Colori: hier en daar wat slordigheidjes

Auteur: door Dorine Steenbergen |   donderdag 20 augustus 2009 | 09:33 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 21 januari 2010 | 13:44

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Buiten eten kan zowel op het terras pal voor de deur, als aan de andere kant van de (stille) Maasstraat, met zicht op de rivier. foto: Theo Peeters

Buiten eten kan zowel op het terras pal voor de deur, als aan de andere kant van de (stille) Maasstraat, met zicht op de rivier. foto: Theo Peeters

Het moderne, kleurige interieur doet de naam van de zaak eer aan. foto: Theo Peeters.

Het moderne, kleurige interieur doet de naam van de zaak eer aan. foto: Theo Peeters.

1/2
start playing the slideshow

Veel bermuda's en teenslippers bevolken deze hoogzomeravond het straatbeeld van Grave, Oost-Brabants stadje aan de Maas. Ook op het terras van restaurant Colori (Italiaans voor 'kleuren'), waar wij zijn neergestreken, tellen we nogal wat blote herenbenen en -voeten. Maar wat wil je ook, in zo'n pittoresk middeleeuws stadje als Grave krijg je als vanzelf een vakantiegevoel.


Terwijl we op ons aperitief wachten – een Spa rood (€ 2) en een glas Franse witte wijn Domaine de Sarret (€ 3,20) – verbazen we ons erover dat de bediening van Colori er automatisch vanuit is gegaan dat wij buiten willen eten. Want daar was ons gereserveerde tafeltje gedekt. Nu is daar niks mis mee op zo'n fraaie zomeravond met een riant uitzicht over een lomige rivier waar een enkel bootje op spelevaart. Maar graag hadden wij de keus gehad.

"Spa keurig netjes uit het flesje", prijst mijn tafelheer als de bestelling arriveert. "Hoe vaak gebeurt het niet dat je Spa bestelt en dan alleen een glas krijgt, waarbij je je moet afvragen of de inhoud ook wel echt Spawater is."

Ik geniet van een voortreffelijke witte wijn. Het tafeltje, daar zijn we het over eens, oogt keurig. Inclusief de kunststof korenbloem. Even later arriveert er als appetizer een warm breekbroodje met olijf en tomaat vergezeld van een smakelijk sausje. Heerlijk. Mijn tafelgenoot, die oog heeft voor detail, knikt afkeurend naar het boerenbontgeblokte papieren servetje dat onder het broodje ligt. " Dat geeft je een cafetariagevoel."

En nu hij toch kritisch bezig is, moet hem van het hart het niet correct te vinden dat om ons heen wandelaars aanschuiven voor een kopje koffie of een ijscoupe. "Dat geeft een rommelig beeld. Ze zouden de gasten voor het diner en de ijseters niet zo door elkaar heen moeten laten plaatsnemen."

Ook de beleefdheidsvormen van het personeel – louter vriendelijke jonge mensen – kunnen wel een oppeppertje gebruiken. We zitten nu eenmaal niet in de snackbar om de hoek en dus is het niet zo gepast gasten te begroeten met 'hallo' en ze te vragen 'heeft het jullie gesmaakt?'.

De menukaart ziet er prima uit, vindt mijn disgenoot. "Acht voor- en acht hoofdgerechten en drie menu's. Een Italiaans georiënteerde kaart, die verzorgd is en schoon." Ik ben minder enthousiast. Het aanbod dat Colori voor de vegetariër heeft, is met slechts één voor- en één hoofdgerecht bedroevend. Dat draait dus uit op een dikke onvoldoende voor dit onderdeel.

Mijn gezelschap kiest om te beginnen de carpaccio met eendenleverkrullen en frambozen (€ 15,50). Als ik mij tegenover de ober bekendgemaakt heb als vegetariër, vraag ik of er een voor mij geschikt verrassingsmenu (€ 23,50) te bedenken valt. "Dat komt helemaal goed ", reageert hij geruststellend. "Ze zijn zó creatief in de keuken ", voegt hij daar veelbelovend aan toe.

We vragen om de wijnkaart en die ziet er schitterend uit met wijnen uit alle windstreken en in alle kleuren en soorten. Alleen de huiswijn gaat per glas. We vragen om een advies voor bij de door ons gekozen gerechten en zeggen 'ja' tegen de enthousiast aangeraden witte Spaanse Montejo (à € 4,20).

De eendenleverkrullen lijken wel een beetje op pastalinten. Het bord van mijn gezelschap ziet er prachtig uit. En genoemde krullen gaan erin als koek, zo demonstreert hij. "Alleen zit er wel erg veel sla bij en had er wat meer dressing over gemogen. Jammer ook dat de tomaat niet geplisseerd (geschild) is."

Ik verorber een romige venkelsoep, geraffineerd afgemaakt met een scheutje pernod.

De komst van het hoofdgerecht voor mijn disgenoot – zalmcarpaccio met wokgroenten en kappertjessaus – is voor hem aanleiding tot een korte beschouwing. " Opnieuw tomaat. Dat had ik ook al in het voorgerecht. Terwijl elk onderdeel maar één keer in het menu zou moeten voorkomen. Ook de bieslook en de basilicum ben ik al tegengekomen in het voorgerecht. Al smaakt het perfect."

Ik zet mij aan een in bladerdeeg gebakken Val Dieukaasje (afkomstig van een kloosterkaasboerderij in de Voerstreek, zo weet ik, omdat ik 'm daar ooit ter plekke heb genuttigd) met gemarineerde oesterzwammen en een honing-dragonsaus. Het gerecht is geen verrassing noch de beloofde grote uiting van keukencreativiteit, want dit is simpelweg het enige vegetarische hoofdgerecht dat Colori volgens de kaart te bieden heeft. Het smaakt heerlijk, maar is door de combinatie van kaas en zware saus, wel erg machtig.

Het bijbehorende garnituur bestaat uit frites, geserveerd in een olijke puntzak in een standaard alsmede een schaaltje salade. Als groot fritesliefhebber ben ik altijd benieuwd of die voldoet aan mijn hoge eisen: helemaal zelfgemaakt van echte aardappels en bij voorkeur gebakken in zonnebloemolie. Dat laatste zou best kunnen, maar dat eerste zit er helaas niet in. "Kant-en-klaar", luidt het onverbiddelijke oordeel van de horecaman. "En niet eens van het beste merk. Kijk maar eens, er zitten wel heel veel kleine korstjes tussen. Dat kun je geen frites noemen."

Beiden zijn we het erover eens dat de Spaanse witte wijn een geweldig accent geeft aan ons maal.

Als dessert kiest de een crème flambée met verse Hollandse aarbeien (€ 7). De afsluiting van mijn verrassingsmenu bestaat uit frambozenijs, chocolademousse en – we kunnen allebei een kreet van teleurstelling niet onderdrukken – slagroom uit de spuitbus. " Wat is dat nou toch jammer", moppert de horecaman. "Bijna overal kom je dat tegenwoordig tegen. Terwijl echte zelfgeklopte slagroom zoveel lekkerder is. En wat is dat nou voor moeite?"

En opnieuw valt hem een detail op. "Bij mijn dessert hoorden volgens de kaart aardbeien. Ik zie er maar eentje."

Onze koffie gaat vergezeld van enkele heerlijke zoetigheden. "Maar in dit kannetje zit geen room, maar gewoon koffiemelk", aldus de kenner. "Bovendien zit er een vette rand in het kannetje. Trouwens, waarom hebben ze het menagestelletje (olie, peper, zout) nog niet opgeruimd? Dat oogt zo onverzorgd als dat tijdens het dessert blijft staan."

Prijs van een complete maaltijd voor twee personen, inclusief wijn en koffie: € 91,30.
Colori, Maasstraat 22, Grave.
Internet: www.restaurantcolori.nl

Ambiance

7

Bediening

6,5

Menukaart

6,5

Voorgerecht

7

Hoofdgerecht

7

Nagerecht

7

Prijs/kwaliteit

6

Gemiddeld cijfer

6,71



© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
dit meen je toch allemaal niet he.
Het eten allemaal lekker en dan toch nog zo veel zeuren.
En je weet dat je in Braband zit dus aangesproken met hallo en jullie is daar normaal.
Waar ik me ook aan stoor is dat jullie de KENNER???!!! geen mogelijkheid aan de eigenaars/ koks geven voor kommentaar. oh ja en die zogenaamde Spaanse wijn die jullie gedronken hebben heb ik nog eens onderzocht en komt uit Italie
en nu ik toch kritisch ben ik eet regelmatig bij colori en heb nog nooit salade gekregen .
GET YOURE FACTS STRAITH
cris - 27-12-2009 | 21:30
Ook even op hun website gekeken. De eerste aanblik is goed. Echter hij zit vol met dode links en ook een onhandige menustructuur.
Waarschijnlijk heeft dat veel geld gekost maar werkt (nog) niet zoals het hoort. Ook dat kan afbreuk doen aan een 1e indruk. Jammer.
Henk - 10-09-2009 | 12:58
Wat een zeurpieten zeg,wat maakt het nou uit of de zout/peper vaatjes nog op tafel staat.
En wat is er mis mee,als de bediening vraagt of het gesmaakt heeft.Zouden ze thuis ook zo zuren,als hun vrouwen gekookt hebben.Wij zeggen altijd als ze iets over het eten te zeggen hebben,die zijn thuis niks gewent
riet - 28-08-2009 | 23:28

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels