Maar met 17,9 procent heeft deze rode wijn uit het Australische McLaren Vale
meer alcohol dan menig sherry. De slijter bij wie ik hem koop, laat naar
eigen zeggen een aangebroken fles gerust een week staan voordat hij het
restant door zijn 'ingewanden leidt'.
De Solaire Grenache is een extreem voorbeeld van een tien jaar geleden
ingezette trend. Wijnen – wit, rosé en rood – lijken elk jaar alcoholrijker
te worden. Waar zijn de tijden dat een Bordeaux met minder dan 12 procent
regel was in plaats van uitzondering? Château Lafite 1953, in zijn tijd een
krachtige wijn, had zelfs maar 11 procent. Nu zou 11 procent in Lafite
worden opgevat als een fout. Sterker nog, het lukte mij deze week niet eens
om een droge, rode wijn te vinden die lichter is dan die Lafite van toen. En
op enkele rieslings uit de Moezel na zijn eveneens de droge, witte wijnen
beneden 12 procent uitgestorven. Nee, wijn is er anno 2010 pas vanaf 12,5
procent. En in de Nieuwe Wereld worden ze met minder dan 13,5 procent al
niet meer serieus genomen, terwijl de standaard voor de meeste rode wijnen
uit Australië en Chili al 14,5 procent is.
Waarom zijn we zo opgeschoven naar hoofdpijnwijnen? Deels is dat de schuld van
Robert Parker met zijn 'Big Mac' voorkeur voor body, concentratie en
alcohol. Het heeft veel wijnmakers ertoe bewogen later te gaan oogsten,
zodat ze druiven krijgen die rijper zijn, voller van smaak maar ook met veel
meer alcohol dan voorheen. En het zijn die wijnen die ons een nieuwe smaak
hebben aangeleerd voor meer kracht en body. Waar op zich niks mis mee is.
De keerzijde is dat wijnmakers concentratie steeds vaker verwarren met hoog
alcohol. Daarom missen zoveel moderne wijnen balans en elegantie. Ook zijn
er steeds vaker verschillen tussen het alcoholniveau op het etiket en dat in
de fles. Wettelijk is een verschil van een half procent toegestaan (zowel
hoger of lager dan het werkelijke gehalte), maar steeds meer producenten
zijn 'creatief' als het om het percentage op het etiket gaat. En het
verschil in gewicht en balans tussen een 13,5 en 14,5 procent wijn is enorm.
Mijn slijter maakt het misschien niet uit hoeveel alcohol hij door zijn
'ingewanden leidt' maar voor mij is het wel belangrijk.
En dat zou het ook voor u moeten zijn.
Mijn wijntip:
Príncipe de Viana, Chardonnay, Navarra DO, 2009, Spanje.
Verkrijgbaar voor € 6,80 bij wijnspeciaalzaken aangesloten bij de Nederlandse
Wijnkring, in Gelderland: wijnhandel Hoogma Nijmegen, wijnkoperij Pand 47
Tiel, wijnhandel Santé Geldermalsen, wijnhuis Zwijnshoofd Lochem, Wijnhandel
Opus Only Winterswijk-Corle, Wijnhandel Barrique Arnhem, en 't Wijnhuys
Huissen (voor meer adressen: www.wijnkring.nl
)
Proefnotitie: lichtgeel, intens tranend. In de neus veel rijpe pruimen
en meloen, lichtjes exotisch zonder zwoel te zijn. Romig en zacht in de
mond, met structuur en zelfs een toets eiken, prima frisheid en impressies
van meloen, witte perzik en gele pruim. Lange afdronk met veel fraicheur tot
laat in de finale. Evenwichtig met 13 procent alcohol wat totaal niet
opvalt. Heerlijke wijn uit het Spaanse Navarra voor bij paella, gebakken vis
en gevogelte.
Alcohol onder de 16? Natuurlijk niet!
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
