article
1.6186696
NIJMEGEN - 30 blaren, onderkoeld en een gebroken middenvoetsbeentje. Julie Leenders (23) uit Nijmegen liep in 2015 een horror-Vierdaagse. ,,Een week later kon ik nog niet lopen."
Julie loopt gewoon weer mee na de horror-Vierdaagse van 2015
NIJMEGEN - 30 blaren, onderkoeld en een gebroken middenvoetsbeentje. Julie Leenders (23) uit Nijmegen liep in 2015 een horror-Vierdaagse. ,,Een week later kon ik nog niet lopen."
http://www.gelderlander.nl/extra/specials/vierdaagse-2016/wandelen/julie-loopt-gewoon-weer-mee-na-de-horror-vierdaagse-van-2015-1.6186696
2016-07-16T08:30:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6186726.1468324802!image/image-6186726.JPG
Nijmegen,Vierdaagse,vierdaagse,2016
Wandelen
Home / Extra / Specials / Vierdaagse 2016 / Wandelen / Julie loopt gewoon weer mee na de horror-Vierdaagse van 2015

Julie loopt gewoon weer mee na de horror-Vierdaagse van 2015

Foto's
2
Reacties
Reacties
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Julie Leenders liep vorig jaar de Vierdaagse uit. Het resultaat: dertig blaren en een gebroken middenvoetsbeentje.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    NIJMEGEN - 30 blaren, onderkoeld en een gebroken middenvoetsbeentje. Julie Leenders (23) uit Nijmegen liep in 2015 een horror-Vierdaagse. ,,Een week later kon ik nog niet lopen."

    Nooit meer zou je zeggen. Julie niet. Deze 100ste editie loopt ze voor de tweede keer mee en wederom ongetraind.

    'Dít is fantastisch'
    Het kwam allemaal door Nancy. Die strompelde in 2014 een kwartier voor de uiterste finishtijd over de Waalkade waar Julie, haar zus en een vriendin langs de route stonden. „'We lopen het laatste stukje wel met je mee', riep ik. Ik nam een zware tas over van Nancy en we zijn gaan rennen. Onderweg moest ik overgeven: ik had die nacht vrijwel niet geslapen. Het publiek juichte ons toe. Toen we bij de finish waren, dacht ik: dit moet ik ook gaan doen. Dít is fantastisch.''

    Van Nepal naar Nijmegen
    De Nijmeegse schreef zich in, maar trainde niet. Hoe moeilijk kon zo'n Vierdaagse zijn na een trektocht door de bergen van Nepal? Heel moeilijk, zo bleek. „Ik ben er niet voor gemaakt. Het Rode Kruis was per dag drie uur bezig om mijn blaren te prikken; ik leefde op paracetamol en diclofenac. Op de derde dag raakte ik onderkoeld en werd mijn kleine teen wit. Ik vroeg de dokter of ze ergere gevallen had gezien. 'Ja' zei ze, 'maar die lopen niet meer'. Mijn moeder zei: 'Het is ook knap als je zegt dat je stopt'."

    Maar Julie hield vol. „Stoppen was geen optie. Pas als er geamputeerd moest worden."

    30 blaren
    Op de laatste wandeldag hinkte ze over de finish met 28 'gewone' en twee bloedblaren. ,,Ik had nog één teennagel en ontdekte dat ik een marsfractuur had; mijn middenvoetsbeentje was gebroken van het lopen. Normaal gesproken hebben alleen mensen in het leger dat. Maar als je dan eindelijk het speldje krijgt, ben je alles weer vergeten."

    Bucketlist
    De Vierdaagse kon van de bucketlist. „Ik had me voorgenomen dit nooit meer te doen."

    Tot Julie op diezelfde avond uit eten ging en twee meisjes ontmoette die de Vierdaagse óók hadden gelopen. „Zij hadden alleen een groter speldje met een kroontje, dat je na de tweede keer finishen krijgt. Dat wil ik ook.''

    En hoewel ze opnieuw ongetraind meeloopt, heeft ze er vertrouwen in. „Ik kan me niet voorstellen dat het erger wordt dan vorig jaar.''

    Wil jij wél blaren voorkomen? Deze tips helpen!

    Tip de redactie

    Heeft u een tip? Laat het ons weten!