Rosa (Jolijn van de Wiel) aan tafel met haar moeder (Janni Goslinga) en stiefvader (Stefan de Walle) in Hoe overleef ik mezelf? foto PR/GPD
Film: Hoe overleef ik mezelf?
Regie: Nicole van Kilsdonk
Met: Jolijn van de Wiel, Mees Peijnenburg, Jade Olieberg
Jeugdige kijkers die hun favoriete boek ook graag in de bioscoop zien,
hebben tegenwoordig niets te klagen. Een nieuwe Carry Slee-verfilming is al
weer in aantocht (Radeloos, in oktober) en op 16 juli is de première van
Brief voor de koning naar de bestseller van Tonke Dragt. Maar nu eerst Hoe
overleef ik mezelf? naar de razend populaire en meerdere malen bekroonde Hoe
overleef ik-serie van Francine Oomen.
Rosa, in de film innemend
gespeeld door debutante Jolijn van de Wiel, moet in die fris en direct
geschreven boeken het hoofd bieden aan een onuitputtelijke reeks
puberproblemen. Daarbij kan ze altijd rekenen op nuttige survivaltips van
haar vrienden Jonas en Esther met wie ze uitvoerige MSN- en
e-mailconversaties onderhoudt, die ook allemaal letterlijk in die boekjes
zijn uitgeschreven.
Regisseuse Nicole van Kilsdonk heeft die
collagestijl op een levendige en kleurrijke manier gevisualiseerd. De
alledaagse realiteit van de naar Groningen verhuisde Rosa die op school haar
draai niet kan vinden en een hekel heeft aan haar nieuwe stiefvader, is
betrekkelijk koel en sober gehouden. Daartussendoor flitsen de springerige
beelden van Rosa's webcam, horen we de gedichten van Jonas, en worden we
verrast door grappige animaties en kleurrijk showspektakel waarin
vriendinnetje Esther een televisiedominee nadoet of in de huid van Oprah
kruipt.
Rosa is soms zelf beduusd van al die fantasieën, waarin
ook nog twee alter ego's opduiken die haar tegenstrijdige persoon goede raad
geven. Vooral de stoere versie, met een vuurrode pruik, laat haar dingen
doen die haar van de wal in de sloot dreigen te helpen. Ja, Rosa heeft heel
wat te stellen met zichzelf, al had het ongetwijfeld geholpen als haar
moeder (Janni Goslinga) wat beter naar haar dochter had gekeken. "Mam,
doe ik wel iets goed?", roept Rosa wanhopig.
Dat die
intermezzo's soms een tikje gekunsteld overkomen mag de pret niet drukken,
al zijn de lesjes over zelfvertrouwen en goed ontbijten aan de brave kant.
De film heeft die vrolijke afwisseling ook wel nodig. De aanloop is nogal
voorspelbaar – onzekere Rosa zit in de eerste schoolpauze natuurlijk in haar
eentje aan een tafeltje terwijl de meidenkliek haar uitlacht – en die
vegetarische stiefvader (Stefan de Walle) is meer karikatuur dan nodig.
Scenarioschrijfster Tamara Bos (Het paard van Sinterklaas) heeft het wel
eens soepeler neergepend. Neemt niet weg dat de herkenbaarheid voor de
doelgroep ongetwijfeld groot is.
Sympathieke tegenspeler van Van
de Wiel is Mees Peijnenburg als de jongen die haar leert hoe je met de
spuitbus straatkunst kunt maken. Zo komen ze samen een nachtje in de
politiecel terecht. Als dat geen goed begin van ware liefde is! Als
overlevingstips komen aan bod: een verliefdheidstest, adviezen om af te
koelen als je boos bent en een heuse tongzoenles. Verder gaat het in deze
film voor achtplussers echt nog niet.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
