Tineke Bulder is mantelzorger van haar vader.
Volledig scherm
Tineke Bulder is mantelzorger van haar vader. © Erik van 't Hullenaar

'Mantelzorg begint klein, maar van lieverlee wordt het steeds meer'

Nu Wil Ik Wat ZeggenJe naasten verzorgen en ondersteunen als mantelzorger kan pittig zijn. Tineke Bulder uit Nijmegen vertelt hoe pittig.

Tineke Bulder met haar man Pieter.
Volledig scherm
Tineke Bulder met haar man Pieter. © Erik van 't Hullenaar

Ja, het gebeurt regelmatig dat tijdens een vergadering op haar werk haar vader belt. De eerste keer drukt ze hem weg, maar als hij dan nog een keer belt, gaat ze zich toch zorgen maken. Je weet maar nooit. Ze excuseert zich dan en belt op de gang terug. Met harde stem, want haar vader (86 jaar) hoort slecht. Blijkt het over een aanbieding in de supermarkt te gaan. Of dat de buurman zijn oude koelkast wel wil kopen. Tineke Bulder (59) schiet in een schaterlach als ze is uitverteld. Maar de boodschap is serieus: “Dat legt wel een druk op me, ja.”

Mentor en bewindvoerder
En dan is ze ook nog mentor en bewindvoerder van haar broertje Tonnie (58), die een verstandelijke beperking heeft. Hen verbieden te bellen voor onbenulligheden? Dat heeft ze geprobeerd, maar dat werkte ook niet. En dat bellen is ook maar een voorbeeld, de zorgen voor die twee gaan veel verder. “Mantelzorg begint klein, maar van lieverlee wordt het steeds meer.”

Ze moet nu vaak beslissingen voor hen nemen, de knoop doorhakken. Haar vader woont nog zelfstandig, met thuiszorg en huishoudelijke hulp is dat nog net te doen. “Al hebben we daarvoor wel extra uren moeten bijkopen.”

Maar al het overleg met instanties, instellingen en zorgverleners doet Tineke. Dat geldt ook voor haar broertje. Daar is bijna elke dag wel iets te regelen of af te spreken. Regelmatig gaat ze bij hen op bezoek; een keer in de week komen ze bij haar eten.

'Er zijn voor anderen'

Quote

Er komt wel heel erg veel op haar neer.

Pieter Bulder
Tineke Bulder is mantelzorger van haar vader en bewindvoerder voor haar broertje (beide zittend).
Volledig scherm
Tineke Bulder is mantelzorger van haar vader en bewindvoerder voor haar broertje (beide zittend). © Erik van 't Hullenaar

“Ik heb thuis geleerd dat je er moet zijn voor anderen”, vertelt Tineke aan de eettafel in haar woonhuis in een Nijmeegse buitenwijk. Helpen doet ze graag, stilzitten is ook niets voor haar. En ze wil al helemaal niet klagen.

Haar man Pieter zit schuin tegenover haar. Hoe graag Tineke ook haar vader en broer bijstaat, met name Pieter ziet ook hoeveel tijd en energie het haar kost. “Ik maak me daar zorgen over”, zegt hij. “Er komt wel heel erg veel op haar neer, terwijl de instanties die hiervoor betaald worden steeds minder tijd en mogelijkheden hebben om adequate zorg en begeleiding te bieden.”

Hij mailde dat
De Gelderlander maar eens aandacht moet schenken aan mantelzorgers. “Het kabinet verhaalt over de participatiemaatschappij en meer mantelzorg. Ik vraag me af of deze regering enig benul heeft wat dat allemaal met zich meebrengt. Ik weet het wel. Een onaanvaardbare druk op de familieleden of vrienden die deze mantelzorg moeten verlenen. En dat 24 uur per dag, want mantelzorger ben je niet van 9 tot 5.”

Vangnet

Quote

Tonnie moest zich maar ziek melden, zeiden ze bij het UWV. Belachelijk.

Tineke Bulder
Tineke Bulder (hier met man Pieter) is mantelzorger van haar vader en bewindvoerder voor haar broertje (op de achtergrond, zittend op de bank).
Volledig scherm
Tineke Bulder (hier met man Pieter) is mantelzorger van haar vader en bewindvoerder voor haar broertje (op de achtergrond, zittend op de bank). © Erik van 't Hullenaar

En dan te bedenken dat er heel veel mensen zijn die geen familie of kennissen hebben die kunnen of willen helpen. ,,Voor hen is er een vangnet, ja. Maar of die daar ook gebruik van maken? Sommigen zijn helemaal niet in beeld bij hulp- en zorgverleners.”

Op welke manier kunnen mantelzorgers geholpen worden? ,,Door de miljarden die zorgverzekeraars en farmaceutische bedrijven op de plank hebben liggen, goed te besteden”, zegt Pieter. En ook door regelgeving te versoepelen. “Dat je niet bij wijze van spreken dertig keer ergens heen moet om iets voor elkaar te krijgen.”

Zoals laatst met het UWV, toen ze daar vroegen of Tonnie wat minder uren kan werken, omdat het werk hem te zwaar wordt. De werkgever, waar Tonnie al dertig jaar werkt, vindt dat lastig, want dan moet hij iemand erbij nemen. ,,Tonnie moest zich maar ziek melden, zeiden ze bij het UWV. En dat twee jaar volhouden, dan kon hij opnieuw gekeurd worden. Belachelijk.”

Wat mantelzorgers ook zou helpen: de bejaardentehuizen weer opengooien. Tineke: “Niet om mensen in weg te stoppen. Maar het zou voor mijn vader een ideale oplossing zijn: een woning met zorg en aandacht om je heen.”