Toen ik in 1994 met mijn man, die ik hier heb leren kennen, een huis wilde kopen, had ik er onbewust baat bij dat ik bij de krant werkte. Het huis bleek van wijlen bekende persfotograaf Rein Heij te zijn en de makelaar vertelde dat hij voorrang gaf aan 'dat meidje van de krant'. We wonen er nog steeds met veel plezier.

De eerste jaren werkte ik als verslaggeefster in Wageningen en heb ik intensief de lokale politiek gevolgd. Daarna werkte ik drie jaar in Ede als chef van de editie Vallei van het Gelders Dagblad, zoals de Arnhemse Courant inmiddels heette, als opvolgster van Eric Wijnacker. Er waren toen redacties in Ede, Wageningen en Veenendaal; nu is er alleen nog een in Ede. In die tijd heb ik twee collega's aangenomen van degenen die aan deze blog meedoen: Harold Schuil en Saskia Wassenaar.

Inmiddels werk ik alweer twaalf jaar als eindredacteur van De Gelderlander (waarmee de Arnhemse Courant fuseerde) in Arnhem, voor de edities Arnhem, Veluwezoom, Renkum, Vallei en Betuwe. Naast de papieren krant de laatste tijd ook voor de website en de app voor de iPad.

De eerste tijd na mijn verhuizing naar Wageningen miste ik wel het stadse dat ik van Nijmegen was gewend, inmiddels kan ik het dorpse karakter van Wageningen wel waarderen. En ik ben blij met de mooie omgeving die Wageningen net als Nijmegen heeft.

Een spijtige ontwikkeling vind ik het vertrek van de universiteit uit het centrum en de daarmee gepaard gaande leegstand van veel gebouwen. En de dreigende sluiting van het dienstencentrum voor ouderen De Wielewaag in het centrum vind ik heel erg. Ik onderschrijf het pleidooi van Alois Canters om (een deel van) het budget voor de viering van 750 jaar stadsrechten beschikbaar te stellen voor het openhouden van De Wielewaag.