Stef Bos: Zuid-Afrika kruipt onder mijn huid

Auteur: door Martin Groenewold |   donderdag 15 april 2010 | 06:52 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 16 april 2010 | 14:18

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Stef Bos foto Deon DeBruyn/GPD

Stef Bos foto Deon DeBruyn/GPD

Zijn bijdrage aan de Afrikaanse taal en muziek leverde Stef Bos (48) eind februari de jaarlijkse prijs op van de ATKV, de Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging.

De Nederlandse singer-songwriter, woonachtig in België, was de eerste buitenlander die het bronzen beeld in ontvangst mocht nemen. Nog vóórdat zijn Afrikaanse album Kloofstraat verscheen. "Het vertelt iets over mijn verhouding met een land dat steeds dieper onder mijn huid kruipt", zegt Bos. Een groot deel van het jaar woont hij in Zuid-Afrika. Vorig jaar trouwde hij er met beeldend kunstenares Varenka Paschke (34). "In mijn hoofd is de afstand tussen Amsterdam en Kaapstad net zo klein als die tussen Antwerpen en Groningen. Zodra ik in het vliegtuig stap, voel ik dat een deel van mij naar huis gaat. Mijn vrouw voelt hetzelfde, maar dan als ze in tegengestelde richting reist."

Zuid-Afrika, zegt Bos, is de wereld

in zakformaat. "De schoonheid van het landschap, de confronterende armoede, het ultrakapitalisme, de avontuurlijke vrije geesten, een verkrampt conservatisme. De indrukken wisselen elkaar voortdurend af als je door het land trekt. Het is allemaal minder gemiddeld dan op ons continent. Minder geregeld ook."

Het gebrek aan infrastructuur kenmerkt ook het theatercircuit. "Een stad met de omvang van Stadskanaal heeft in Afrika geen vergelijkbaar theater. Na een maand of twee, drie ben je wel uitgetoerd."

Een sleutelnummer op de nieuwe plaat is Tydbom. "Ontstaan op de N2 tussen Gordonsbaai en Kaapstad, rijdend langs de krottenwijken en de luchthaven. Nergens is het verschil tussen arm en rijk zo groot; het lijkt erop dat de kloof alleen maar groter is geworden na de afschaffing van de apartheid. In plaats van een degelijke sociaal-democratie op te zetten, was het ANC vooral bezig met partijpolitiek en het tolereren van een graaicultuur."

Tydbom wordt door zijn volgers in Afrika enthousiast onthaald. "Als buitenstaander zie ik dingen die de lokale bevolking niet meer opvallen. Ik ben niet politiek geladen, heb als blanke Nederlander geen schuld aan alles wat gebeurd is. Dat geeft een enorme vrijheid. Ook taalkundig voel ik me niet gebonden. Ik heb grammaticaal mijn eigen gebiedje gecreëerd. Noem het Nederafrikaans."

Bos begint op 20 april in Alphen aan de Rijn aan zijn nieuwe tournee. Samen met Fernando Lameirinhas uit Portugal (wonend in Nederland), Louis Mhalanga uit Zimbabwe (wonend in Zuid-Afrika) en Régis Gizavo uit Madagaskar (wonend in Frankrijk) brengt hij een programma over culturele verschillen en overeenkomsten. "In de enige taal die echt geen grenzen kent: muziek."



Stef Bos, Cape Connection. Te zien op: 27-04 Veenendaal (try-out), 29-04 Doetinchem, 06-05 Zutphen, 09-05 Arnhem, 18-05 Nijmegen.

Internet: www.stefbos.nl

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels