Van Hal kookt zoals de regio wil

Auteur: door Pieter de Leeuw |   dinsdag 23 februari 2010 | 14:25 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 24 februari 2010 | 13:09

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Restaurant Van Hal: huiskamersfeer. Foto: Jan van den Brink

Restaurant Van Hal: huiskamersfeer. Foto: Jan van den Brink

Van Hal, gelegen op het uitgestrekte Achterhoekse platteland.Foto: Jan van den Brink

Van Hal, gelegen op het uitgestrekte Achterhoekse platteland.Foto: Jan van den Brink

1/2
start playing the slideshow

In de Achterhoek zijn er op restaurantgebied van oudsher een paar vaste waarden. Als je 'Bakker in Vorden' zegt, of 'De Gouden Karper in Hummelo' dan weet iedere Achterhoeker meteen waar je het over hebt. 'Van Hal in Voorst' is ook zo'n begrip. Noem die naam en een Achterhoeker zegt er prompt achteraan 'halve haan'. Want met dat gerecht is Van Hal groot geworden.


Ooit maalderij annex bakkerij en koffieschenkerij, later uitgebreid met kroeg en zaal, waar, weer later, ook halve hanen werden geserveerd. Die molenaarskroeg groeide uit tot een flink horecabedrijf.

Ik zie de lichten van dat bedrijf opdoemen als ik op deze donkere donderdagavond al een paar kilometer over verlaten landweggetjes heb gereden. Van Hal ligt gevoelsmatig – zeker op zo'n winterse avond – in niemandsland. In werkelijkheid ligt het tussen Ulft, Gendringen en Dinxperlo, dicht bij de Duitse grens. Hoe slagen ondernemers er toch in op zo'n plek een horecabedrijf rendabel te krijgen?

De royale parkeerplaats doet vermoeden dat Van Hal over klandizie niet te klagen heeft; ook vanavond staan er de nodige auto's. Bij het betreden van het pand is er geen ontvangst. Je wordt geacht je jas op te hangen in de vestibule. Pas als je daarna het restaurant binnengaat, word je verwelkomd. De gastvrouw wijst me de tafel waar mijn culinair geschoolde kameraad al aan een glas witte huiswijn (€ 2,60) zit te nippen. De eetzaal is een huiskamerachtige ruimte vol met met wit linnen opgedekte tafels. Knus en gemoedelijk.

De goed leesbare menukaart is een avontuurtje. Er staat verrassend veel op, ook voor vegetariërs, en alles is gerubriceerd met tabbladen. We slaan het lunchgedeelte met omeletten en broodjes over en bladeren naar de tien voorgerechten en acht soepen.

De keus van de kenner valt op het 'Mölders Veurstel', een soort rondje door de keuken: carpaccio van runderhaas, knoflookgarnalen en mousse van hazenpeper (€ 12,50). 'Wintervoorafje' heet het gerecht dat ik straks geserveerd zal krijgen: gekonfijte fazantenborst, chutney van preiselbeeren en winterse salade met truffeldressing (€ 9). We drinken er beiden een glas Murviedro Tinto D.O. Valencia 2008 bij (à € 3,20). Een aangenaam zacht rood Spaans wijntje.

De gastvrouw bedient correct maar er is geen enkele klik. Geen praatje, geen kwinkslag. Jammer. Ze zet ons de borden voor en vooral dat van mijn tafelgenoot oogt indrukwekkend: een plateau met drie gerechtjes. "Goed", luidt zijn oordeel over de carpaccio. Over de mousse van hazenpeper merkt hij op: " Erg lekker maar waarom op brood geserveerd?" De, Noorse, garnalen vallen wat minder in de smaak. " Beetje flauw. Van tevoren gekookt en daarna verwarmd in de lookboter, vermoed ik."

