Foto: Wouter Klootwijk
Oude appels? Nee toch? Toch wel. Er zijn al nieuwe, maar de oude moeten
eerst op. Zo zie je weer eens, voor de zoveelste keer, dat wij niet de baas
zijn. Als het herfst is, wil je nieuwe, verse, tsjakkende appels eten. Maar
het is goed mogelijk dat de Elstar die u kocht een klapje was in uw gezicht.
Een teleurstelling.
Vroeger had je appelrassen die langer bewaard konden worden. Ze gingen er
niet op vooruit, maar voor appelmoes en hete bliksem bleven ze nog tot diep
in de winter goed bruikbaar. We zijn er op vooruit gegaan. Appels worden in
koelhuizen opgeslagen en in slaap gehouden tot ze aan de beurt zijn. Het kan
zelfs dat appels er in de eerste weken van de pluk zelfs op vooruit gaan.
Nog lekkerder en nog rijper dan vers van de boom. Of dat echt zo is, moet ik
maar geloven, fruittelers vertellen het mij.
Intussen sta ik me een
mond vol lawaai te eten van de bonken sap die ik zo van hun bomen pluk en
denk dat beter dan dit bijna onmogelijk is. Tonnen appels worden opgeslagen
om ons het hele jaar van appels te kunnen voorzien. Met de beste
bedoelingen. Maar als de nieuwe oogst rijp is en de koelhuizen nog vol met
oude appels liggen, snijden telers zich met hun opslag in de vingers en zijn
wij smulpapen de klos.
Telers krijgen voor hun nieuwe oogst een
veel te lage kiloprijs omdat de markt, zeg maar liever de supermarkt, de
oude voorraad eerst nog kwijt moet. Rare wereld. Wij kunnen in de stad niet
aan appels van de nieuwe oogst komen, terwijl ze nu op z'n allerbest zijn.
Opnieuw dan maar de fiets gepakt. Ga op appelenvaart. Het dringt tot burgers
door dat het voordelen heeft bij de boer langs te gaan en ik ben niet meer
de enige dramkont die er over schrijft. Het is een trendje, om te doen en om
er over te schrijven. Eerste voordeel is dat je de meest verse spullen kunt
kopen (eieren die gistermiddag zijn gelegd, groente zo van het veld en fruit
dat nog vastzit aan de boom). Tweede voordeel: je koopt het allemaal voor
minder geld dan in het winkelcentrum en toch wordt de boer er beter van.
Veel fruittelers verkopen graag hun beste fruit aan de deur. Voor een lagere
prijs per kilo dan de supermarkt rekent, maar voor veel meer dan ze krijgen
als ze de appels aan een groothandel of rechtstreeks aan supermarkten
verkopen.
Maar wat moeten de mensen in de stad die de boeren niet
weten te vinden. Oude Elstars? Om te beginnen zou het fruitproductschap
moeten verordonneren dat vanaf eind mei geen koelhuisappel meer verkocht mag
worden. Geeft niks, een appelloze periode. We willen juist de seizoenen
terug. Iedereen zegt en schrijft dat telkens weer, jaar in jaar uit, en
telkens opnieuw willen supermarkten er niet van weten: ook met Kerstmis
zullen we asperges eten.
Nee chef, stop ze maar in uw eigen
aangezicht met de feestdagen. Wij willen de seizoenen terug, die u en
tientallen van uw voorgangers ons hebben afgenomen. In het nieuwe seizoen
willen we sap op ons overhemd en keiverse appelen eten, die geluidoverlast
geven in een volle trein.
Maar wat moeten we dan met de voorraad
van vorig jaar? Er zit niets anders op dan andere wezens dan ons, verwende
consumenten, er blij mee maken. De varkens. Je weet echt niet wat je ziet
(en hoort) als je varkens appels te eten geeft. Vinden ze nog lekkerder dan
patat met pindasaus.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
