Rood geeft aan de boerenschuurambiance een warm accent. Foto: Raphael Drent
Ooit een zogeheten vloedschuur, nu is Brasserie Marie er gevestigd. Foto: Raphaël Drent
De eendenborst met fruit.
1/3
Het overkomt de besten: het bezoek is al vertrokken als ons ineens die
heerlijke taart te binnen schiet. Met liefde bereid, wachtend op de gasten,
maar finaal vergeten. Schaamrood kleurt de kaken.
Wat te denken van een vergeetachtig restaurant. Dat je tegen een mandje met
kale sneetjes stokbrood laat aankijken, terwijl buiten het blikveld flesjes
heerlijke biologische olijfolie en puur zeezout staan te lonken.
Het overkomt ons in Brasserie Marie, gelegen in de Betuwe op het landgoed
Mariënwaerdt in Beesd, pal langs de A2. Na de genoten maaltijd stuiten wij
bij het voldoen van de rekening op een blad vol uitnodigende flesjes
olijfolie. Pas dan valt het ons op dat alle tafeltjes van zo'n flesje zijn
voorzien, behalve het onze. Als mosterd na de maaltijd prijst de ober de
olie doodleuk aan: "Erg lekker met stokbrood en grof zeezout."
Brasserie Marie is gevestigd in een zogeheten oude vloedschuur. In tijden van
hoogwater werd daar het vee in veiligheid gebracht. Die wijsheid hebben we
van de website die overigens in alle talen zwijgt over de gerechten die hier
te nuttigen zijn.
De snelweg is wel erg dichtbij maar als het blad
straks aan de boom zit zal dat het lawaai wel dempen.
Ik word van
achter de bar begroet door een vriendelijke maar afstandelijke jongedame die
naar de kapstok wijst. Het restaurant is helemaal leeg, op mijn eetmaatje
na. Hij bekent dat ie opzettelijk heeft plaatsgenomen aan een 'fout
tafeltje'. "Kijk, alles is verkeerd om gedekt. Bestek, glazen en
servetten, alles ligt links. Ben benieuwd of ze dat opmerken." Maar de
jongedame die ons het menu komt brengen, ontgaat het. Als we onder haar neus
zelf de boel verplaatsen om straks verwarring tussen onze glazen te
voorkomen, verontschuldigt ze zich: "Onze stagiaire..."
"
Het is not done om een stagiaire de schuld te geven", reageert de
horecaman als zij weg is. "'t Is jóuw tent, daar draag jij de
verantwoordelijkheid voor. Dat moet je niet afschuiven."
Even
later nippen we van ons aperitief, een biertje (€ 2,30) en een glas witte
huiswijn (€ 4,50) en kijken de zaak rond. De kleur rood geeft, samen met het
alom aanwezige kaarslicht, een warm accent aan de boerenschuurambiance.
Boven ons hoofd blijkt onder de balken een opbouw gerealiseerd die
nadrukkelijk nieuw en onaf is. Het stoort mijn gezelschap. "Dat hoort
in stijl met de rest te zijn afgeschilderd." 
De kaart biedt weinig opwinding. Noch voor de vleeseter, noch voor de
vegetariër. Voor de laatste is er soep of salade. En als enig hoofdgerecht
papardelle met bospaddenstoelen. De ander neemt de snoekbaars met lauwwarme
salade (€ 8,50). Ik ga voor het tweegangenmenu (€ 22,50) dat begint met
rucolasalade met pijnboompitten. We zien nu pas dat de Soave Classico die ik
drink wel erg pittig is geprijsd voor een huiswijn.
In afwachting
van het voorgerecht zitten we, zoals dat zo mooi heet, op een houtje te
bijten. Er wordt geen enkel voorafje gepresenteerd. We kunnen ons niet
herinneren dat ooit eerder te hebben meegemaakt bij onze culinaire
uitstapjes. Op verzoek wordt er wel een kan fris kraanwater (€ 0) op tafel
gezet. De voorgerechten gaan vergezeld van een mandje stokbrood. Maar boter,
olie, een tapenade ontbreken. De salades smaken goed – "de
snoekbaars is prima, had enkel ietsje hoger op smaak gemogen" – maar
ontberen dressing. Omdat we zo wel erg droog zitten te eten, inclusief het
stokbrood, vragen we om een bakje dressing. Zonder mankeren wordt bij mijn
hoofdgerecht een half glas rode wijn (€ 2,25) – ik moet nog rijden –
geserveerd. Toelichting ontbreekt en de fles wordt ook niet getoond maar in
een glimp zie ik dat het een pinot noir is.
De eendenborstfilet (€
19,50) smaakt mijn gezelschap 'uitstekend'. Het 'Betuwse fruit' dat er
omheen ligt, komt echter uit de diepvries. "Je kunt je afvragen of je
in dit seizoen zulk fruit op je kaart moet zetten."
Mijn
papardelle lijkt aanvankelijk oké, met heerlijke verse paddenstoelen, maar
toch is er iets raars. De saus ontbreekt. Nou ja, die was er wel, maar is
dusdanig ingekookt, aldus de kenner, dat er niets zichtbaars is
overgebleven. "Het vet is overgebleven. Dat zit je nu te eten."
Met een zucht moet ik bekennen dat dit maal me zwaar op de maag valt. Zelfs
zodanig dat ik bij het toetje verstek moet laten gaan.
Ondertussen
zijn er nog vier gasten aangeschoven. Maar Brasserie Marie, we tellen zo'n
dertig tafeltjes, blijft desondanks akelig leeg. Van enig plezierig contact
met het personeel is geen sprake. Het blijft letterlijk en figuurlijk op
afstand.
Het wentelteefje (€ 7,50) dat mijn disgenoot tot besluit
neemt, is overduidelijk home made en smaakt 'goed'. Het gaat vergezeld van
walnotenijs en slagroom uit de spuitfles. Ik houd het noodgedwongen bij een
kop koffie. Die wordt geserveerd in een glas. Mijn tafelpartner die z'n ogen
altijd overal laat ronddwalen, ziet dat een van de andere gasten uit exact
zo'n glas thee zit te drinken. "Een behoorlijke vergissing."
Resumerend stellen wij vast dat we niet extreem slecht hebben gegeten maar dat
er in Brasserie Marie geen sprake is van passie. Anders gezegd: dit
restaurant op dit prachtige landgoed buit z'n potenties niet uit. Een bezoek
aan het toilet illustreert het toppunt van ongastvrijheid: één ruimte met
twee wc's voor zowel mannen als vrouwen. Achter beide deuren bevindt zich
een wc met de bril omhoog. Marie, schaam je!
Prijs
complete maaltijd voor twee personen, inclusief drank: € 76,05.
Brasserie Marie, Mariënwaerdt, Oude Waag 21, Beesd. Telefoon:
0345-681966.
Internet:
www.marienwaerdt.nl
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
