Broccolipuree. Foto: Karel de Vos
Eten omdat het moet. Dat klinkt niet gezellig en dat is het ook niet. Er
zijn situaties waarbij eten geen pretje is. Toch moet het gebeuren, want
gezond eten is belangrijk. Zeker als je moet vechten tegen een ziekte, moet
herstellen en aansterken. Juist dan is het belangrijk lekker te blijven
koken en iets te maken van de maaltijd.
Mijn collega José van Mil, auteur van tientallen kookboeken, kan erover
meepraten. Haar echtgenoot werd vorig jaar getroffen door kanker. Hij moest
worden bestraald en kreeg chemotherapie. Om de ingrijpende behandelingen te
doorstaan en er snel weer bovenop te komen, was het van belang dat hij niet
te veel gewicht zou verliezen door een gebrek aan eetlust. Over haar
zoektocht naar geschikte, voedzame gerechten schreef zij het informatieve en
smakelijke boek 'Gezond eten rond chemotherapie'. Ze deed dat met
onderzoekspsychologe Christine Archer Mackenzie, die zich specialiseerde in
bijverschijnselen van behandelingsmethoden bij kanker, met name eetproblemen.
Meer dan honderd gerechten in het boek zijn zo gepresenteerd en
gefotografeerd, dat het water je in de mond loopt. Niks ziekenhuiseten, niks
ondefinieerbare prutjes, niks babyvoer. Mooie, subtiele, kleurrijke hapjes,
ingedeeld naar structuur, temperatuur en smaak. Luchtig, smeuïg, krokant?
Warm of koel? Hartig of zoet? Mild of hoog op smaak?
Vragen als
'wat wil je eten?' of 'waar heb je trek in?' zijn voor mensen die
chemotherapie of bestraling ondergaan, meestal onmogelijk te beantwoorden.
Hun geur en smaak verandert vaak drastisch. Mensen met een van nature goede
eetlust hebben opeens nergens zin in. Wat ze altijd lekker vonden, kan ze
opeens ronduit tegenstaan. Ze kunnen misselijk worden van bepaalde
structuren en hebben vaak een duidelijke voorkeur voor zoet of hartig, koud
of warm.
Door uit te gaan van die voorkeuren, door te zorgen voor
een aantrekkelijke presentatie, een ontspannen sfeer en overzichtelijke
porties, blijven ze tijdens hun kuur toch wat eten. Ook al is het maar een
beetje, als het dan maar wél de goede bouwstoffen bevat. Dus lekker gezond
koken met verse ingrediënten die goed voor je zijn. Alles met als doel op
krachten te blijven en snel te herstellen.
Belangrijke tip: probeer
je niet te veel op te winden. Aanvaard dat het niet smaakt en weet dat het
alles te maken heeft met de behandeling. Normaliter komt je smaak gewoon
weer terug na de chemotherapie en kan je weer als vanouds van alles genieten.
En voor de kok: hoe goed je ook je best doet, geregeld gebeurt het dat de
patiënt helemaal niks wil eten. Probeer het zo luchtig mogelijk te
accepteren, want het is niet alleen voor jou een teleurstelling, maar ook
voor degene die het moet laten staan.
Zelden zo'n nuttig nieuw
kookboek gezien. Informatief en inspirerend voor al die duizenden die
jaarlijks tegen kanker worden behandeld of die anderszins moeite hebben met
eten. En een uitkomst voor hun omgeving. Het verdient een ereplek in de
boekhandel en moet in elke ziekenhuiswinkel te koop zijn.
Gezond
eten rond chemotherapie, José van Mil en Christine Archer Mackenzie.
Uitgeverij Inmerc, 19,95 euro.
Broccolipuree met gerookte forel
2 kleine porties
Benodigdheden: 2 aardappelen; 4 kleine stronkjes broccoli (ongeveer 50 gram); 75 gram gerookte forelfilet; 3 sprietjes bieslook; 2 eetlepels zure room of sojaroom.
Bereidingswijze: Schil aardappelen, snijd in vieren. Doe in kleine pan, voeg water met snufje zout toe tot ze net onder staan. Kook in 15 tot 20 minuten gaar. Voeg broccoli 5 minuten voor einde kooktijd toe. Goed afgieten.
Hak forel heel fijn, controleer nauwkeurig op graatjes. Snijd bieslook fijn. Stamp aardappelen en broccoli heel fijn (of pureer, met pulsen, met staafmixer of foodprocessor). Roer forel, room en bieslook erdoor. Voeg peper en zout naar smaak toe.
Tip: Als je alles even fijn gepureerd wilt hebben, kun je het best de forel tegelijk met de aardappelen en broccoli pureren.
Voor 4 normale eters: Gebruik 1 kilo aardappelen, 600 gram broccoli, 4 forelfilets, een klein bosje bieslook en 8 eetlepels zure room. Serveer als hoofdgerecht.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
