article
1.6485660
Je hoort er vaak over: het ingrijpen of juist niet ingrijpen als er iets gebeurt op straat. Schandelijk natuurlijk als mensen die hulp nodig hebben aan hun lot overgelaten worden. Toch vrees ik dat ik zelf ook niet zo’n held ben, hoewel ik probeer me van mijn goede kant te laten zien.
Een goede Samaritaan zijn tegen wil en dank
Je hoort er vaak over: het ingrijpen of juist niet ingrijpen als er iets gebeurt op straat. Schandelijk natuurlijk als mensen die hulp nodig hebben aan hun lot overgelaten worden. Toch vrees ik dat ik zelf ook niet zo’n held ben, hoewel ik probeer me van mijn goede kant te laten zien.
http://www.gelderlander.nl/extra/blogs/rivierenland-blog-t-1.4507121/een-goede-samaritaan-zijn-tegen-wil-en-dank-1.6485660
2016-10-03T14:38:42+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.4298047.1396515150!image/image-4298047.jpg
Rivierenland blog(t)
Home / Extra / Blogs / Rivierenland blog(t) / Een goede Samaritaan zijn tegen wil en dank

Rivierenland blog(t)

Afbeelding
Onderwerp
Hier houden 6 redacteuren u in persoonlijke blogs op de hoogte van het reilen en zeilen in Rivierenland.
Auteur
Door onze redacteuren
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Hallo beste lezers,

Op dit blog houden de 8 redacteuren van het Rivierenland u op de hoogte van het reilen en zeilen in de regio. De redacteuren zijn Suzanne de Winter, Margreet Terpstra, Menno Provoost, Danny van den Broek, Rinke den Os en Eric Wijnacker. 

 

Een goede Samaritaan zijn tegen wil en dank

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Je hoort er vaak over: het ingrijpen of juist niet ingrijpen als er iets gebeurt op straat. Schandelijk natuurlijk als mensen die hulp nodig hebben aan hun lot overgelaten worden. Toch vrees ik dat ik zelf ook niet zo’n held ben, hoewel ik probeer me van mijn goede kant te laten zien.

    „Zou hij wel in orde zijn”, vroeg een man mij plots in het voorbijgaan. Hij wees op een andere man die even verderop met zijn hoofd tussen zijn knieën op een bankje aan het Paardenwater zat. Vraag me niet hoe, maar ik zag dat het een Pool was. „Hij zit al zeker een half uur zo”, zei de man.

    Lege blik
    „Laten we maar eens gaan kijken”, besloot ik. De Pool reageerde nergens op. Toen we hem overeind hesen opende hij even zijn ogen. Een lege blik, waaruit ik niks op kon maken. Toen we hem loslieten, zakte hij weer in elkaar. In zijn tas zaten zo op het eerste gezicht alleen keurig opgevouwen, schone kleren en een mapje met Poolse documenten.

    Ongewilde aandacht
    Was hij ziek of erg moe, dronken, onder invloed? We hadden geen idee. Het leek me te ver gaan om 112 te bellen. Hij leek me niet in levensgevaar en straks had hij allemaal ongewilde aandacht. 

    Maar de gedachte hem maar zo aan zijn lot over te laten, stond ons ook niet aan. Ik besloot naar het politiebureau te bellen voor advies. Akkoord, het was weekend, maar wat duurde het ontzettend lang voordat daar iemand opnam zeg.

    Wakker
    Uiteindelijk kreeg ik een mevrouw die me nog voordat ik een zin kon afmaken doorverbond met de ambulancedienst. De Pool was ondertussen wakker geschrokken. Hij pakte ijlings zijn spulletjes en verdween zonder een woord. Ik heb maar opgehangen, het was toch opgelost.
     



    Overledenen in de regio

    Meer informatie overlijdensadvertenties

    Tip de redactie

    Heeft u een tip? Laat het ons weten!