foto ANP
Spek uit Balkbrug heeft in Italië stilletjes een prijs gewonnen. Als onderdeel van erwtensoep. Het soepje, van de knapste kok van Zwolle, Jonnie Boer, won de prijs voor het lekkerste gerecht ter wereld. Niet puur de erwtensoep deed het hem, er was truffel in verwerkt. Dat moest om voor de prijs in aanmerking te komen.
Maar er zat ook flinterdun gesneden gerookt spek in, van slager John van
Broekhuizen, de knapste worstmaker en spekroker van Balkbrug. Topspek met
een gouden toekomst.
Aan het begin van een nieuw jaar wordt
trendwatchers gevraagd wat het jaar zal brengen. Ze zitten er altijd naast,
maar blijven hardnekkig de toekomst voorspellen. Vijf jaar geleden
voorspelde een culinaire waarzegster dat spek de nieuwe trend zou worden.
Het kwam er toen niet van. Maar let op mijn woorden, in 2010 breekt het spek
door. Evenals de soepkip.
Daar zat ik zelf fout. Ik voorspelde een
jaar geleden al dat de soepkip terug zou keren in de Nederlandse keuken. Dat
was te vroeg. Pas na 13 januari. Slagers en poeliers zullen snel uitverkocht
zijn en supermarktchefs zullen vertwijfeld naar de hoofdkantoren bellen.
Waarom hebben we geen soepkippen en verkopen we alleen plofkippen? Omdat,
zeggen de hoofdkantoren, wij het verschil niet meer weten tussen plof en
soep. Die kennis ging ergens tussen onze generatie en het bejaardenhuis
verloren.
Waarom na 13 januari? Dat is voorkennis. Er komt een
spannende tv-uitzending over de soepkip, ik weet er het fijne van en kan het
dus alvast doorgeven.
Voor doorgaans slecht geïnformeerde
diervrienden in de politiek en die van de actie is er een goede reden het
eten van soepkip warm aan te bevelen en er zelf ook wat van te nemen. Een
soepkip was bij leven een legkip en dat leven heeft bijna anderhalf jaar
geduurd. Uitgelegde legkippen worden geslacht. Maar lang niet allemaal dicht
bij huis. Er gaan veel kippen levend op transport naar slachthuizen in verre
buitenlanden. Het is geen pretje, zo'n lange reis naar bijvoorbeeld het
ijskoude Polen. Ze zijn beter af als ze in Nederland worden geslacht. In
Friesland gebeurt dat nog en het zou weer op meer plaatsen moeten gebeuren,
dicht bij de kippen.
Nog een voorspellinkje? De drukpan komt
glorieus terug de keuken in. De snelkookpan. Soepkip en drukpan zijn met
elkaar getrouwd. In een uur trekt men in zo'n pan de best denkbare
kippenbouillon. Truffel er bij en je wint er een prijs mee in Italië. De kip
zelf valt na de kook van de botjes en smaakt tien keer beter dan een ploffer
die maar zes weken heeft geleefd.
Er is nieuws over een oude
drukpan. Jaren geleden was in Nederland een snelkookpan uit India te koop,
van de pannenfabriek Hawkins. De pan heette Futura. Een bijzonder ontwerp.
Het ovalen deksel gaat niet op de pan, maar er in en sluit af tegen de
bovenbinnenrand van de pan. De pan raakte in de vergetelheid, maar ik hoorde
ervan van verstokte liefhebbers. Ze vinden dat hij belangstelling verdient
van keukenwinkeliers en soepkippenkokers.
Twee winkeliers, die ook
postorderen, gingen op zoek naar de fabrikant in India. Die wilde geen tien
of twintig pannen naar Nederland sturen, alleen een schip vol. Goed, zeiden
de waaghalzen in Utrecht en Rotterdam, doe maar een schip vol van die
pannen, in zes verschillende maten.
Een buitenkansje:
www.pannen.nl en
www.kookpunt.nl . Voor 60 euro heb je al de kleinste maat (2 liter)
Futura uit Rotterdam of Utrecht in huis.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
