Eert uw vader en uw moeder. Ja natuurlijk. Maar vergeet de boer en de tuinder niet, want zonder hen geen tarwe en tomaten. Het komt terug: waardering voor boeren. Maar de boer is voor de burgers nog geen held.
En stuitend groot is nog steeds het verschil tussen de prijs die wij,
argeloze consumenten in de winkel betalen voor een bos wortelen en de prijs
die de tuinder ervoor krijgt. Kruideniers worden miljonair, maar overal in
Europa gaan boeren er bijkans onderdoor. Terwijl wij het eerder de boeren
gunnen, ons huishoudgeld, dan het supermanagement in de kantoren.
Esther de Lange, een Nederlands lid van het Europarlement met, zonde dat ik
het zeg, een eigenaardig kapsel (zie
Estherdelange.nl ), wil onderzoeken wat er gebeurt onderweg tussen boer en
winkel. Hoe de prijs van agrarische producten tot stand komt en hoe het kan
dat een boer verlies maakt op een product waar de kruidenier op hetzelfde
moment 22 procent winst op maakt. Ik weet van veel grovere winsten. Maar
alleen al het voornemen tot onderzoek jaagt kruideniers in de gordijnen.
De Nederlandse kruideniers zijn verenigd in het Centraal Bureau
Levensmiddelenhandel (CBL). Marc Jansen is CBL-woordvoerder, de sprekende
pop van de supermarktconcerns. Hij zegt dat het niet goed is als openbaar
wordt gemaakt wie op welke plek wat aan een bos wortelen verdient. Want dat
zou de vrije markt belemmeren. Maar hoe, dat zei hij er niet bij.
Zielsgraag wil ik weten waar mijn centen blijven, want ik wil er invloed op
hebben. Mijn geld moet naar de mannen en vrouwen die er het meest voor
gedaan hebben. De boeren. En vergeet de vissers niet.
Daarom koop
ik vis in Den Oever op de afslag. Daarom drink ik Gulpener bier. Omdat de
brouwer de boeren in Limburg iets beter betaalt. Daarom eet ik de beste
fabriekskaas van Nederland. Omdat Cono- kaasmakers in de Beemster het meest
van alle kaasfabrieken voor de melk betalen. Niet genoeg, het mag meer zijn
van mijn centen, maar zie, ik weet het tenminste en heb de illusie dat ik
kan kiezen voor de boeren en niet grof beduveld word.
Zoals Fien
laatst. Ik ken haar niet en weet ook haar achternaam niet. Ze schrijft af en
toe op de website Foodlog.nl
, een levendige website waarop zo'n beetje alles overhoop gehaald wordt wat
met eten en drinken te maken heeft.
Fien schreef: 'Vanmiddag kocht
ik bij mijn biowinkel een kilo Hollandse trostomaten voor 6,90 euro. De
eerste dit jaar, want ik eet zo'n beetje volgens de seizoenen. Fiets ik op
de terugweg langs een kleine Turkse groenteboer en zie ik daar prachtige
Hollandse tomaten uitgestald voor slechts 0,95 de kilo. Gggrrr. De laatste
tijd erger ik me vaker mateloos als ik bijvoorbeeld net spruitjes heb
gekocht en bij de super zie dat ik voor biologisch vijf of zes (!) keer meer
betaal dan voor niet-biologisch. Door wie ik belazerd word, weet ik niet.'
Dan weet ze nog niet eens het verschil tussen de prijs die
supermarktinkopers betalen voor de spruitjes en wat ze er Fien voor durven
vragen.
Zeker is dat de biologische winkel Fien gewoon heeft
opgelicht. Het telen van biologische tomaten vergt niet zoveel meer
inspanning bij zoveel minder opbrengst, dat de 7 euro voor een kilo redelijk
zou zijn.
Sterker, de beste en lekkerste tomaten zijn vrijwel
volledig biologisch geteeld in Nederland, het spook van de gifspuit is
allang verjaagd. Daar wil ik de tuinders voor belonen. Voor zijn
fantastische product. Zoals ik ook graag veel betaal voor bruine bonen uit
Zeeuws Vlaanderen. Maar het CBL, waar ook biologische winkels lid van zijn,
houdt mij dom, pikt mijn geld in en noemt dat vrije marktwerking.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties











