'Win/win': weinig ruimte voor poëzie op de Zuidas

Auteur: door Mark Moorman | donderdag 20 mei 2010 | 06:36 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 21 mei 2010 | 16:31

Tekstgrootte

Oscar van Rompay in Win/win. foto PR

Scenarist en regisseur Jaap van Heusden (1979) was pas acht jaar oud toen Wall Street ('Greed is good') van Oliver Stone werd uitgebracht: de definitieve verbeelding van de hebzucht van de jaren tachtig.

Een soort van hebzucht waar we nu alleen maar nostalgisch van kunnen worden.

De première van Win/win, de eerste speelfilm van Van Heusden, valt samen met de première van Wall Street 2 in Cannes. Hebzucht staat nog steeds op de agenda. Toen Win/win, van oorsprong een telefilm over de opkomst en ondergang van een geldhandelaar op de Zuidas, begin dit jaar in première ging op het filmfestival van Rotterdam, werd de film, heel slim, gepresenteerd als 'de eerste Nederlandse film over de kredietcrisis'.

Handig voor de publiciteit, die dan ook vlot loskwam, maar niet waar. Win/win zou zich in elk tijdperk de afgelopen decennia hebben kunnen afspelen. Hebzucht is van alle tijden, en hoogmoed komt al een eeuwigheid voor de val.

Van Heusden schetst een portret van Ivan, een vreemde snuiter (de uitstekende Oscar van Rompay), die het zeldzame talent heeft om financiële statistieken te lezen en te doorgronden; het is een instinct dat hem binnen de kortste keer een gevierd figuur maakt op de werkvloer, een soort glazen gorillakooi waar winstcijfers het mannetje maken. Maar het is ook meteen duidelijk dat Ivan in deze kooi niet thuishoort. Van Heusden en cameraman Jan Moeskops maken in de strakke beelden van kantoortuinen en de zielloze architectuur van de Zuidas duidelijk dat er weinig ruimte is voor poëzie.

Ivan ziet zichzelf en de wolken weliswaar in duizendvoud weerspiegelt, maar vindt in die reflecties niet de schoonheid van het leven. 'Greed is good', maar vrijheid is beter.