Volledig scherm
© Thinkstock

Van spookjongere tot brave burger

Al weer heel wat jaren ben ik een brave burger met een baan en een hypotheek, maar er was een tijd dat ik daar nauwelijks vooruitzicht op had. Ik streefde er ook niet zo naar. Eigenlijk vond ik de hele manier van de schoolkeuze, activiteiten en baantjes om je curriculum vitae op indrukwekkende wijze mee vorm te kunnen geven, erg beklemmend en beperkt.

Levensloop betekent cv letterlijk en als je je levensloop wilt uitdrukken in de prestige van je opleiding, baan, netwerk, auto en huis ben je maar een beperkt en gekooid mens, redeneerde ik. Die dingen hoeven niets te zeggen over wie je bent, als mens.

Stadsnomade
In de basis kan ik me nog steeds in die gedachte vinden, maar om reizend muzikant of stadsnomade te worden, had ik toch te weinig aanleg. Zo’n burgerlijk bestaan blijkt ook veel voordelen te hebben. Bovendien hoeft het een het ander niet uit te sluiten.

Spookjongere
Ik was een spookjongere, heb ik deze week geleerd. Het begrip kwam aan de orde bij de algemene beschouwingen van de Tielse politiek. Aanvankelijk zocht ik de betekenis in dezelfde categorie als de horrorclown, maar dat is het niet. Het zijn jongeren die niet ingeschreven staan op een school of bij een werkgever, geen uitkering hebben, en van wie het dus een raadsel is wat ze doen en waar ze van leven.

Poëzie
In mijn geval deed ik wat freelancewerk, veel vriendendiensten, ik schreef poëzie en verhalen, woonde antikraak en als het echt nodig was, kon ik altijd op mijn ouders rekenen. Dat laatste blijkt bij veel spookjongeren het geval.

De harde realiteit van het volwassen leven is toch dat er altijd wel iemand de rekening betaalt van een alternatieve levensstijl.