De vreselijke rode koningin (Helena Bonham Carter) in Tim Burtons Alice in Wonderland. foto GPD
Feest in de megabioscoop CineMec in Ede, waar Tim Burtons Alice in
Wonderland zijn Nederlandse première beleefde. Honderden verklede fans
(met als favoriet natuurlijk Alice) mochten gratis naar de 3D- film. Zij
zagen een visueel fraai, maar braaf drama over een verbeeldingrijke
opgroeiende tiener.
Zelden werd met meer verwachting uitgekeken naar een film dan Burtons
Alice in Wonderland. Beschermers van de kinderziel waren er niet gerust op
dat Lewis Carrolls sprookje bij de grootmeester van bizarre, absurdistische
en grimmige humor in goede handen was. Zij kunnen net als opdrachtgever
Disney gerust zijn, want met Alice in Wonderland heeft Burton zijn
onschuldigste film gemaakt. In vergelijking ermee is Sjakie en de
chocoladefabriek een vilein drama.
In Burtons 'Alice' zijn de
raadselachtige, duistere avonturen van Alice die openstaan voor allerlei
freudiaanse interpretaties veranderd in een conventioneel verhaal met een
kop en een staart. Dat verbaast niet, want de film is geschreven door Linda
Woolverton, die onder meer Disneys Beauty and the beast en The lion king op
haar naam heeft staan.
Alice in Wonderland begint met een zesjarige
Alice, die na de zoveelste nare droom aan haar aristocratische vader vraagt
of ze gek is.
" Alle bijzondere mensen zijn gek", antwoordt de avontuurlijke
man, van wie Alice haar verbeeldingskracht heeft geërfd. Als zij dertien
jaar later – haar vader is inmiddels dood – uitgehuwelijkt dreigt te worden
aan een sullig rijkeluisjoch, rent ze weg, valt in een kuil en belandt in
wonderland.
Burtons Wonderland ziet er visueel fraai uit, maar de
3D-versie heeft als nadeel dat het beeld uiteenvalt; als de voorgrond scherp
is, is de achtergrond wazig en vice versa.
In Wonderland stuit
Alice (fraaie rol van de onbekende Australische Mia Wasikowski) op gezellige
personages/dieren als de blauwe rups, het witte konijn en de cheshire-kat,
maar ook op de gestoorde rode koningin (geestige Helena Bonham Carter), die
graag hoofden laat afhakken.
Alice krijgt in de strijd tegen de
bitch steun van de Hoedenman (wit geschminkte, groenogige Johnny Depp met
oranje haardos) en de witte koningin (Anne Hathaway) – de zus van de rode.
Na een drakengevecht – hoe conventioneel kun je het maken? – keert Alice
gelouterd terug in de mensenwereld.
Met de moraal van het verhaal
('Het is mijn leven en ik beslis wat ik ermee doe') is niets mis, maar we
missen pestkop Burton die het kleedje onder de kijker wegtrekt. Deze keer
geen dubbele bodems of duistere onderstroom, de kijker krijgt wat hij ziet.
Dat is in het geval van Burton niet voldoende; adel verplicht nu eenmaal.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
