Stijlvol, chic interieur met opvallende kunst aan de muur. Het meubilair is bijzonder comfortabel. foto's Jan van den Brink
Restaurant Wolfersveen bij Zelhem. foto Jan van de Brink.
De zwezerik met mayonaise van bloemkool en linzen uit de Puy.
Het getuigt van lef als je op deze plek langs de weg van Zelhem naar Ruurlo
een horecazaak begint. Er komt weliswaar behoorlijk wat verkeer en dus
potentiële klandizie langs, maar iedereen die gaat eten in restaurant
Wolfersveen, moet vervolgens toch nog een eind rijden om thuis te komen.
Even afgezien van de bewoners van buurtschap Wolfersveen, die op loopafstand
wonen.
En ondanks het feit dat het pand van restaurant Wolfersveen een lange
horecatraditie kent, heeft het ook een tijd leeggestaan. Maarten-Willem
Gemmink en Germaine Bronsteijn hebben het desondanks aangedurfd er iets
nieuws te beginnen, met hulp van meesterkok Toine Smulders. Het
etablissement draagt ook als tweede naam 'Cuisine Toine Smulders', net als
Smulders' eigen restaurant in Villa Copera in Tolkamer.
Onze
voorspelling dat het deze herfstige woensdagavond in het 'afgelegen'
restaurant Wolfersveen wel rustig zal zijn, komt niet uit. De parkeerplaats
staat bomvol. Bij binnenkomst blijkt waardoor: in een afgescheiden gedeelte
van het restaurant zit een groot gezelschap te dineren.
De
ontvangst is correct. Een gastvrouw neemt onze jassen aan en een gastheer
begeleidt ons naar de fraai gedekte tafel achter in de zaak. Ook daar zijn
nog behoorlijk wat tafels bezet voor een woensdagavond in december. Het
interieur van het restaurant is stijlvol, zeg maar modern chic. Grote
kunstwerken aan de muur, comfortabel meubilair, fraaie bar, mooie open
keuken (aangeduid als 'Cuisine'). Een behaaglijk gevoel maakt zich van ons
meester, hoewel de verwarming wel een graadje hoger had gemogen.
We bestellen beiden een glas witte wijn. Het wordt een lekkere
Zuid-Afrikaanse Cogmans Kloof Kristal, een blend van de druiven colombard en
sauvignon blanc (€ 4,50 per glas). De eerste amuse – een stukje rode tonijn
– staat rap voor onze neus. We krijgen niet helemaal mee hoe die vis is
bereid, maar lekker is-ie. Op de verzorgde menukaart staan voor-, tussen-,
hoofd- en nagerechten. Bijzondere vondsten, mooie gerechten.
(Oesterliefhebbers opgelet: Gillardeau-oesters kosten hier € 3,50 per stuk.)
Voor wildfans is er in dit jaargetijde een speciaal menu (vier gangen €
47,50, vijf € 57,50, zes € 65 en zeven € 75). Vegetariërs mogen zich
verheugen in een viergangenmenu (€ 47,50).
Mijn
tafelgenoot kiest vooraf de 'Krokant gebakken zwezerik met mayonaise van
bloemkool en linzen uit de Puy' (€ 17,50). Zijn hoofdgerecht wordt 'Gebakken
wilde eendenborst met appelcompote, bloedworst, teriyakisaus en gebakken
eendenlever' (€ 25). Mijn twee gerechten: 'Rilette van konijn met
rugfilet, crème van dragon en zoetzure venkel' (€ 13,50) en 'Fazant op
klassieke wijze met zuurkool, mousseline en gevogelte-truffelsaus' (€
29,50). Op de wijnkaart een ruim aanbod uit de oude en de nieuwe wereld. Wij
laten onze keuze per glas aan de bediening over.
Een tweede
amuse arriveert: een soepje van zuurkool met schuim van forel. Woest lekker.
Mijn tafelgenoot krijgt bij zijn voorgerecht een glas Argentijnse witte
wijn van de torrontés-druif (€ 6). Zeer karakteristieke, bloemige geur en
smaak, maar geen groot succes bij de zwezerik, zo blijkt.
Mijn
konijnenrilette gaat vergezeld van een glas Portugese Alandra, een witte
wijn van het huis Herdade do Esporão gemaakt van de inheemse manteudo- en de
diagalves-druif. Combineert heel goed met de heerlijke rilette, maar minder
met de rugfilet die dan ook wel erg sterk van smaak is, té sterk volgens
mij. Ik laat de deskundige een stukje filet proeven. Hij trekt een wenkbrauw
op. "Beetje over tijd?", vraagt hij zich hardop af. Zijn zwezerik
met linzen is om te smullen zo lekker.
Het jonge personeel
dat ons bedient, is correct maar erg formeel en soms moeilijk verstaanbaar.
Echt loskomen doen ze niet, waardoor de 'klik' uitblijft. We merken het
verschil als de meer ervaren gastvrouw een keertje aan onze tafel komt: los
en prettig professioneel. Helaas is zij de rest van de avond druk met het
dinerende gezelschap, dat trouwens geen enkele overlast veroorzaakt.
Dan de hoofdgerechten. Ze ogen bijzonder fraai. Mijn disgenoot merkt
lichtelijk teleurgesteld op dat bij zijn eendenborst weer paddenstoelen
liggen, net als bij zijn voorgerecht, de zwezerik. De cuisson van de
eendenborst is prima en hij smaakt heerlijk, net als de jus en de gebakken
bloedworst. De eendenlever is wat flauwtjes. "Deze eendenborst is van
schieteend, niet van kooieend", zegt de horecakenner, terwijl hij een
kogeltje uit zijn mond vist. "Hadden ze voor moeten waarschuwen. "
Hij vindt het ook jammer dat er maar zo weinig jus op zijn bord ligt. "
Deze koks zijn heel goed in het maken van jus en sauzen. Daar wil ik best
wat meer van proeven. In veel restaurants heerst tegenwoordig een
streepjescultuur: streepje saus, streepje jus, streepje mayonaise, streepje
schuim. Ziet er misschien prachtig uit op je bord, maar het is te weinig.
Laat de gast toch genieten. Geef eens wat extra in een saucière."
Mijn fazant met zuurkool – beetje kleine portie – is verrukkelijk. Ik proef
alleen geen truffel in de saus. "Dat had ik met de bloemkoolmayonaise
bij mijn voorgerecht", merkt mijn disgenoot op. "Daar proefde ik
ook geen bloemkool in. Al die smaken staan leuk op de kaart, maar je moet ze
natuurlijk ook kunnen proeven."
De wijnen bij de
hoofdgerechten zijn goed gekozen: een rode Spaanse Ramón Bilbao (tempranillo
en granacha, € 6,25) bij de eendenborst, een Chileense Montes-chardonnay (€
6) bij de fazant. Ons nagerecht wordt ingeluid met een derde amuse:
frambozensorbet met bosvruchtenijs en een hazelnootkrokantje. Lekker.
Daarna arriveert aan de overkant van de tafel een 'Pannacotta van kaneel met
yoghurt-dragonijs en kersengelei met vanille-citroenolie' (€ 9,50).
Voor mij wordt 'Karamelijs met hazelnootcrème, citroentaart en blauwe
bessen' (€ 9,50) neergezet. Beide toetjes smaken best.
Bij de
koffie en de thee ('mooie keuze in soorten') krijgen we een huisgemaakt
chocoladetaartje met twee vorkjes (staat later als '2 x koffieservies' voor
€ 9 op de rekening). Mijn mee-eter laat het taartje aan mij: zijn maag is
gevuld. Bij mij zit nog wat ruimte. Wolfersveen is een prima restaurant,
maar de rekening is pittig. Gelukkig staat de karaf met leidingwater, die
wij in plaats van 'plat' of 'bruisend' bestelden, er niet op.
Prijs diner voor twee personen, inclusief drank: € 146,75.
Restaurant Wolfersveen, Ruurloseweg 38, 7021 HC Zelhem.
Tel:
0314-624020.
www.restaurantwolfersveen.nl
|
Ambiance |
8,5 |
|
Bediening |
7,5 |
|
Menukaart |
8 |
|
Voorgerecht |
7 |
|
Hoofdgerecht |
7,5 |
|
Nagerecht |
7 |
|
Prijs/kwaliteit |
7 |
|
Gemiddeld cijfer |
7,5 |
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.






Sorteer reacties

















