'Life during wartime': ontregelend, maf en prikkelend

Auteur: door Jos van der Burg |   donderdag 27 mei 2010 | 06:37 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 27 mei 2010 | 10:05

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Allison Janney en Dylan Riley Snyder in Life during wartime. foto GPD

Allison Janney en Dylan Riley Snyder in Life during wartime. foto GPD

Twaalf jaar heeft het geduurd, maar de disfunctionele familie uit Todd Solondz' Happiness is terug. Ze zijn er weer: de personages die in wrang-geestige scènes het geluk altijd ontschiet.


Met Happiness sloeg Solondz het filmbeeld van het leven in de Amerikaanse suburbs hard aan diggelen. De film toont geen gezellig buurtleven met barbecues en fijne buren, maar een wereld van schone schijn, waarachter perversiteiten een vruchtbare voedingsbodem vinden. De film zette de toon voor een reeks 'buitenwijkfilms' en tv-series.

Zonder Happiness geen American beauty en Desperate housewives. De suburb als een poel van verderf is inmiddels een filmcliché. We weten nu wel dat het achter voordeuren niet pluis is. Solondz nam dan ook een risico door een vervolg op Happiness te maken. De scepsis kan opzij worden geschoven, want Life during wartime is Solondz' beste film sinds Happiness. Anders dan Storytelling en Palindromes voelt de film niet als een opgetuigde gimmick.

Net als Happiness draait Life during wartime om de drie zussen Jordan, die het levensgeluk nog steeds niet hebben gevonden.

Sociaal werkster Joy (prachtrol van Shirley Henderson) heeft genoeg van de beloften van haar drugsverslaafde man Allen en verlaat hem. Nieuwe vraag: hoe verder te leven? Dat ze wordt achtervolgd door spookbeelden van haar vroegere geliefde Andy, die zelfmoord heeft gepleegd, drijft haar tot wanhoop. Ook Trish (Allison Janney) heeft het moeilijk sinds haar man Bill wegens pedofilie in de gevangenis zit en ze er alleen voor staat in de opvoeding van haar zoons.

Als Bill uit de gevangenis wordt ontslagen, doemen nieuwe problemen op. Klinkt als een soap? Zeker, maar dan wel een soap die de zwarte kanten van het leven niet uit de weg gaat.

Life during wartime bevat meer zwartgallige humor dan de hele jaaroogst aan Hollywoodfilms bij elkaar. Dat het Solondz om meer gaat dan dat, blijkt als de (on)mogelijkheid van vergeving zich steeds meer opdringt als hét thema van de film. Kan de door zijn vader seksueel misbruikte Billy hem vergeven? En 9/11 dreunt na in Jimmy's vraag of terroristen vergeving verdienen als zij een reden hadden voor hun daad. Life during wartime is ontregelend, maf en prikkelend.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels