Een buurvrouw die je iedereen toewenst

Auteur: door Dorine Steenbergen |   donderdag 30 juli 2009 | 14:51 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 06 februari 2010 | 09:07

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
In dit schilderachtige gedeelte van Tiel is het aangenaam toeven op het terras van De Buurvrouw. foto  Raphaël Drent

In dit schilderachtige gedeelte van Tiel is het aangenaam toeven op het terras van De Buurvrouw. foto Raphaël Drent

Het smaakvolle interieur in overwegend zwart-wit van De Buurvrouw. foto Raphaël Drent

Het smaakvolle interieur in overwegend zwart-wit van De Buurvrouw. foto Raphaël Drent

Het vegetarische hoofdgerecht: erg machtig.

Het vegetarische hoofdgerecht: erg machtig.

1/3
start playing the slideshow

Statistisch gezien lijkt het schier onmogelijk, maar voor onze ogen zien we het toch echt gebeuren. Op zomaar een woensdagavond vieren liefst drie Tielenaren hun verjaardag bij De Buurvrouw, bistro/grand café in het hart van de oude binnenstad. Hoe wij dat weten? Simpel, de jarige wordt vergast op ijs met sterretjes, enthousiast gezang en handengeklap van het personeel en uiteraard driewerf hieperdepiephoera.


De Buurvrouw – waar Margo Luurssen-Verbeek achter schuilgaat die er vanavond overigens niet is – heeft gastvrijheid hoog in haar vaandel. 'Heeft u iets te vieren? Laat het ons weten', meldt de menukaart en daar wordt zo te zien driftig gebruik van gemaakt. Ook voor aangepaste gerechten in geval van allergieën of diëten ben je bij De Buurvrouw aan het goede adres. En kies je een verrassingsmenu, dan mag je zelfs aangeven wat je per se niet lust. Over klantvriendelijkheid gesproken.

Bij aankomst – we zien zo gauw niet hoe een rolstoel hier drempelloos kan binnenrijden – had de verwelkoming iets royaler gekund. Nu worden we, omdat onze tafel nog niet gereed is, direct richting bar gebonjourd. Enkele tellen later kunnen we aanschuiven aan een prachtige grote glimmend zwarte tafel die in een vorig leven waarschijnlijk leestafel is geweest. In tegenstelling tot de rest van het restaurant, dat bestaat uit met wit linnen gedekte tafeltjes, moeten wij het doen met een placemat. Maar, zo veronderstelt mijn gezelschap, dat is vermoedelijk bewust zo gedaan om die tafel extra mooi te laten uitkomen.

Als onze drankjes arriveren – een pilsje (€ 2,10) voor hem, een Spa rood (€ 2,10) voor mij – wordt daar al direct een klein éénhaps gerechtje bij geserveerd. Mijn vegetarische oog ziet dat dit iets visachtigs is en ik schiet daar de ober over aan. "Geen punt", reageert hij met een lach en even later brengt hij voor mij een hapje van feta en olijven.

Wij bestuderen intussen de menukaart die ietwat rommelig oogt en helaas niet al te fris is. Hier en daar een afdruk van een vette vinger; dat krijg je als je menukaart van slap papier is. "Erg doorsnee, weinig opwinding" , stelt de culinaire disgenoot vast. Gebakken kippenlevertjes, Noorse garnalencocktail, entrecote, T-bone. Maar, zo oppert hij met een blik op de goed bezette eetzaal, "waarschijnlijk zijn dat juist de gerechten waar Tiel voor komt".

De vegetariër heeft geen extreem grote keus met twee voor- en twee hoofdgerechten, maar toch ook geen reden tot mopperen. Inmiddels ben ik zo overtuigd van de gastvrijheid van De Buurvrouw dat ik besluit tot de niet-vegetarische spinaziesoep (€ 4,75), maar dan zonder de zalmsnippers. En óf dat kan, meldt opnieuw de vriendelijke ober. Als hoofdgerecht kies ik roerbakmie met quorn, taugé, noten en een groentespies met ketjap (€ 13,95). Mijn tafelheer wil de gamba's van de grill met een zoete chilisaus (€ 9,95), te volgen door kalfssukade 'supermals gegaard in eigen jus' (€ 17,95).

Om ons heen kijkend valt het op dat de aanwezigen op uitgaan gekleed zijn. Aan een tafel in de hoek zit een grote familie inclusief oma. Dankzij de sterretjes weten we dat daar een verjaardag wordt gevierd. "De mensen die hier zitten te eten, zien eruit of ze bewust hebben gekozen voor dit uitje, er wellicht voor hebben gespaard", veronderstelt de horecaman. Het personeel doet er dan ook alles aan het de gasten naar de zin te maken. Het plezier waarmee hier wordt gewerkt, straalt ervan af.

De gamba's zorgen bij mijn gezelschap voor een prettige verrassing. "Niet zo'n leuk praatje voor een vegetariër, maar ik wil het toch even kwijt. De darm van de gamba is eruit verwijderd. Dat zie je aan een klein sneetje. Officieel hoort dat ook zo. Maar zoiets verwacht ik eigenlijk alleen in een dure tent. Erg positief dus. Bovendien zijn ze heel smakelijk."

Over mijn soep ben ik wat minder lyrisch. Die is weliswaar erg lekker, maar geserveerd in een kom van helemaal niks. 't Zou zo een koffiekop kunnen zijn. Bovendien is voor de afwezige zalmsnippers geen alternatief gezocht – een soepstengel of wat croutons.

Mijn hoofdgerecht is daarentegen een feest voor het oog. Ik ben een flinke eter, maar ik zal niet alles op kunnen van wat er op dit bord ligt. 't Is voor mij trouwens een primeurtje dat ik een oosters georiënteerd gerecht eet met gesmolten kaas. Maar het combineert wonderwel. De vleesvanger – het spiesje met diverse gefrituurde groentelekkernijen alsmede de quorn – is wat te veel van het goede. Het maakt het gerecht erg machtig. Het glas chardonnay Pays d'Oc (€ 3) smaakt er uitstekend bij.

Tegenover mij wordt goedkeurend geknikt naar de kalfssukade. "Prima. Jammer dat de groente tot moes is gekookt en dus nergens meer naar smaakt." Zijn Zuid-Afrikaanse Droë rooi (€ 3) loopt bij de kalfssukade goed in de pas.

Allebei zijn we het er echter over eens dat het eten dat voor ons staat met liefde is bereid.

Gezien mijn zware hoofdgerecht moet ik het dessert laten schieten. In plaats daarvan neem ik – ook alweer zo heerlijk nostalgisch – een Irish koffie (€ 5,50). Voor de ander een flensje met vanilleijs en warme kersen (€ 7,25). De horecadeskundige schiet in de lach bij de komst van de Irish koffie. "Een lepel erbij, Nederlanders gaan direct aan het roeren. Hoort niet. De gelaagdheid van whisky en koffie is nou juist de bedoeling." Zijn flensje is 'helemaal oké' maar het ijs bevat ijskristallen. "Ontdooid dus en opnieuw ingevroren." De slagroom komt overduidelijk uit een spuitfles en dat noemt hij 'jammer'.

Maar al met al hebben wij hier zodanig goed gegeten voor een vriendelijke prijs dat we iedereen zo'n buurvrouw toewensen.

"Tiel gaat hier risicoloos uit eten, maar dat wil nog niet zeggen pretentieloos", complimenteert de kenner. "Al vind ik wel dat je als chef-kok ook de taak hebt je gasten op te voeden. Dus probeer voorzichtig eens wat fantasie aan te brengen op die wel erg doorsnee kaart."

Prijs complete maaltijd voor twee personen, inclusief drank: € 85,95.
Bistro De Buurvrouw, Plein 2, Tiel. Tel: 0344-622088.
www.bistrodebuurvrouwtiel.nl

Ambiance

8

Bediening

7,5

Menukaart

6

Voorgerecht

6,5

Hoofdgerecht

7

Nagerecht

6

Prijs/kwaliteit

7

Gemiddeld cijfer

6,86

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Nou..... met een rolstoel naar binnen kan absoluut, zelfs met een electrische, alleen dan moet je dat van te voren even melden, worden er rijplaten uit de kast getoverd en het meubileir verzet en ook dan dat de rolstoeler hier zeer smakelijk eten.
En inderdaad gastvrijheid staat hier in een hoog vaandel en wordt ook echt uitgestraald door allen die er werkzaam zijn.
Ook inmiddels aan achterzijde voor de verstokte rokers een intiem hoekje met warmte lampen gecreeerd om maaraan de wens van de klant tegemoet te komen.
Speciale wensen kunnen hier ook echt geregeld worden i.v.m met de kok en Margot
Een echte aanrader om eens echt lekker en goed uit eten te gaan.
Cees nieuwendijk - 06-02-2010 | 09:07

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels