Volledig scherm
Nee, dit is niet de tuin van Henny Haggeman. © Foto Jan Stads / Pix4Profs

Stadse Fratsen:
Tuinman

ColumnAls ik uit bed stap voel ik de brandende spierpijn aan de achterkant in mijn bovenbenen. Dit is niet het gevolg van het rondje van 47 kilometer op de racefiets, dat ik de dag ervoor heb volbracht. Nee, dit heb ik te danken aan een uurtje voorovergebogen werken in de tuin. Ik vervloek de dag dat mijn tuinman zei niet meer te komen.  

Volledig scherm
© Joost Hoving

De tuin en ik zijn geen vrienden. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het enige nadeel aan mijn gerieflijke woning aan de rand van het stadscentrum de tuin is. Best een leuke plek om in te zitten. Maar dat gewroet in onkruid, zand en almaar groeiend klimop staat me tegen.
,,Waarom koop je geen appartement'', vroeg mijn vriendin laatst. We latten en zij is dol op haar eigen tuin. Gisteren voegde ze daar, na een kleine klaagzang mijnerzijds, aan toe dat ik lui ben en ongeïnteresseerd: ,,Tenminste, als het de tuin aangaat en andere huiselijke klusjes.'' 
Hoe dit allemaal zo heeft kunnen komen, weet ik niet. Ik had namelijk een vader met groene vingers. De heg knipte hij met een ouderwetse heggenschaar en het resultaat was een piekfijn waterpas en rechthoekig geheel. Bovendien deed-ie desgevraagd de groentetuin bij andere familieleden. Met de zeis maaide hij de honderden vierkante meters gras rond ons huis. En alles bloeide en groeide onder zijn vingers alsof het niets was. Maar het is hem niet gelukt de liefde voor het groen over te brengen op zijn zoon. 
Na een uurtje in de tuin te hebben gewerkt liep ik zwetend de woonkamer in. In de spiegel zag ik een paar bladeren in mijn haar zitten. Geërgerd heb ik ze verwijderd. Daarna plaatste ik vastbesloten een bericht op Twitter: tuinman gezocht! 

Quote

Maar dat gewroet in onkruid, zand en almaar groeiend klimop staat me tegen

Henny Haggeman

Eerdere columns van Henny  http://www.gelderlander.nl/dossier/columns-henny-haggeman~d59149245519e2554e7e54cfc/

Achterhoek