De warme toast die we bij onze voorgerechten nuttigen, is lekker, alleen jammer dat de roomboter in plastic cupjes zit. De gekonfijte fazantenborst op mijn salade is te droog. Het valt mijn deskundige tafelgenoot op dat ook de kleur van de fazant niet 'authentiek bleek' meer is. "Waarschijnlijk kleurzout gebruikt." De salade met truffeldressing, inclusief kwarteleitje, is smakelijk.

Als het voorgerecht is afgeruimd, valt mij het flesje maggi pas op dat in elk peper- en zoutstelletje op de tafels staat. "Gaaf", zegt de kenner. " Dat hoort hier gewoon. Het benadrukt de huiskamersfeer." De boerenstoelen waar we op zitten versterken die sfeer nog, maar echt comfortabel zijn ze niet. Wie bij Van Hal eet, moet het haantje geproefd hebben. Dus mijn hoofdgerecht wordt 'heel haantje met alles d'r op en d'r an' (€ 14,50). De oer-Hollandse winterkost (onder andere stimp-stamp, hutspot, zuurkool en boerenkool) die ook op de kaart staat, moet dan maar een andere keer.

De ex-topchef aan mijn tafel valt voor de 'Veldwachter met een boswachtersaus' (200 gram varkenshaas met een roomsaus met champignons en mager spek à € 17,50).Voor de wijn bij ons hoofdgerecht werpen we nog een blik op de menukaart waar op de laatste tabbladen de dranken te vinden zijn. De wijnkeus is niet megagroot, maar er zitten aardige flessen tussen, waaronder een Baron'Arques 1999 van het huis Mouton Rothschild die in ruil voor € 44,50 mag worden leeggedronken. Doen wij niet.Ik kies opnieuw voor de prettige Spaanse Murviedro. In het andere glas wordt een glas Esser Zinfandel 2005 ingeschonken, fijn rood wijntje uit Californië (à € 4,20).

Als de bijgerechten en het garnituur op tafel worden gezet in stalen bakjes (op een rechaud) en glazen schaaltjes moeten we even slikken. Hier is Van Hal wel héél erg traditioneel gebleven. Warm: doperwtjes uit blik of pot, gebakken aardappeltjes en kool. Koud: appelmoes, sla en vruchten uit blik. De kwaliteit van dit alles is niet spectaculair en de aanblik bevordert de eetlust niet echt. Kennelijk willen de gasten het hier nog steeds zo, maar dit kan echt beter. Het vlees wordt op schalen binnengebracht, niet aan ons getoond en vervolgens aan een andere tafel op onze borden gedrapeerd. Waarom dan die schalen?

De beide hoofdgerechten worden uiteindelijk op, te kleine, borden van dik hotelporselein voor onze neus gezet. Het hele haantje is van bescheiden formaat (piepkuiken?) en oogt niet goudglanzend maar vlekkerig donker. De overgare bouten smaken goed, de borst is te droog. "Die delen kun je ook beter apart bereiden", zegt de kenner. Zijn varkenshaas is goed, de saus niet: dik en compact. "Lijkt op salpicon, de vulling van een kroket."

Op naar het nagerecht. Daar scoort Van Hal weer punten. De warme Apfelstrudel met roomijs, vanillesaus en slagroom (€ 6,50) kan mijn tafelgenoot wel bekoren. "Warme vanillesaus, heerlijk, en goed geslagen slagroom." Mijn nagerecht, het 'Winters palet' – bolletjes ijs van witte chocolade, appeltaart en kastanjes, met slagroom (€ 4,50) – wordt mooi geserveerd en is best lekker. Koffie en thee toe (beide € 1,80). Culinaire verfijning en hoogstaand koken tref je bij Van Hal niet aan. " En toch neem ik mijn petje af voor dit soort zaken", zegt de deskundige. "Zij koken zoals de mensen hier dat willen."



Prijs voor complete maaltijd inclusief elk drie glazen wijn en koffie en thee € 87,70.
Restaurant Van Hal, Grensweg 13, 7083 AM Voorst-Gendringen. Tel: 0315-681262.
Internet: www.vanhal.nu

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels