Xavier Dolan speelt de hoofdrol in J'ai tué ma mere. foto GPD
Een spraakmakende filmtitel is belangrijk, weet ook de jonge debuterende
Canadese filmmaker Xavier Dolan. J'ai tué ma mère (Ik heb mijn moeder
vermoord) is een heftig maar onevenwichtig drama over de
haat-liefdeverhouding van een zoon met zijn moeder.
De 16-jarige Hubert (Xavier Dolan) en zijn alleenstaande moeder (Anne
Dorval) communiceren alleen nog met geschreeuw en beledigingen met elkaar. "
Dit is geen hotel", roept zijn moeder na de zoveelste aanvaring aan de
keukentafel in een huis in een buitenwijk in Montreal, waarop haar zoon
terugbrult dat hij haar haat en dat ze Alzheimer heeft. Waarop zij treiterig
La vie en rose begint te neurieën.
De bittere guerrilla, die
aangejaagd wordt door niet met maar ook niet zonder elkaar kunnen, doet
denken aan Who's afraid of Virginia Woolf. Waarbij meteen moet worden
opgemerkt, dat de dialogen in J'ai tué ma mère het vileine niveau van de
scheldpartijen in Albees stuk bij lange na niet halen. Ook is onduidelijk
waarom moeder en zoon in zo'n bittere strijd zijn verwikkeld.
Natuurlijk: het past bij de leeftijd van Hubert, die zichzelf reuze hip
vindt en met Franse romantische dichters dweept, dat hij zijn moeder een
enorme burgertrut vindt, maar het is nogal onbegrijpelijk dat zij er alles
aan lijkt te doen om hem daarin te bevestigen. Het conflict komt tot een
climax als de vrouw erachter komt dat haar zoon een liefdesverhouding heeft
met een jongen, die – opzichtig dramatisch contrast – juist een reuze
moderne moeder heeft. "Wat ruikt het hier lekker", zegt deze
moeder als ze in haar huis de twee knullen giechelend met een joint
aantreft.
J'ai tué ma mère, dat prijzen won in Cannes en op het
filmfestival in Rotterdam (jongerenprijs) lijkt zomaar uit de Canadese
blauwe hemel te zijn gevallen, maar dat is niet helemaal het geval. De
twintigjarige Xavier Dolan, die naast het spelen van een hoofdrol de regie
deed en het script schreef, is een acteurszoon en speelt al vanaf zijn
vijfde in (Canadese) films en tv-series. Zijn film laat zien dat hij de
internationale artcinema kent. Dat is ook meteen het probleem, want J'ai tué
ma mère doet te veel denken aan eerdere betere films. Dolan heeft talent en
lef, maar zijn film is te karikaturaal om veel indruk te maken.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
