Julia Roberts en Clive Owen spelen spelletje met de kijker

Auteur: door Bart van der Put |   donderdag 28 mei 2009 | 10:04 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 28 mei 2009 | 10:35

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Julia Roberts en Clive Owen in de romantische komedie Diversity. foto GPD

Julia Roberts en Clive Owen in de romantische komedie Diversity. foto GPD

Film: Duplicity

Regie: Tony Gilroy

Met: Julia Roberts, Clive Owen, Paul Giamatti, Tom Wilkinson

Te zien in: Arnhem, Ede, Nijmegen

Een Brits gezegde stelt dat in oorlog en liefde alles geoorloofd is. Met Duplicity lijkt Tony Gilroy daar de nodige kanttekeningen bij te willen plaatsen. De film voert twee spionnen op die elkaar vijf jaar geleden in overheidsdienst bestreden, en dat na hun vertrek bij de Amerikaanse CIA en het Britse MI6 opnieuw zullen doen, waarbij het werkterrein naar bedrijfsspionage wordt verlegd.

De Amerikaanse Claire Stanwick en de Britse Ray Koval werken beiden voor Unilever-achtige multinationals op Amerikaanse bodem, en daar gaat het er net zo smerig aan toe als bij de geheime diensten. Dat laatste verbaast niet, zeker niet in tijden waarin gesjoemel met miljarden het nieuws beheerst.

Duplicity is een romantische komedie, waarin spionnen Julia Roberts en Clive Owen maar niet kunnen beslissen of ze elkaar echt leuk vinden of dat alleen maar veinzen. Scenarioschrijver Gilroy, (de Bourne trilogie), pakt met dat krasse geval van beroepsdeformatie lichtvoetiger uit dan in zijn regiedebuut Michael Clayton, waarin George Clooney de smerigste zaakjes bij een juristenfirma oploste. In de opvolger draait veel, zoniet alles, om stijl en presentatie: een goede spion doet zijn werk met een enorme dosis zelfverzekerde bluf. Gilroy besteedt ook veel aandacht aan de stijl en structuur van zijn film, die op klassieke leest geschoeid is en er bijzonder fraai uitziet.

Duplicity toont echter ook aan dat er een dunne scheidslijn tussen een zelfverzekerde en een zelfvoldane aanpak loopt, want het hermetische spionagemilieu en de bedrieglijke omgangsvormen staan betrokkenheid bij de centrale romance lelijk in de weg. Roberts en Owen zijn aardig aan elkaar gewaagd, maar ze spelen een spelletje, met elkaar, met Gilroy en met hun publiek. Het manco van de romantische component wordt gelukkig aardig gecompenseerd door

de aanstekelijk venijnige schets van de bedrijfscultuur, waarbij Tom Wilkinson en Paul Giamatti beiden sterk uitpakken als de concurrerende topmannen.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels