Christopher Plummer en Helen Mirren in The last station foto GPD
Leo Tolstoj haatte Shakespeare, en vooral diens koningsdrama King Lear. De
grote Russische schrijver zou zich omdraaien in zijn graf als hij zag hoe
het Britse drama The last station hem portretteert: als een oude dwaas die
bij het verdelen van zijn nalatenschap niet kan onderscheiden wie werkelijk
van hem houdt. Net als koning Lear, dus.
De geschiedenis speelt zich af in 1910, het laatste levensjaar van
Tolstoj. De film laat ons kennismaken met een bejaarde en bebaarde Tolstoj
(Christopher Plummer), die als een waar idool werd aanbeden door boeren en
idealistische types. Niet vanwege zijn boeken, maar vanwege het
religieus-sociale ideeëngoed dat hij in zijn laatste levensfase uitdroeg.
Door de ogen van de jonge idealist Valentin Boelgakov (James McAvoy) zijn we
getuige van de vete tussen Tolstojs echtgenote Sofia (Helen Mirren) en zijn
ideoloog Vladimir Chertkov (Paul Giamatti). Laatstgenoemde wil alle rechten
op Tolstojs werken in bezit krijgen, ter verheffing van het Russische volk.
Voor Sofia is dit een klap in het gezicht. Zij ziet het als een onterving.
En belangrijker: zij ziet het als een teken dat haar man niet meer van haar
houdt.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
