Eeterij De Pont ligt er, aan het einde van de Raadhuisdijk, pittoresk bij.
De Pont heeft zich in kerstsfeer getooid. Overdag bieden de ramen een fraai uitzicht op de Maas. foto's Jan Rikken
Het gambaspiesje.
'Misschien wel het mooiste plekje van heel Maas en Waal. Aan de voorzijde slingert zich de deftige Raadhuisdijk, terzijde is de afrit naar het veer Maasbommel-Megen en schittert de Gouden Ham; aan de achterzijde het groen tot aan de Maas.' Aldus stond de uitspanning in Maasbommel waar ik vanavond naar op weg ben dit jaar omschreven in deze krant.
Dat fraaie uitzicht moet ik voor kennisgeving aannemen. Want het Land van
Maas en Waal waar ik m'n weg zoek, is nat en aardedonker. Griezelige
weggetjes en (onverlichte) bordjes die uitsluitend het volgende dorp melden.
Er is weliswaar een routebeschrijving geprint, maar de onbekende weg eist de
volle aandacht.
Gearriveerd op het uiterste puntje van de
Raadhuisdijk, pinkelen daar vriendelijke lichtjes achter de ramen. Hier
runnen Bianca van den Boom-Arts en haar broer Wido sinds mei dit jaar
Eeterij De Pont.
Wie De Pont – een ronde serre, veel glas –
binnenstapt, staat direct midden in de zaak. Ontvangst ontbreekt, maar even
later, als ik me al bij mijn disgenoot heb gevoegd, is er een dame die me
vriendelijk welkom komt heten. Ze neemt m'n jas aan en hangt die op aan een
open jassenrek. "Geen gezicht, die kapstok", vindt mijn
gezelschap. "Daar zijn toch andere oplossingen voor te bedenken dan zo
open en bloot."
De kaart leert dat we in een extreem goedkope
zaak zitten. En daarmee hebben we, zo zal tijdens ons 'proefeten' van
vanavond blijken, een dijk van een probleem. "De kaart vind ik niks"
, trekt de horecadeskundige van leer. "Varkenshaas, spareribs, schnitzel,
tournedos; geen enkele verrassing. Maar gezien de ligging en hoe druk het 's
zomers zal zijn, denk ik dat ze op het grote publiek mikken." Ook ik
sta niet echt te juichen. Op de website had ik al gezien dat vegetarische
gerechten ontbreken. Navraag leert dat er toch wel iets mogelijk is. We
kiezen beiden voor het driegangenmenu (à € 23,50) dat mag worden
samengesteld uit de kaart. Mijn gezelschap begint met de gambaspies, ik ga
voor de mosterdsoep die, zo verzekert de serveerster, vleesloos is. Even
later meldt ze dat 'de mosterdsoep helaas op is', zodat ik een andere keus
moet maken. Nou ja, keus. Het enige vleesloze voorgerecht dat overblijft is
de tomatensoep. "Vreemd dat de mosterdsoep op is", sputtert mijn
disgenoot na haar vertrek. "Die heb je toch in drie minuten gemaakt"
, en hij somt op hoe zo'n soepje wat hem betreft in rap tempo op tafel kan
staan.
Nippend aan een uit een flesje geschonken glas spa (€ 1,75)
en een biertje (€ 2,25) nemen we de zaak, heel nadrukkelijk in kerstsfeer,
in ons op. Ondanks het open karakter, is er toch kans gezien de gasten
privacy te gunnen door de tafels in een soort nisje op te stellen. Er zijn
nog twee andere gezelschappen aan het eten, de achtergrondmuziek heeft een
beschaafd volume. Er is trouwens nóg een ruimte, met bar, waar mensen zitten
te eten en die vele malen warmer oogt. Jammer, vinden we, dat die ons niet
is voorgesteld.
Als mijn tafelheer aan z'n gambaspies begint,
trekt hij een lang gezicht: "Oud, sterk van smaak. Van die
diepvriesrubber uit een plastic zak." Na enig peinzen: "Maar ja,
dat kán natuurlijk ook niet anders voor die prijs..."
Ziedaar het dilemma dat ons gedurende het hele diner parten speelt. Eeterij
De Pont is zó extreem scherp geprijsd dat het voelt alsof je je geen kritiek
kunt permitteren. We praten even op elkaar in en spelen nu alsof we in het
duister tasten over de prijzen.
De soep smaakt prima, met een
lekkere klodder room erop. De hoofdschotel die daarop volgt is met groenten
gevulde courgette, voorzien van gesmolten kaas. De andere kant van de tafel
heeft gekozen voor de ossenhaas. Beide gerechten worden opgediend met een
garnituur van gebakken krieltjes, lekker aangemaakte salade en heerlijke
verse, knapperige boontjes. Ook een olijke puntzak frites in een standaard
behoort tot het garnituur, inclusief een bakje mayo. De gevulde courgette is
een verrassing: geen hoogstandje, maar wat hier op mijn bord ligt laat zich
moeiteloos omschrijven als smakelijk, gezond, vers en knapperig.
De ossenhaas is mooi medium, zoals mijn gezelschap 'm graag heeft. "
Goed van smaak, maar misschien niet helemaal vers, al weet ik dat niet
zeker. Trouwens, het is hier ook zó goedk..."
Ik snoer
hem de mond en opnieuw doen we een poging tot een kritische beoordeling.
Onder die noemer valt beslist het volgende: wie van wijn houdt, moet De Pont
links laten liggen. 't Is simpelweg rood of wit wat er geschonken wordt en
daarom kiest mijn tafelheer veiligheidshalve gewoon nog een biertje. Ik ga
voor de rode (€ 3) die de serveerster typeert als 'een beetje zoet'. Ik
griezel. Toch valt ie mee, al smaakt ie zeer zeker niet naar meer.
Toe is er voor mij Duo Penotti: witte en bruine chocolademousse, heerlijk
van smaak. De Chef Surprise van de ander, geserveerd in een weckpotje, vindt
hij 'helemaal niks'. "Bij zo'n naam verwacht ik iets heel speciaals,
het beste van de chef. Maar het zijn een paar bolletjes ijs met banaan, een
scheut advocaat en chocoladesaus. De enige surprise is het weckpotje."
Nou, nou, reageer ik, doe niet zo negatief. "'t Is hier immers zó ...
" Het laatste woord slik ik gauw in. Even later, bij de koffie, stellen
we vast dat de rekening nóg lager uitvalt dan gedacht. Sprekend met Heer
Bommel hebben wij genoten van een eenvoudige, doch voedzame maaltijd, tevens
spótgoe...
Prijs diner voor twee personen, inclusief
koffie: € 62,25.
Eeterij De Pont, Raadhuisdijk 1, Maasbommel. Tel:
0487-560601.
www.eeterijdepont.nl
|
Ambiance |
7 |
|
Bediening |
7 |
|
Menukaart |
5 |
|
Voorgerecht |
6,5 |
|
Hoofdgerecht |
7 |
|
Nagerecht |
6 |
|
Prijs/kwaliteit |
8 |
|
Gemiddeld cijfer |
6,64 |
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.






Sorteer reacties

















