Woonachtig in Zwolle was de Vallei voor mij een blanco vel. Ik was indertijd chef-sport bij Wegener Kabel TV en kende alleen DOVO en GVVV van live-bezoek en de andere voetbalclubs in Wageningen, Veenendaal en Rhenen via het nabelschema voor de kabelkrant, dat telefonisch vanuit Apeldoorn werd afgewerkt.

Mijn journalistieke kennis van de Vallei, buiten de sport om, was nul. Na een succesvol sollicitatiegesprek in Arnhem, het Gelders Dagblad was een kopblad van de Arnhemse Courant, volgde een rondrit door de Vallei met redactiechef Eric Wijnacker als tourgids en chauffeur. Daarna nam ik, puur op gevoel en met een beetje hulp van de gemeentegidsen, het besluit om voor de redactie in Wageningen te kiezen. Een op het eerste oog gezellig stadje dat me een beetje aan Kampen deed denken. Ik Kampen studeerde ik journalistiek en ook dat aan een rivier gelegen stadje was niet al te groot en kende een vrolijke mix tussen studenten en eigen bewoners.

Een keuze waar ik geen seconde spijt van heb gehad, want Wageningen bleek een fantastische stad om journalist in te zijn. Wageningen heeft alles wat grote steden heeft, zowel in positieve als negatieve zin, maar dan op een overzichtelijke schaal. Dat maakt Wageningen fantastisch om in te werken, maar ook om in te wonen. Al liep ik daarmee meteen tegen een van Wageningen's grootste problemen aan, het vinden van woonruimte. Via een particuliere verhuurder werd echter ook dat probleem opgelost middels een flatje in de Nude, naast de sterflat tegenover de Nudehof.

In Wageningen voelde ik me vervolgens snel thuis, want de inschatting gezellig bleek te kloppen. Het huidige Heerenstraattheater was nog in handen van Gerben Kuipers en daarmee zat ik als filmliefhebber op de eerste rij. Van lekker (uit) eten ben ik ook een fan en laat Wageningen op dat gebied nu ook veel te bieden hebben.

Helaas bleek een huis kopen in Wageningen toch een brug te ver. Want hoe graag ik er ook woonde, in 2011 bleek de prijs/kwaliteitverhouding van huizen tussen de 2.5 en 3 ton de vergelijking met een huurflat in de Nude niet echt aan te kunnen. Heteren deed en doet het op dat vlak een stuk beter en daar woon ik nu. Toch kom ik nog bijna wekelijks even naar Wageningen, via het Lexkesveer natuurlijk. Want van Wageningen ga je houden en liefde moet je onderhouden. Ik verheug me dan ook enorm op het komende jaar waarin 750 jaar Wageningen centraal staat. Een jaar dat feestelijk en journalistiek inhoudelijk boeiend gaat worden.