LEF, de letters op de gevel zijn moeilijk te missen. Foto: René Vervoort
Een helder en huiskamerachtig interieur. Foto: René Vervoort/De Gelderlander
1/2
Precies een jaar geleden sprong het jonge horecapaar Femke Rensen en Leon Volk in het diepe. Na jarenlange omzwervingen door het betere culinaire landschap was het tijd voor het verwezenlijken van de gezamenlijke droom: een eigen bedrijf. Alleen met de spaarcentjes, midden in de economische crisis, kochten en renoveerden zij een Nijmeegs bedrijf.
Daar is lef voor nodig. De naam Restaurant LEF staat daarom niet alleen voor
de initialen van Leon en Femke.
Er is niet veel lef voor nodig om
het restaurant in de Oost-Nijmeegse woonstraat binnen te stappen. Door de
grote ramen straalt het heldere huiskamerachtige interieur al gastvrijheid
uit. De ontvangst is goed, wat informeel, we voelen ons snel welkom.
Al rap staan twee mooie glazen van de fruitige Portugese witte huiswijn
Alandra branco (€ 3,25 per glas) op de wat sober gedekte houten tafel. Een
mandje met een mooi vers stokbroodje, zo te proeven prima huisgemaakte
chips, grote olijven en een goede rode saus die kennelijk bedoeld is om de
broodstukjes in te dippen. Om water hoeven we niet te vragen.
De
karaf kraanwater met ijsblokjes wordt later op de avond attent ververst en
is niet op de rekening terug te vinden.
Met een zestal gasten
begint het rustig in LEF, maar de sfeer blijft erg relaxed als het later
toch wat drukker wordt. Vanachter de grote bar en vanuit de deels open
keuken worden de gasten alert in de gaten gehouden. Niets lijkt het
personeel te ontgaan. Keurig.
De menukaart toont een mooie
selectie. Negen voor-, zes hoofd- en vier nagerechten plus een drietal
specials met oesters, kreeft en patrijs. Maar ook de vegetariër komt aan
zijn trekken. De wijnkaart is opvallend. Veel Oostenrijk en heel weinig
Frans. Schappelijke prijzen, zoals we ook al op de prima website hadden
gelezen. We zijn benieuwd naar de praktijk.
De keus van mijn
tafelgenoot, de culinaire meester, valt voor de entree op tartaar van hert
met gemarineerde bospaddenstoelen en een remoulade van knolselderij (€
9,50). "Heel gedurfd om zo te werken met rauw hertenvlees, maar het
smaakt prima. Alleen wat minder is het dat de smaak van het vlees wat
beïnvloed wordt door de remoulade die eronder ligt. De paddenstoeltjes zijn
goed op smaak."
Ik ga vandaag voor de Hollandse kost. Dus
waarom niet als voorafje een lekkernij van weleer als de gebakken bloedworst
met gekaramelliseerde appeltjes (€ 8,75). Een wat sobere presentatie waarbij
een kleurtje of accent op het bord ontbreekt. Maar de smaak is er niet
minder om. De stevige, uitstekend gebakken bloedworst combineert mooi met
het lekkere zoetzuur van de goed warme appeltjes.
In afwachting van
de hoofdgerechten nippen we al aan de wijnen die ons bij de tweede gang zijn
geadviseerd. Mijn eetpartner is tevreden over de witte Australische
chardonnay (Margret River) terwijl ik mij verrast toon over de biologische
rode wijn die het Oostenrijkse Burgenland levert. Pittig, met veel donkere
fruittonen, warm. De twee wijntjes komen uit de 'flessenlijst', maar worden
kennelijk toch per glas geserveerd. Ze staan later samen voor € 7,90 op de
nota.
Beide drankjes passen goed bij de hoofdgerechten die dampend
op tafel verschijnen. Voor de ex-chefkok zijn er smaakvolle, lekkere
coquilles met blaadjes gekaramelliseerde witlof, een puree van knolselderij,
groenten en beurre noisette (€ 17,50). "Ik smul en eigenlijk is er
niets op aan te merken. Lekker en goed."
Met die bondige
karakteristiek kan ook ik mijn hoofdgerecht afdoen. Maar dat is iets te
weinig eer. Het alom oprukkende Limburgse scharrelvarken (Livar) levert
ditmaal uitstekend bereid vlees van lende en buikspek. Mooi heet, prima
gesneden, welhaast smeltend in de mond, goede smaak. Heel soms lijkt er
niets boven varkensvlees te gaan. En dat voor € 18. Het, ook volgens mijn
tafelgenoot, uitstekende vlees komt overigens op tafel samen met geroosterde
wintergroenten (die net iets te grof gesneden zijn) en een pittige
mosterdsaus. We delen graag het bakje verse salade al missen we hier twee
bijbordjes zodat we de groente niet vanaf het warme bord zouden hoeven te
eten.
Na bloedworst en varkensvlees laat ik voor het nagerecht
opnieuw alle zelfopgelegde beperkingen varen en kies voor het warme
chocoladetaartje met karamelijs en een saus met sinaasappel en specerijen (€
6). Weer lof voor LEF. Dit is geen groothandelsspul uit de diepvries. Hier
proeven we de huiskeuken.
En dat geldt ook voor de crème suisse,
met banaan en bananenijs, die voor € 6 slechts kort op het bordje van mijn
overbuurman liggen. "Net als bij de voor- en hoofdgerechten is in dit
bedrijf ook aan het toetje veel zorg besteed."
De
culinair-expert concludeert dat LEF met uitstekende gerechten tegen een zeer
redelijke prijs, hoog scoort. "Met nog wat meer aandacht voor
aankleding (linnengedekte tafel) en meubilair (de houten stoelen zitten niet
echt prettig) zou ik blij zijn en zou LEF nog beter tot zijn recht kunnen
komen", stelt hij vast.
Twee kopjes mooi gloeiende koffie (€
4 samen) compleet met een (alweer huisgemaakt) bonbonnetje ronden de
voortreffelijke maaltijd af.
Restaurant LEF toont lef en verdient
daarvoor lof.
Prijs voor compleet diner voor twee
personen, inclusief drankjes: € 84,15.
Restaurant LEF, Dommer van
Poldersveldtweg 71, 6523 CW Nijmegen. Telefoon: 024-3244004.
Internet:
www.restaurantlef.nl
|
Ambiance |
7 |
|
Bediening |
7,5 |
|
Menukaart |
8 |
|
Voorgerecht |
8 |
|
Hoofdgerecht |
9 |
|
Nagerecht |
8,5 |
|
Prijs/kwaliteit |
9 |
|
Gemiddeld cijfer |
8,14 |
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
