Foto: Wouter Klootwijk
Soep van Unox kun je moeilijk een streekproduct noemen. Maar waarom eigenlijk niet, het wordt toch ergens gemaakt? Alles wordt ergens gemaakt, dus alles is uit een streek. Neem Bicro. Op een industrieterreintje bij Edam staat al jaren de fabriek van Bicro. Voluit Bicro Food. Overal in Nederland wordt Bicro verkocht in supermarkten. Ragout in blik. Kippenragout, kalfs- en runderragout.
Geschikt voor deeltijd vegetariërs want er zit bijna geen kip in, geen rund, geen kalf. Een kalf is genoeg voor meer dan honderdduizend blikjes kalfsragout. Het is voornamelijk zetmeel met zout, bouillon en de roemruchte smaakversterker vetsin ofwel natriumglutamaat ofwel E 621. Een blikje kost ongeveer 70 cent. In de buurt van het blikje Bicro staat op het schap in de winkel mogelijk ook een ragout van eigen winkelmerk, het huismerk.
Ik vond er zo in een Plus markt. Duurder dan ragout van Bicro, iets meer dan
een euro, maar er zit dan ook twee keer bijna geen kip of kalf in. Verder is
de ragout dezelfde als die van Bicro. Geen toeval, want het komt uit
dezelfde kokerij bij Edam. Het staat op het etiket in geheimtaal. In een
klein liggend ovaaltje staat een code: NL 206 EG. Het is niet de bedoeling
dat burgers weten wat dat betekent, het is voor de keurmeesters van de
regering. Als er iets mis is met de ragout kan men de VWA (Voedsel en Waren
Autoriteit) opbellen die dan vraagt welke code in het ovaaltje op het etiket
staat. Dan weten ze genoeg in Den Haag; het blikje is gevuld door Bicro.
Hele generaties zijn groot geworden met de betrekkelijk goedkope ragout uit
Edam. Maar nu is er een nieuwe. De Brabantse handelsonderneming Streek
Selecties heeft een nieuw merk bedacht, Gijs. Als op een verpakking een
oranje houten klomp is afgebeeld met de naam Gijs, dan zit er een
'ambachtelijk' streekproduct in, zoals eieren of appelsap. 'De producten van
het Gijs assortiment zijn authentieke streekproducten die u normaal
gesproken alleen bij de producent zelf kunt kopen', staat in een Gijskrant.
Gijs brengt streekproducten rond langs de supermarkten van Plus, overal in
het land. Ook een authentiek ambachtelijk blik kalfsragout en kip 'volgens
traditioneel recept van Jaap Karsten.' 'Lekker van hier', staat op het
etiket. Van waar? Nou van hier, dat zei ik toch. Een heel verhaal staat er
bij. Opa Karsten verkocht kroketten in Purmerend in de jaren vijftig. Jaap
is zijn zoon. Dus opa was eigenlijk vader Karsten, maar de tekstschrijver
nam het niet zo nauw. Jaap leerde van vader opa de ragout maken voor de
kroketten en doet het nog steeds volgens dat recept. Een waarlijk
streekproduct, want het is ragout van Gijs (en van Jaap natuurlijk).
Er zit ook meer kalf in dan in de industriële ragout van Bicro, drie keer
bijna niks, net als in de variant met kip. Ragout van Gijs kost bijna twee
euro. Nog niet duur als je bedenkt dat het door en door ambachtelijk gemaakt
is. Zonder tovermiddeltjes. In de Gijskrant staat het glashelder:
'Kunstmatige toevoegingen, daar houden we bij Gijs niet van.' Ook in de
ragout van Gijs zit weliswaar de roemruchte smaakversterker vetsin, ofwel
natriumglutamaat ofwel E 621, maar waarschijnlijk een authentieke
ambachtelijke soort uit eigen streek, dus van hier.
Van waar? Van hier en nu zeg ik het niet nog eens. Maar waar is hier dan?
Nou gewoon, Edam. Jaap Karsten is directeur van de Edamse ragoutfabriek
Bicro Food. Het grote verschil tussen de ragout van Bicro en de ragout van
Gijs is de prijs. Die betaal je voor de ambachtelijke praatjes er omheen.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
