dag Joop.

Quote

Je was net zo aardig als op de dag van de sloop

Henny Haggeman

Eerdere columns van Henny  http://www.gelderlander.nl/dossier/columns-henny-haggeman~d59149245519e2554e7e54cfc/

Achterhoek