article
1.6122404
Enkele weken geleden liep ik mijn eerste wandelvierdaagse ooit. Die traditie kenden ze niet in het Groningse dorpje waar ik opgroeide. En dus begreep ik er niets van als collega’s steeds weer begonnen over de avondvierdaagse in Veenendaal, (de grootste van Nederland, zo schijnt) Wageningen en Ede. Het was echt een dingetje begreep ik.
Aankomen tijdens de wandelvierdaagse
Enkele weken geleden liep ik mijn eerste wandelvierdaagse ooit. Die traditie kenden ze niet in het Groningse dorpje waar ik opgroeide. En dus begreep ik er niets van als collega’s steeds weer begonnen over de avondvierdaagse in Veenendaal, (de grootste van Nederland, zo schijnt) Wageningen en Ede. Het was echt een dingetje begreep ik.
http://www.gelderlander.nl/extra/blogs/de-vallei-blog-t-1.4161896/aankomen-tijdens-de-wandelvierdaagse-1.6122404
2016-06-20T08:29:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.4283934.1407332127!image/image-4283934.jpg
Veenendaal,Wandelen
De Vallei blog(t)
Home / Extra / Blogs / De Vallei blog(t) / Aankomen tijdens de wandelvierdaagse

De Vallei blog(t)

Afbeelding
Onderwerp
Hier houden 8 redacteuren u in persoonlijke blogs op de hoogte van het reilen en zeilen in De Vallei.
Auteur
Door onze redacteuren
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Welkom op de blog over het dagelijks reilen en zeilen in de Vallei.

Hier brengen 8 van onze redacteuren u op de hoogte van alles dat in de regio speelt. De volgende redacteuren houden deze blog bij:

Leon van Wijngaarden, Albert Heller, Jaap Rademaker, Arnold Winkel, Eric Wijnacker, Margreet Terpstra en Pouw Jongbloed.

Leon van Wijngaarden Albert Heller Arnold Winkel Eric Wijnacker Margreet Terpstra

Aankomen tijdens de wandelvierdaagse

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Enkele weken geleden liep ik mijn eerste wandelvierdaagse ooit. Die traditie kenden ze niet in het Groningse dorpje waar ik opgroeide. En dus begreep ik er niets van als collega’s steeds weer begonnen over de avondvierdaagse in Veenendaal, (de grootste van Nederland, zo schijnt) Wageningen en Ede. Het was echt een dingetje begreep ik.
    Ik zal u een korte samenvatting geven van mijn vuurdoop: een bonte stoet vertrekt voor een tocht van vier kilometer, stempelkaart in de hand. Om de halve kilometer is er iets te eten. Een appel, een tomaatje. Dat ook. Maar bovenal ranja, ijsjes, snoepjes, koekjes, chips. Allemaal gaat het bij de kindermondjes naar binnen, zodat ze een vlugge sprint kunnen afleggen naar de volgende verzorgingspost.
     
    Wie gewicht denkt kwijt te raken door in Wageningen de avondvierdaagse te lopen, komt bedrogen uit. Eerder kom je aan. Want ook in de rugzakken zit nog allerlei snoep. Schijnt er bij te horen. Vanwege slecht weer werd de eerste avondmars afgelast. Als jong en oud vervolgens drie maal vier kilometer heeft weten te volbrengen volgt een groots onthaal. Met ijs, natuurlijk, bloemen en gigantische zakken snoep die in de handjes werden geduwd van jonge deelnemers die net nog de laatste stukjes chips naar binnen hadden gekauwd.
     
    Overweldigd was ik hierdoor. Als u vraagt waar de zesjescultuur in Nederland vandaan komt, hier hebt u het antwoord. Zo’n grote beloning voor zo’n kleine inspanning. Dus, loop ik volgend jaar weer? Natuurlijk. Omdat mijn dochter er net als alle kinderen volop van genoot. En ook ik vond het gezellig. Echt iets presteren doen we een andere keer wel.
     
    Albert Heller


    Overledenen in de regio

    Meer informatie overlijdensadvertenties

    Tip de redactie

    Heeft u een tip? Laat het ons weten!