De Ruif: soms iets té relaxed

Prettig, gemoedelijk, bruin interieur met een landelijke uitstraling. Foto: Marina Popova

Restaurant De Ruif was ooit een hooiberg. Foto: Marina Popova

Twee royale plakken wildpaté als voorgerecht.

1/3

Waar kom ik in hemelsnaam terecht? Na een paar honderd meter doemen gelukkig de prettig verlichte contouren op van restaurant De Ruif en de naastgelegen brochetterie De Deel. Overdag vast een mooie uitvalsbasis voor een flinke boswandeling.

De Deel is gevestigd in boerderij Midden-Heuven en is alleen open op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond. À la carte-restaurant De Ruif zit in de voormalige, verbouwde, hooiberg naast de boerderij en is de hele week (behalve op maandag) geopend voor lunch en diner.

Binnen is het gezellig druk voor een woensdagavond. Goed teken. Er hangt een relaxed sfeertje. Bij gebrek aan begroeting door gastheer of -vrouw, ga ik zelf op zoek naar mijn culinaire kompaan. Hij zit aan een tafeltje achter in het restaurant en kijkt niet blij. "Ik heb zeker twee minuten met mijn jas aan in de entree gestaan, zonder dat zich iemand om me bekommerde. Terwijl het personeel me wel zag staan. Ik was bijna weer vertrokken."

We laten die valse start de pret niet drukken en bestellen twee glazen witte huiswijn (€ 3,50 per glas). Even later volgt brood met roomboter, kruidenboter en knoflooksaus.

De menukaart is niet heel spannend, wel redelijk uitgebreid en kent vaste prijzen. De vijf koude en vijf warme voorgerechten kosten € 9,75 per stuk, de twee soepen (champignon-room en uien) € 5,50. Alle hoofdgerechten (6 x vlees, 3 x wild, 2 x vis, 1 x 'vegetarische schotel') staan voor € 20 op de kaart. Alleen een tournedos kost € 2,50 extra.

Mijn disgenoot kiest vooraf de 'Salade met coquilles en saffraandressing' en als hoofdgerecht de 'Hertenrugfilet met vossenbessensaus'. Mijn menu gaat deze avond bestaan uit 'Wildpaté met cumberlandsaus' gevolgd door 'Kalfslever met cassissaus en gegrild spek'. Kalfslever zie je niet meer zo vaak op een menukaart. Deze kans dient dus benut te worden (met het cholesterolgehalte houden we vanavond eventjes geen rekening).

Voor de begeleidende wijn moeten we kiezen uit de huiswijnen (3 x wit, 2 x rood, 1 x rosé). Dat zijn de enige die hier per glas geschonken worden. De rest van de wijnkaart is sowieso bescheiden.

Bij de salade met coquilles komt een glas chardonnay-viognier (€ 3,50), bij mijn wildpaté een cabernet-merlot (€ 3,50).

Het valt op dat de glazen niet aan tafel worden ingeschonken en dat de gevulde glazen door de serveerster met de volle hand om de kelk voor ons worden neergezet. " Dat is een van de eerste dingen die je afleert op school", klinkt het van de overkant van de tafel.

De voorgerechten arriveren bijzonder vlot. De salade van mijn mee-eter telt vijf (!) royale coquilles (en dat voor € 9,75). "Ze zijn prima gebakken", merkt de deskundige al proevend op. "Mooie cuisson, iets rauw van binnen. Van de beloofde saffraandressing proef ik niets. Dat is dat weer jammer."

Op mijn bord twee tranches, zeg eigenlijk maar gewoon twee enorme plakken, wildpaté. Lekker kruidig, de cumberlandsaus smaakt er prima bij. De kenner: "Of die paté hier in de keuken is bereid, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Smakelijk is ie in ieder geval wel."

De opmaak op het bord is erg eenvoudig met wat, niet zo verse, veldsla en een handje notenmelange.

De serveerster kondigt aan ter begeleiding van onze hoofdgerechten 'een fles Christol' open te hebben. Of wij belangstelling hebben? Vermoedelijk bedoelt ze een Saint-Christol, een rode wijn van de heuvels van de Languedoc. Wij stemmen in en even later arriveren de volle glazen, opnieuw met de hand om de kelk. De fles krijgen we wederom niet te zien. Hij smaakt wel deze 'Christol'.

Mijn disgenoot kijkt met genoegen de open keuken in, waar ik met mijn rug naartoe zit. "Toch altijd een gezellig element, die bedrijvigheid achter de kachel."

De hoofdgerechten volgen snel.

"Goed gebakken, mooi rosé" , oordeelt de deskundige over zijn hertenrugfilet. "De presentatie is niet geweldig met alleen wat boontjes met rode ui en stukjes courgette."

Op een sideplate koolsla ('oogt als derrie') met spekjes en croutons. Een schaaltje gebakken aardappelpartjes completeert het garnituur.

Mijn kalfslever, met royale plakken gegrild spek erop, smaakt best. Als garnering treffen we dezelfde boontjes aan.

De royale porties hoofdgerecht laten nog maar net ruimte voor een dessert. Het wordt een 'Apfelstrudel met roomijs, vanillesaus en slagroom' voor de kenner en een 'Chocoladetaart' voor de penner (beide € 7).

De apfelstrudel is niet gaar, oordeelt mijn tafelgenoot als hij een eerste hap heeft genomen. "Het deeg plakt in de mond. Deze is niet opgewarmd in de oven, zoals zou moeten, maar in de magnetron. Da's jammer."

De chocoladetaart is massief en zwaar, pfff. Deze chef heeft een broertje dood aan caloriearm.

Na de koffie en de thee ('helaas geen keuze') die vergezeld gaan van een likeurtje met slagroom, begint het lange wachten. Het lukt ons niet de bediening om de rekening te vragen. De baas zit (rokend!) aan de bar te praten met een groepje mensen. We worden niet opgemerkt in het, inmiddels lege, restaurant. Uiteindelijk stappen we zelf maar richting bar om af te rekenen. Het is hier soms iets té relaxed.




Prijs complete maaltijd voor twee personen, inclusief drank: € 99,60.
De Ruif, Heuvenseweg 6, 6991 JE Rheden. Tel: 026-4952110.
Internet: www.restaurantderuif.nl

Sorteer reacties

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels