Wolfersveen: dineren in stijl

Auteur: door Pieter de Leeuw |   vrijdag 11 december 2009 | 12:54 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 06 mei 2010 | 17:12

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Stijlvol, chic interieur met opvallende kunst aan de muur. Het meubilair is bijzonder comfortabel. foto's Jan van den Brink

Stijlvol, chic interieur met opvallende kunst aan de muur. Het meubilair is bijzonder comfortabel. foto's Jan van den Brink

Restaurant Wolfersveen bij Zelhem. foto Jan van de Brink.

Restaurant Wolfersveen bij Zelhem. foto Jan van de Brink.

De zwezerik met mayonaise van bloemkool en linzen uit de Puy.

De zwezerik met mayonaise van bloemkool en linzen uit de Puy.

1/3
start playing the slideshow

Het getuigt van lef als je op deze plek langs de weg van Zelhem naar Ruurlo een horecazaak begint. Er komt weliswaar behoorlijk wat verkeer en dus potentiële klandizie langs, maar iedereen die gaat eten in restaurant Wolfersveen, moet vervolgens toch nog een eind rijden om thuis te komen. Even afgezien van de bewoners van buurtschap Wolfersveen, die op loopafstand wonen.


En ondanks het feit dat het pand van restaurant Wolfersveen een lange horecatraditie kent, heeft het ook een tijd leeggestaan. Maarten-Willem Gemmink en Germaine Bronsteijn hebben het desondanks aangedurfd er iets nieuws te beginnen, met hulp van meesterkok Toine Smulders. Het etablissement draagt ook als tweede naam 'Cuisine Toine Smulders', net als Smulders' eigen restaurant in Villa Copera in Tolkamer.

Onze voorspelling dat het deze herfstige woensdagavond in het 'afgelegen' restaurant Wolfersveen wel rustig zal zijn, komt niet uit. De parkeerplaats staat bomvol. Bij binnenkomst blijkt waardoor: in een afgescheiden gedeelte van het restaurant zit een groot gezelschap te dineren.

De ontvangst is correct. Een gastvrouw neemt onze jassen aan en een gastheer begeleidt ons naar de fraai gedekte tafel achter in de zaak. Ook daar zijn nog behoorlijk wat tafels bezet voor een woensdagavond in december. Het interieur van het restaurant is stijlvol, zeg maar modern chic. Grote kunstwerken aan de muur, comfortabel meubilair, fraaie bar, mooie open keuken (aangeduid als 'Cuisine'). Een behaaglijk gevoel maakt zich van ons meester, hoewel de verwarming wel een graadje hoger had gemogen.

We bestellen beiden een glas witte wijn. Het wordt een lekkere Zuid-Afrikaanse Cogmans Kloof Kristal, een blend van de druiven colombard en sauvignon blanc (€ 4,50 per glas). De eerste amuse – een stukje rode tonijn – staat rap voor onze neus. We krijgen niet helemaal mee hoe die vis is bereid, maar lekker is-ie. Op de verzorgde menukaart staan voor-, tussen-, hoofd- en nagerechten. Bijzondere vondsten, mooie gerechten. (Oesterliefhebbers opgelet: Gillardeau-oesters kosten hier € 3,50 per stuk.) Voor wildfans is er in dit jaargetijde een speciaal menu (vier gangen € 47,50, vijf € 57,50, zes € 65 en zeven € 75). Vegetariërs mogen zich verheugen in een viergangenmenu (€ 47,50).


Mijn tafelgenoot kiest vooraf de 'Krokant gebakken zwezerik met mayonaise van bloemkool en linzen uit de Puy' (€ 17,50). Zijn hoofdgerecht wordt 'Gebakken wilde eendenborst met appelcompote, bloedworst, teriyakisaus en gebakken eendenlever' (€ 25). Mijn twee gerechten: 'Rilette van konijn met rugfilet, crème van dragon en zoetzure venkel' (€ 13,50) en 'Fazant op klassieke wijze met zuurkool, mousseline en gevogelte-truffelsaus' (€ 29,50). Op de wijnkaart een ruim aanbod uit de oude en de nieuwe wereld. Wij laten onze keuze per glas aan de bediening over.


Een tweede amuse arriveert: een soepje van zuurkool met schuim van forel. Woest lekker. Mijn tafelgenoot krijgt bij zijn voorgerecht een glas Argentijnse witte wijn van de torrontés-druif (€ 6). Zeer karakteristieke, bloemige geur en smaak, maar geen groot succes bij de zwezerik, zo blijkt.

Mijn konijnenrilette gaat vergezeld van een glas Portugese Alandra, een witte wijn van het huis Herdade do Esporão gemaakt van de inheemse manteudo- en de diagalves-druif. Combineert heel goed met de heerlijke rilette, maar minder met de rugfilet die dan ook wel erg sterk van smaak is, té sterk volgens mij. Ik laat de deskundige een stukje filet proeven. Hij trekt een wenkbrauw op. "Beetje over tijd?", vraagt hij zich hardop af. Zijn zwezerik met linzen is om te smullen zo lekker.


Het jonge personeel dat ons bedient, is correct maar erg formeel en soms moeilijk verstaanbaar. Echt loskomen doen ze niet, waardoor de 'klik' uitblijft. We merken het verschil als de meer ervaren gastvrouw een keertje aan onze tafel komt: los en prettig professioneel. Helaas is zij de rest van de avond druk met het dinerende gezelschap, dat trouwens geen enkele overlast veroorzaakt.

Dan de hoofdgerechten. Ze ogen bijzonder fraai. Mijn disgenoot merkt lichtelijk teleurgesteld op dat bij zijn eendenborst weer paddenstoelen liggen, net als bij zijn voorgerecht, de zwezerik. De cuisson van de eendenborst is prima en hij smaakt heerlijk, net als de jus en de gebakken bloedworst. De eendenlever is wat flauwtjes. "Deze eendenborst is van schieteend, niet van kooieend", zegt de horecakenner, terwijl hij een kogeltje uit zijn mond vist. "Hadden ze voor moeten waarschuwen. "

Hij vindt het ook jammer dat er maar zo weinig jus op zijn bord ligt. " Deze koks zijn heel goed in het maken van jus en sauzen. Daar wil ik best wat meer van proeven. In veel restaurants heerst tegenwoordig een streepjescultuur: streepje saus, streepje jus, streepje mayonaise, streepje schuim. Ziet er misschien prachtig uit op je bord, maar het is te weinig. Laat de gast toch genieten. Geef eens wat extra in een saucière."

Mijn fazant met zuurkool – beetje kleine portie – is verrukkelijk. Ik proef alleen geen truffel in de saus. "Dat had ik met de bloemkoolmayonaise bij mijn voorgerecht", merkt mijn disgenoot op. "Daar proefde ik ook geen bloemkool in. Al die smaken staan leuk op de kaart, maar je moet ze natuurlijk ook kunnen proeven."

De wijnen bij de hoofdgerechten zijn goed gekozen: een rode Spaanse Ramón Bilbao (tempranillo en granacha, € 6,25) bij de eendenborst, een Chileense Montes-chardonnay (€ 6) bij de fazant. Ons nagerecht wordt ingeluid met een derde amuse: frambozensorbet met bosvruchtenijs en een hazelnootkrokantje. Lekker.

Daarna arriveert aan de overkant van de tafel een 'Pannacotta van kaneel met yoghurt-dragonijs en kersengelei met vanille-citroenolie' (€ 9,50). Voor mij wordt 'Karamelijs met hazelnootcrème, citroentaart en blauwe bessen' (€ 9,50) neergezet. Beide toetjes smaken best.

Bij de koffie en de thee ('mooie keuze in soorten') krijgen we een huisgemaakt chocoladetaartje met twee vorkjes (staat later als '2 x koffieservies' voor € 9 op de rekening). Mijn mee-eter laat het taartje aan mij: zijn maag is gevuld. Bij mij zit nog wat ruimte. Wolfersveen is een prima restaurant, maar de rekening is pittig. Gelukkig staat de karaf met leidingwater, die wij in plaats van 'plat' of 'bruisend' bestelden, er niet op.



Prijs diner voor twee personen, inclusief drank: € 146,75.
Restaurant Wolfersveen, Ruurloseweg 38, 7021 HC Zelhem.
Tel: 0314-624020. www.restaurantwolfersveen.nl

Ambiance

8,5

Bediening

7,5

Menukaart

8

Voorgerecht

7

Hoofdgerecht

7,5

Nagerecht

7

Prijs/kwaliteit

7

Gemiddeld cijfer

7,5


© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels