Wendelin Blaufränkisch, 2008, Burgenland, Oostenrijk.
Het begint heel bemoedigend met de vaststelling dat wijndrinkers in doorsnee
gezonder zijn dan geheelonthouders en langer leven (én gezelliger zijn, al
vermeldt hij dat er niet bij).
Een ander boek dat gericht is op de
bloedgroep wat dieet en levenswijze betreft, suggereert dat je zomaar
honderd jaar oud zou kunnen worden met gezond eten en drinken. De nadruk
ligt hier vooral op het consumeren 'met mate'. Hetgeen ik absoluut weer een
kans ga geven in het nieuwe jaar (mijn goede voornemens gaan zelden korter
dan een week mee), al zeg ik er meteen bij dat 25 december traditiegetrouw
mateloos gaat worden.
Zolang als ik me kan herinneren, begin ik
die middag met een glas champagne; één keer, een kleine tien jaar geleden in
Frankrijk, heb ik het vervangen door een glas fino sherry en mezelf mateloos
onpopulair gemaakt. Daarom dit jaar wederom een glas bubbels uit het land
van de Marne en Aube, en wel een Pommery Brut Royal: fris en frivool, zuiver
en smaak opwekkend.
Het voorgerecht, gerookte zalm met olijfolie
van de eerste persing met vers geperst citroensap, een Franse delicatesse,
wordt begeleid door iets evenzeer delicieus, een Grüner Veltliner van Renate
Felsner uit Kremstal.
Halverwege het diner zullen mijn
tafelgenoten ieder dan vast al driekwart fles wijn tot zich genomen hebben –
geheel met mate. Maar kerst is nu eenmaal de gelegenheid om voortreffelijke
wijn te drinken.
Waarvoor zou je die avond tenslotte nuchter
willen blijven? Voor de kersttoespraak van Hare Majesteit? Het gezang van de
Wiener Sängerknaben? Of Maartje van Weegen wellicht?
Als
hoofdgerecht serveer ik dit jaar een gevulde kalkoen. Een goede gelegenheid
om iets met tannine uit de kast te trekken, zoals een volledig op dronk
zijnde Château La Tour de By 2000 van Léon Colaris uit Weert.
Tenslotte een zelfgemaakte appeltaart (in plaats van mijn traditionele 2.000
calorieën rijke Sachertorte uit Wenen) met een glas Château Doisy-Daëne
(Sauternes), eveneens van Colaris. Wellicht denk je dat we dan niet meer
rechtop over straat kunnen lopen, maar weet dat mijn bezoek na de kerststol
en koffie voor een 'laatste' glas terugkomt en dan nog een nootachtige
amontillado van Lustau krijgt. Zodat de festiviteiten op het hoogtepunt van
'veel wijn voor je geld' moge worden afgesloten.
Maar goed dat het
maar één dag per jaar kerst is.
Mijn wijntip:
Wendelin Blaufränkisch, 2008, Burgenland, Oostenrijk.
Verkrijgbaar bij de wijnhuizen aangesloten bij de Wijnproevers voor: € 7,49
(www.wijnproevers.nl) zoals: In De Blauwe Druif in Nijmegen; Wijnhuis
Bennekom; Wijnhuis Ede-Zuid; Wijnhuis Sonsbeek in Arnhem; Wijnhuis Zevenaar;
Wijnhuis 't Pleintje in Doetinchem; Drankenhal Lamers in Haps.
Proefnotitie: robijnrode kleur met paarse schitteringen, medium intens,
met tranenacrobatiek aan de glaswand. Kruidige neus met tonen van cassis,
bosbessen en mokka. Mooie, frisse zuren, stevige tannine maar rijp en zacht.
Ook in de smaak weer zwarte en rode bessen en die hele karakteristieke
kruidige tannine. Blaufränkisch is waarlijk een extra specerij voor bij
reebiefstuk en hazenrug, entrecote of zelfgemaakte hachee. Ideale en
originele kerstwijn.
Alcohol beneden de 16? Natuurlijk niet!
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
