Een fraai monumentaal pand herbergt restaurant LaVie en Rouge. Foto Eveline van Elk
Het intieme en sfeervolle restaurantgedeelte van LaVie en Rouge is verspreid over twee verdiepingen. foto Eveline van Elk
Het is puur toeval dat wij uitgerekend op de avond waarop de wat roder gekleurde politieke partijen hun wonden likken, ons heil zoeken bij LaVie en Rouge. In het Nijmeegse restaurant is echter minder kleurrijk te kiezen dan bij het stemmen voor de gemeenteraden op diezelfde dag. Bij LaVie en Rouge is het bijna uitsluitend 'rood' waaruit gekozen kan worden.
Het concept is bondig en helder. In grote lijnen: je kiest er voor kreeft of
tournedos. Op de menukaart staan vier voorgerechten (kreeftje, kreeftensoep,
steak tartare en carpaccio), drie hoofdgerechten (kreeft, steak tartare en
tournedos) en drie toetjes (crème brûlée, witte chocomousse en kaas). Daar
moet je, zelfs met een rood potlood, snel uit kunnen komen. Alleen de
vegetariër zal blanco moeten stemmen.
Op de compacte en weinig spannende menukaart mag je dan snel uitgekeken zijn;
de ambiance van LaVie en Rouge is verrassend. Een historisch, fraai
gerestaureerd poortwachtershuisje aan de rand van een van de mooie
stadsparken, op een steenworp van het winkelhart en pal naast museum Het
Valkhof.

Mooi en goed meubilair, netjes, wat klassiek gedekte tafeltjes die helaas aan
de zeer bescheiden kant zijn. Voor je het weet staat alles vol en krijg je
het idee dat je glazen gaat omstoten als je een mes probeert te pakken.
We nippen inmiddels aan een glas chardonnay Perfectus uit 2008 (€3,80 per
glas). Naar onze smaak een wat al te gemakkelijke, dunne wijn. Vier lekkere
broodjes, boter en tapenade (€5) en karafjes plat en bruiswater komen snel
op tafel. Per karafje betaal je, zo wordt door de attente en vriendelijke
bediening vooraf netjes uitgelegd, wel €2,50. Maar dan mag je ze de hele
avond laten bijvullen.
Of het zo ver komt, is de vraag want voor we het weten dampt voor mij een
bordje Canadese kreeftensoep (€9,50). Smaakt goed, maar de pepermolen maakte
een slag te veel.
Mijn disgenoot, die aan beroemde kachels kookte, kijkt vrolijk als hij ziet
hoe zijn steak tartare (€10,50) wordt gepresenteerd. Heel mooie, smaakvolle
opmaak. Mosterdsausje, sneetjes geroosterd brood, snipperuitje, eierdopje
met eidooier. De rauwe ossenhaas smaakt, maar de kenner is niet blij met de
bereidingswijze. "Dit is gehakt, al op smaak gebracht en zit dus te
dicht op de filet americain. De originele tartare moet helemaal naturel zijn
en van met de hand gehakt vlees. Daarbij is ook hier de peper veel te
nadrukkelijk aanwezig en zijn de casinosneetjes aan de taaie kant, niet
knapperig."
Voor het hoofdgerecht gaat de kookexpert voor de hele Canadese kreeft met
huismayonaise (€23,50). Als bijpassende wijn wordt hem andermaal de
chardonnay geadviseerd. De serveerster, dat uitgerekend nu haar eerste
werkdag heeft, gaat voor de wijnsuggestie keurig vooraf te rade bij de
bedrijfsleidster. Jammer dat ze met de volle glazen in de hand terug komt
lopen. Een plateautje is echt niet ouderwets of oubollig.
De kreeft is rechttoe rechtaan. Het vlees is met de lichte zoetheid op smaak,
maar mist volgens mijn tafelgenoot de verfijning. "Als hoofdgerecht is
mij dit wat te simpel. Bord, kreeft, wat krulsla en een te dunne mayonaise.
In een kleinere variant krijg je dit ook als voorgerecht. Net zoals mijn
steak tartare in dubbele portie ook als hoofdgerecht te bestellen is. Dit is
te voorspelbaar, wel gemakkelijk voor de keuken, maar echt wat te basaal."
Als bijgerechtjes arriveren lekkere frietjes en een simpele salade.
Het kan allemaal nog net wél of net níét op tafel als daar ook mijn bord met
de tournedos (€19,50) is geparkeerd. Mooi op temperatuur gebracht, maar net
iets te rood. Zeker als om medium is verzocht. De peperroomsaus mist dikte
en helaas ook smaak. De wijntip is prima: een kranige Portugese rode Monte
Velho (€3,80).
De karafjes water zijn nog niet leeg als we de toetjes voorgeschoteld krijgen.
Voor de ex-chef een, wat slappe, mousse van witte chocolade met framboosjes
(nog te koud), pistachekletskoppen en erg koud frambozenijs (kristalletjes).
Het juiste slotakkoord (€8,50) is het volgens de kenner niet.
Ik sluit af met crème brûlée (€8,50) met vanille-ijs en amandelschaafsel. Heel
groothandelstandaard met te weinig smaak.
In alle rust (we telden tijdens onze aanwezigheid nog twee andere gasten)
wachten we op de koffie. En vragen ons af wat we bij een eventueel volgend
bezoek aan LaVie en Rouge zouden willen eten.
Het antwoord blijft even hangen als we ons verbazen over de presentatie van
de, op zich lekkere, koffie (€2,20 per kopje). De kersenbonbon uit het
kilopak smelt tegen het hete kopje. De suiker komt uit een papieren stick en
de koffiemelk uit een breektinnetje.
"Kijk, desnoods serveer je zo koffie op een vol terras. Maar niet hier",
zo doceert mijn eetpartner.
We komen onverwacht terug op de vraag wat we bij een volgende gelegenheid in
het etablissement zouden bestellen, als we ons na het afrekenen keurig
voorstellen aan de bedrijfsleidster. Ze meldt enthousiast dat het nog jonge
bedrijf de formule over een week of wat gaat bijstellen. Er komen meer
gerechten op basis van kreeft en tournedos. Meer keus dus en ook meer open
wijnen. Er wordt wel vastgehouden aan het rode concept.
Met wat meer aanpassingen hoeft LaVie en Rouge zeker niet het schaamrood op de
kaken of een hoofd als een kreeft te krijgen.
Prijs voor twee diners inclusief drank: €109,60. LaVie en Rouge, Kelfkensbos
57, 6511 TB Nijmegen. Telefoon: 024-3600064.
Internet: www.lavieenrouge.nl Over de tong op internet: gelderlander.nl/overdetong
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.






Sorteer reacties











